🎀
关闭频道
تو را تا ابد دوست خواهم داشت
显示更多未指定国家未指定类别
407
订阅者
-224 小时
-327 天
-17130 天
帖子存档
407
Repost from 𝔏𝔄ℜℑ𝔖𝔄
یه وقتایی با خودم فکر میکنم، ما دقیقا تا کی قراره فقط تحمل کنیم؟ تا کی قراره هر روز با یه نگرانی تازه از خواب بیدار بشیم و شب با همون نگرانی بخوابیم؟ تا کی قراره مدام حساب کنیم که چی رو میشه حذف کرد تا آخر ماه برسیم؟ تا کی قراره به جای زندگی کردن، فقط از پس روزها بربیایم؟ مگه ما چی از بقیه کشورا کم داشتیم که یه تابستون بیدغدغه یه سفر ساده یه خرید بدون حسابوکتاب یا حتی یه نفس راحت شده آرزوی خیلی از ماها؟ عجیبتر از همه اینه که کمکم به این همه فشار عادت میکنیم، به خبرهای بد، به گرونی، به عقب انداختن آرزوها، به این حس که هرچی بیشتر میدویم کمتر میرسیم. شاید دردناکترین بخش ماجرا همین باشه اینکه نسل ما داره به جای خاطره ساختن فقط دوام آوردن رو یاد میگیره. هیچکس برای این همه نگرانی ساخته نشده، آدمها حق دارن فقط زندگی کنن نه اینکه هر روز برای زنده موندن بجنگن.
