𝖲𝖾𝗏𝖤𝖭 𝗁𝗈𝗆𝖾 𝖿𝗈𝗋 𝖤𝖭𝖦𝖤𝖭𝖤
前往频道在 Telegram
显示更多
未指定国家未指定类别
660
订阅者
无数据24 小时
+167 天
+2730 天
帖子存档
ترتیب Level 494 و Level 626 احتمالاً برای نشان دادن یک مسیر داستانی از «درون به بیرون» انتخاب شده. این دو Level از نظر فضا و مفهوم خیلی با هم فرق دارن، اما وقتی دقیقاً با ترتیب 494 → 626 کنار هم قرار میگیرن، میشه بینشون یک روند مشخص دید.
ام Level 494 بیشتر مربوط به گذشته، خاطرات و ذهن انسانه. شخصیت اول وارد محیطی میشه که مدام اون رو به گذشته برمیگردونه؛ مدرسه، آدمهای قدیمی و خاطراتی که شاید مدتها ازشون گذشته. اینجا مسئله اصلی چیزی نیست که در بیرون وجود داره؛ مسئله چیزییه که داخل ذهن و گذشته فرد وجود داره. یعنی شخصیت اول مجبور میشه با چیزهایی روبهرو بشه که قبلاً تجربه کرده یا ازشون جا مونده.
بعد از Level 494، سازنده Level 626 رو قرار میده. اینجا جهت داستان کاملاً عوض میشه. در 626 دیگه موضوع اصلی خاطرات شخص نیست، بلکه یک ناشناخته بیرونی وجود داره. یک چشم عظیم چیزی رو زیر نظر گرفته، اطلاعات ذخیره میشن و یک دریای سیاه وجود داره که معلوم نیست چه چیزی داخلشه. یعنی بعد از اینکه شخصیت با گذشته خودش روبهرو شد، حالا باید با چیزی روبهرو بشه که خارج از خودش قرار داره و هنوز جوابش رو نمیدونه.
پس میشه مسیر این دو Level رو اینطور دید:
در Level 494 → گذشته و درون
و در Level 626 → آینده و ناشناخته
در 494، شخصیت دنبال چیزیه که قبلاً اتفاق افتاده؛ در 626، با چیزی مواجه میشه که هنوز نمیدونه چیست و چه اتفاقی قرار است دربارهاش بیفتد.
یک ارتباط مهم دیگه هم بینشون وجود داره: هر دو Level درباره دنبال کردن یک جواب نامعلوم هستن، ولی جهت این جستوجو تغییر میکنه.
در 494، جواب در گذشته و خاطرات پنهانه. شخصیت باید بفهمه چه چیزی در گذشته وجود داشته و چرا این محیط روی ذهنش تأثیر میذاره.
در 626، جواب در یک محیط ناشناخته و بیرونی قرار داره. Father Eye دائماً به سمت دریای سیاه نگاه میکنه، اما مشخص نیست دقیقاً دنبال چیه. بنابراین شخصیت از یک راز ذهنی وارد یک راز بیرونی میشه.
به زبان خیلی ساده، انگار سازنده میگه:
اول گذشتهات رو ببین، بعد به ناشناختهها نگاه کن.
یا حتی میشه این روند رو اینطور خلاصه کرد:
494: «چه چیزی در گذشته من باقی مونده؟»
⬇️
626: «چه چیزی در بیرون از من هنوز ناشناخته مونده؟»
از این نظر، ترتیب 494 → 626 میتونه نشوندهنده یک حرکت مرحلهبهمرحله باشه: اول شخصیت با خودش و گذشتهاش روبهرو میشه، بعد از اون از فضای شخصی و ذهنی خارج میشه و وارد یک راز بزرگتر میشه.
حتی تضاد محیطها هم میتونه این مسیر رو تقویت کنه. 494 یک مکان آشنا برای انسانه؛ مدرسه، خاطرات و زندگی گذشته. اما 626 یک محیط عظیم، خالی و ناشناختهست؛ جزیره یخزده، دریای سیاه و چشم بزرگی که معلوم نیست چه چیزی رو زیر نظر داره.
بنابراین اگر این ترتیب از طرف سازنده عمدی بوده، میشه گفت 494 نقطه شروع داستانه و 626 مرحله بعدی اون؛ یعنی داستان از چیزی کاملاً شخصی و مربوط به گذشته شروع میشه و بعد به سمت یک راز بزرگتر و ناشناختهتر حرکت میکنه.
