RAMBO

ای عشق مدد کن که به سامان برسیم چون مزرعه‌ی تشنه به باران برسیم یا من برسم به یار و یا یار به من یا هردو بمیریم و به پایان برسیم... - قیصر امین‌ پور

ما مدت هاست یادمون رفته که بارون تماشاییه...

ای که همه نگاه من، خورده گره به روی تو تا نرود نفس ز تن، پا نکشم ز کوی تو گر چه به شعله میکشی، قلب مرا به عشوه ات بر دو جهان نمی دهم یک سر تار موی تو...

در سرم فکر کاشتن دارم...

دلبرم باشی جهانم را فدایت میکنم با نگاهی از تو جانم را فدایت میکنم بیخیالِ زهره و کیوان و کلِ کهکشان ماهِ من شو آسمانم را فدایت میکنم...

قضاوت...

ای آنکه مرا برده‌ای از یاد، کجایی؟ بیگانه شدی، دست مریزاد، کجایی؟ در دام توأم، نیست مرا راه گریزی من عاشق این دام و تو صیاد، کجایی؟ محبوس شدم گوشهٔ ویرانهٔ عشقت آوار غمت بر سرم افتاد، کجایی؟ آسودگی‌ام، زندگی‌ام، دار و ندارم در راه تو دادم همه بر باد، کجایی؟ اینجا چه کنم؟ از که بگیرم خبرت را؟ از دست تو و ناز تو فریاد، کجایی؟ دانم که مرا بی‌خبری می‌کشد آخر دیوانه شدم، خانه‌ات آباد، کجایی؟...

تقلید صدا...

اگرچه دلخورم از تو، اگرچه دل‌گیرم بیا ببین که برایت چگونه می‌میرم...