𝆹𝅥݊ 𝆭ܝ̇ߺیܭو

من تورو خیلی "فدای سرت، بیا بغلم"

من؟! همون هوای ابریِ پر از بغض که نمی‌باره.

گوشم رو به آهنگ‌ها می‌سپرم؛ چون به تنهایی از پسِ صداهای ذهنم برنمیام.

حالم یه روزهایی رنگِ این قسمت از نامه‌‌ی فروغ فرخزاد رو می‌گیره که میگه: "حالِ من بد نیست، یعنی هیچ جای بدنم درد نمی‌کند، ولی اگر بخواهی حالم را عمیق‌تر جویا شوی باید به تو بگویم که به هیچ‌وجه از زندگی خوشم نمی‌آید؛ زندگی برایم بی‌معنی و غیرقابل‌تحمل شده."

تا وقتی که خودم تو زندگیم دست به آشپزی نزده بودم، نمی‌دونستم مرزی بینِ غذای سخت و راحت وجود نداره؛ همشون سختن./:

<یه تقلبِ کوچیک>

اگه میخواین تصمیمی که برای زندگی و آیندتون گرفتین عملی نشه، فقط کافیه پیشِ دیگران به زبون بیاریدش. زندگیِ پرایوت، اصلِ ماجراست!

یه ماه از پاییز داره می‌گذره و هنوز یه برگِ پاییزی سهمِ من نشده.

میرم می‌خوابم، چون قتل کارِ خوبی نیست.

هیچ چیز به اندازه‌ی تحملِ داستانی ناگفته که در دل نگه داشته شده است، رنج‌آور نیست.

مایا آنجلو

نمی‌دونم چرا ولی بعضی‌وقتا یه چیزایی به طرزِ غیرِقابل انکاری برات آشکارن، اما دلت نمیاد اون واقعیتِ تلخ‌رو به جون بخری. مثلِ یه فیلمِ سد اند که با هربار دیدنش دلت می‌خواد اون اتفاق خوبه بیوفته، با اینکه می‌دونی آخرش تاریکه.

یه نخِ مستقیم وصله بینِ حالِ یه دختر و مدل موهاش.

یه وقتایی از خودت بپرس واقعا خوبه؟! یا چون همه اینو میگن، فکر می‌کنی خوبه!

پرسیدی آدمیزاد؟! سری چپ و راست کردم و گفتم: "در میانِ انبوهِ آدمیزاد، ردِ انسان‌ها را جستجو کن."

کم‌کم می‌بینی هرکسی ارزشِ نگه داشتن رو نداره، هرچیزی ارزشِ پافشاری نداره، هر روزی ارزشِ جنگیدن نداره، هر حرفی نیاز به گفتن نداره، هر صدایی نیاز به فریاد نداره؛ تبریک میگم! به دنیای بزرگسالی خوش اومدی.

صبر رو یاد می‌گیرم؛ به بهای خاموش شدنِ چراغ‌هایی که یک روزی درِ قلبم باهاشون روشن بود.

مثلا این دیالوگِ منه: "از بس سرم درد می‌کنه، سرم درد می‌کنه."