در یک جمله:
پس Level 494 → روبهرو شدن با گذشته و درون خودت
و Level 626 → روبهرو شدن با ناشناختههای بیرون از خودت
و همین تغییر از «خاطره» به «ناشناخته» میتونه دلیل اصلی قرار گرفتن این دو Level پشت سر هم باشه.
02 10月, 13:57
در کل، Level 626 بیشتر روی سه چیز میچرخه: یک جزیره یخزده، یک چشم غولپیکر که همهچیز رو زیر نظر داره و یک دریای سیاه که هیچکس دقیقاً نمیدونه داخلش چه خبره.
پس اگر خیلی ساده بخوایم تفاوتشون رو بگیم:
خب Level 494 = خاطرات، مدرسه، گذشته و گیر افتادن در ذهن.
و Level 626 = اطلاعات، نظارت، Father Eye و راز دریای سیاه.
02 10月, 13:52
Level 494 – Mirror Lake High School
لول ۴۹۴ یه جنگل خیلی بزرگه که پر از درختهای بلوط سفیده. وسط این جنگل یه دریاچه به اسم Mirror Lake وجود داره و کنار دریاچه هم یه دبیرستان قدیمی و متروکه قرار گرفته.
عجیبترین قسمت جنگل اینه که اگه توی یه جهت برای مدت خیلی زیادی حرکت کنی، به جای اینکه از جنگل خارج بشی، دوباره از سمت دیگه به همون نقطهای که شروع کردی برمیگردی؛ یعنی انگار کل جنگل یه حلقهست و راه خروج معمولی نداره.
هرچی به Mirror Lake نزدیکتر بشی، اتفاقات عجیبتر میشن. اطراف دریاچه یه جور اختلال توی واقعیت وجود داره که میتونه باعث توهمهای شدید بشه. یعنی ممکنه چیزهایی ببینی یا تجربه کنی که واقعاً وجود ندارن و کمکم تشخیص واقعیت از توهم برات سخت بشه.
اما عجیبترین بخش Level مدرسهست. وقتی وارد مدرسه میشی، ممکنه احساس کنی تبدیل به یکی از دانشآموزهایی شدی که قبلاً اونجا زندگی میکردن. انگار Level تو رو به گذشته میبره و مجبور میکنه زندگی یا خاطرات آدمهایی که قبلاً اونجا بودن رو تجربه کنی.
مشکل اینجاست که بیرون اومدن از مدرسه برای این افراد خیلی خطرناکه و ممکنه باعث مرگشون بشه. به همین دلیل مدرسه فقط یه ساختمان متروکه نیست و خودش یکی از خطرناکترین قسمتهای Level محسوب میشه.
نکته جالب اینه که توی این Level هیچ Entity مشخص و شناختهشدهای وجود نداره. یعنی خبری از یه موجود خاص که دنبالت کنه نیست؛ بیشتر خود محیط و اتفاقات ذهنیای که برای آدم میافته خطرناکه.
کل فضای Level 494 بیشتر حول خاطرات گذشته میچرخه؛ مخصوصاً دوران مدرسه، دوستهای قدیمی، روزهای بچگی و زمانی که زندگی سادهتر بوده. انگار Level میخواد کاری کنه که دلت برای گذشته تنگ بشه و کمکم توی اون گیر بیفتی.
برای ورود به این Level، یکی از راهها پیدا کردن درهایی در Level 18 هست که ظاهر شدنشون با خاطرات و یادآوری گذشته ارتباط داره.
راه خروج شناختهشده هم از داخل Mirror Lake میگذره؛ یعنی باید وارد قسمتهای عمیق دریاچه بشی. البته اثرات ذهنی Level باعث میشن پیدا کردن راه خروج خیلی سخت باشه.
Level 626 – The Father Eye
لول ۶۲۶ یه جزیره خیلی بزرگ و یخزدهست که در یک منطقه قطبی قرار داره. تقریباً همهجای جزیره پر از برف و یخه و دور تا دورش هم دیوارهای سیاه و خیلی بزرگی کشیده شده.
وسط این جزیره یه برج بزرگ و عجیب وجود داره که بالای اون یه چشم مکانیکی خیلی بزرگ قرار گرفته. اسم این چشم Father Eye هست.
این چشم تقریباً همیشه به سمت یه دریای سیاه و خیلی بزرگ نگاه میکنه. معلوم نیست دقیقاً چی رو نگاه میکنه یا چرا اینقدر روی اون دریا تمرکز داره.
داخل برج هم دستگاهها و ماشینهای مختلفی وجود دارن. یکی از عجیبترین قابلیتهای Father Eye اینه که میتونه اطلاعات نوشتهها و اسناد رو ذخیره کنه. یعنی میشه اطلاعات یه سند رو وارد سیستم کرد و بعداً دوباره اون اطلاعات رو ازش گرفت.
