ADHD

«کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من. دوستان عزیز، سه ماه منتظر ماندیم. گفتیم آمریکا ما را آزاد می‌کند و به ما جایگاه واقعی‌مان را برمی‌گرداند. بعد از سه ماه به این نقطه رسیدیم که این ملاها توانستند حتی آمریکا را هم کنار بگذارند. به نقطه‌ای رسیدیم که از لحاظ مالی، خیلی از عزیزانمان مشکل دارند. حتی در اطراف من، کسانی که وضعیت مالی خوبی داشتند، الان مثل قبل قدرت مانور در خرید را ندارند. در کشوری هستیم که عزیزترین کسانمان، ناموس‌هایمان، در امنیت نیستند. خیابان‌هایمان خون عزیزانمان ریخته شده است. و نه تنها اعدامی‌ها کم نشدند، بلکه تعدادشان بیشتر شد. بچه‌هایی بی‌گناه، همانند عباس اکبری فیض‌آبادی، رامین زله، کریم معروف‌پور، ابراهیم فرهادی توپکانلو و... که در این سکوت خبری از بین ما رفتند. ما باید با فریاد خواسته‌هایمان در مقابله با این رژیم ویرانگر ضحاک بایستیم و نگذاریم بی‌گناهان دیگری مانند احمدرضا حائزی، روح‌الله کرکی، عزیزان شهرک اکباتان و... اعدام شوند. می‌دانم در ۱۸ و ۱۹ دی خیلی از عزیزانمان و دوستان و آشنایانمان را از دست دادیم، ولی با این کار فریاد زدیم، به طوری که در کل جهان صدای ما پیچید و همگی فهمیدند خواسته‌ی ما چیست، نشان دادیم که جوانمردی چیست، . امروز توافق ترامپ و این ملاها چیزی جز شکست غیرقابل‌قبول برای ترامپ نیست. ترامپ این شکست را برای منافع خودش به جان خرید. کسی قرار نیست دلش برای ماها بسوزد؛ همگی به فکر سود خود و منافع خود هستند. بار دیگر در کنار هم، ایران را آزاد می‌کنیم. این دولت به شدت در فروپاشی قرار دارد، در ضعف است، دارای چنددستگی شده است. و باید با همبستگی دوباره به خیابان‌ها برگردیم و نشان دهیم که ما نیازی به این نداریم که کسی کمکمان کند. شجاعت ایرانیان را نشان دهید. به امید غرش شیران ☀️ پاینده ایرانی آزاد. خیلی ممنون می‌شم این رو به اشتراک بذارید و فوروارد بزنید.»

ما که وصلیم