601

من اونجایی برنده شدم که دیگه به احساساتم توجه نکردم، در عوض حواسم به این بود که لیاقتم چیه.

خوشگلم استرس تو باید راجب درس و تحصیل و اینده‌ت و پول باشه، نه راجب تکست ندادن یه بی سروپا.

اون آدمی که برای اولین بار با تمام وجودت دوسش داشتی و همه‌ی احساسات بچگونه و پاکتو حرومش کردی ولی اون تا تونست اذیتت کرد، ذوقتو کور کرد، قلبتو گایید، تورو از عشق متنفر کرد، بهت حس ناکافی بودن داد، بعد از کاتتون همرو امتحان کرد، هربار بدتر از قبل اشکتو دراورد، بخاطرش نتونستی با هیچکس بری تو رابطه، نتونستی هیچکسو دوست داشته باشی، بخاطرش همیشه حالت بد بود و خودتو گم کرده بودی، از روتین زندگیت جا مونده بودی، از آدما و خانوادت دور شده بودی، همش فکر میکردی مشکل از خودته، همرو بخاطرش رد میکردی ولی اون آدمی نمونده بود که تست نکرده باشه، شبا از خواب میپریدی و گوشیتو چک میکردی تا نکنه بهت تکست داده باشه، اون آدم بالاخره یه شب میفهمه که تو با همه یه فرقی داشتی و پشیمون میشه و بهت تکست میده ولی اونموقع دیگه فایده نداره و هرکاریم بکنه تو نمیتونی ببخشیش و قبولش کنی.

دوس ندارم

ولی بجز من نباید با کسی درارتباط باشی

به عنوان یک جوون ایرانی تا الان فقط حمله زامبی هارو ندیدم.

چرا باید به یکی التماس کنی درست رفتار کنه، وقتی بقیه دارن بهت التماس می‌کنن که فقط یه فرصت بهشون بدی؟