هرچی اطلاعات بیشتری وارد سیستم میشه، Father Eye ظاهراً فعالتر میشه و جهت نگاهش هم بیشتر تغییر میکنه. همین موضوع باعث شده خیلیها فکر کنن این چشم فقط یه دستگاه معمولی نیست و شاید داره چیزی رو زیر نظر میگیره.
یکی از عجیبترین قسمتهای Level، دریای سیاهه. آب این دریا واقعاً سیاهه و حتی با جوشوندن یا تصفیه کردن هم رنگش از بین نمیره. وقتی با مایعات دیگه مخلوط بشه هم میتونه رنگ سیاه خودش رو به اونها منتقل کنه.
چیزی که درباره این دریا بیشتر از همه مرموزه اینه که معلوم نیست داخلش چی وجود داره. Father Eye هم همیشه تقریباً به سمت همین دریا نگاه میکنه. به همین خاطر این احتمال وجود داره که چیزی داخل دریا باشه که چشم داره اون رو زیر نظر میگیره یا از جزیره در برابرش مراقبت میکنه؛ ولی این فقط یه نظریهست و جواب قطعی براش وجود نداره.
گذشته Level 626 هم مشخص نیست. آثار و سازههای موجود در جزیره نشون میدن که احتمالاً قبل از انسانهایی که الان وارد Backrooms میشن، موجودات یا ساکنان دیگهای اینجا بودن. حتی ممکنه اونها Father Eye رو برای محافظت از خودشون ساخته باشن، ولی مدرک قطعی برای این موضوع وجود نداره.
توی این Level موجود خطرناک مشخصی که رسماً به عنوان Entity شناخته شده باشه وجود نداره. خود Father Eye هم بیشتر شبیه یه دستگاه یا سازه عجیب رفتار میکنه تا یه موجود زنده.
بعدها گروهی به اسم Eternal Repository از این Level برای نگهداری اطلاعات استفاده کرده و داخلش یه پایگاه اطلاعاتی ساخته شده.
برای ورود به Level 626 راههای مختلفی وجود داره؛ مثلاً بعضی وقتها آب سیاه در Levelهای دیگه ظاهر میشه و عبور از اون میتونه آدم رو به این Level برسونه. بعضی مناطق برفی و کولاکی هم ممکنه به اینجا راه داشته باشن.
02 10月, 13:52
اینا در واقع 5 تا ویس بود که تبدیل به متن شدن و اشفتگی کامل رو داشتن برای تئوری فک کنم یک ساعت طول کشید مرتبشون کردم
02 10月, 13:01
اهنگ matrix (bl studio loop) از chrmbchrmb در واقع یه اهنگ بیکلامه که شامل سه ترک هستش و به نظر میاد این سه قطعه، Matrix، Safari و Grindr، بیشتر یه جور تلاش برای معرفی و شکل دادن به هویت صوتی پروژه chrmbchrmb بودن؛ یعنی اینکه این پروژه از همون اول، سبک و فضای خودش رو توی ژانرهای گلیچپاپ و اینترنتپاپ مشخص و معرفی کنه.
02 10月, 12:54
Where I am? من کجام؟ Who I am? (Who I am, Who I am) من کیام؟ (من کیام، من کیام) 감옥 같은 이 쓸쓸함 (쓸쓸함, 쓸쓸함) این تنهاییِ زندانمانند (تنهایی، تنهایی) 많은 사람들이 지나갔지만 آدمهای زیادی از کنارم گذشتن 모두 나를 지나가기만 했던 이 곳 اینجا جایی که همه فقط از کنارم رد شدن Oh Where I am? آه، من کجام؟ Who are you? تو کیای؟ Who are you? (Who are you) تو کیای؟ (تو کیای) 감출 수 없는 기쁨 شادیای که نمیشه پنهونش کرد 미친 듯 세상을 뒤집어 찾던 مثل دیوونهها دنیا رو زیر و رو کردم و دنبالش گشتم 꿈에서조차 움켜쥐고 있던 그대 حتی توی خواب هم محکم چنگش زده بودم، تو رو Where are you? تو کجایی؟ 내가 꼭 찾아낼게 من حتماً پیدات میکنم 내가 널 알아볼게 من میشناسمت 니가 있는 곳 어디든 هر جا که باشی 모습이 어떻든 هر شکلی که باشی 꼭 알아볼게 حتماً میشناسمت 내가 꼭 기억할게 من حتماً به یادت میمونم 내가 널 바라볼게 من بهت نگاه میکنم 니가 없는 곳에서도 حتی جایی که تو نیستی 수많은 해가 져도 حتی اگه خورشیدهای بیشماری غروب کنن 잊지 않을게 فراموشت نمیکنم 너의 말투 표정 하나까지 حتی لحن حرف زدنت و تکتک حالتهای صورتت 담아갈게 با خودم میبرم 흐린 하늘 멈춘 구름 (멈춘 구름, 멈춘 구름) آسمون ابری، ابرهای متوقفشده (ابرهای متوقفشده، ابرهای متوقفشده) 왜 모든 게 두려울까 چرا همه چی ترسناکه؟ 너와 있는 시간이 느려지고 وقتی با تو هستم، زمان کند میشه 자꾸 멀어질 니 손을 붙잡고 있어 دستت رو که داره دور میشه محکم گرفتم I beg for life برای زندگی التماس میکنم 내가 꼭 찾아낼게 من حتماً پیدات میکنم 내가 널 알아볼게 من میشناسمت 니가 있는 곳 어디든 هر جا که باشی 모습이 어떻든 هر شکلی که باشی 꼭 알아볼게 حتماً میشناسمت 내가 꼭 기억할게 من حتماً به یادت میمونم 내가 널 바라볼게 من بهت نگاه میکنم 니가 없는 곳에서도 حتی جایی که تو نیستی 수많은 해가 져도 حتی اگه خورشیدهای بیشماری غروب کنن 잊지 않을게 فراموشت نمیکنم 내가 널 이렇게 꼭 안고 있으면 وقتی اینطوری محکم بغلت میکنم 자꾸 모두 잊어 버리게 돼 کمکم همه چی یادم میره 내가 돌아가야 하는 곳 جایی که باید برگردم 내가 꼭 찾아낼게 (ah- ah) من حتماً پیدات میکنم (آه- آه) 내가 널 알아볼게 من میشناسمت 니가 있는 곳 어디든 هر جا که باشی 모습이 어떻든 هر شکلی که باشی 꼭 알아볼게 حتماً میشناسمت 내가 꼭 기억할게 من حتماً به یادت میمونم 내가 널 바라볼게 من بهت نگاه میکنم 니가 없는 곳에서도 حتی جایی که تو نیستی 수많은 해가 져도 حتی اگه خورشیدهای بیشماری غروب کنن 잊지 않을게 فراموشت نمیکنم 너의 말투 표정 하나까지 حتی لحن حرف زدنت و تکتک حالتهای صورتت 담아갈게 با خودم میبرم
02 10月, 12:47
و تبدیل شدن به بخشی از خود بکرومز، یا حتی روح و نگهبان اون فضا شدن. 👁️🗨️
یعنی الان ممکنه چهار گروه داخل یه بکرومز واحد باشن، ولی همدیگه رو نبینن.
چرا؟
چون هر کدوم از طریق دنیای خودشون وارد شدن و هر کدوم توی یه بخش متفاوت از اون فضای مشترک قرار گرفتن.
و بین این دنیاها هم یه سری محافظ یا نگهبان وجود داره.
پس شاید در نهایت با این ساختار روبهرو باشیم:
4️⃣ گروه → 4️⃣ مسیر ورود → 1️⃣ بکرومز مشترک
و شاید وظیفه ILLIT این باشه که هر کدوم از این گروهها رو از اون فضا بیرون بیاره. 🚪🏃🏻♀️
اما چرا همهچی «گلیچ» شده؟
چون خود بکرومز یه جورایی یه گلیچ بین دنیاست.
نه کاملاً وجود داره و نه کاملاً وجود نداره.
یه فضای بینابینیه که به خاطر خراب شدن مرز بین دنیاها شکل گرفته.
پس شاید گلیچهایی که توی کانسپتهای مختلف میبینیم، اتفاقهای جدا از هم نباشن.
ممکنه همهشون نتیجه خراب شدن مرز بین چند دنیا و ساخته شدن یه ماتریکس مشترک باشن. 🖥️🧩
و اینجاست که دوباره عدد ۴ مهم میشه:
4️⃣ عضو ILLIT
4️⃣ مسیر
4️⃣ گروه
1️⃣ فضای مشترک
یعنی شاید همه این دنیاها دارن کمکم به یه نقطه مشترک میرسن؛ جایی که مرز بین بازی، ماتریکس، گلیچ و دنیاهای مختلف دیگه مثل قبل مشخص نیست. 🌐🌀
02 10月, 12:29
🟥🟥🟥🟥 خب موضوع دوم درباره تئوریایه که دیشب بهتون گفتیم.
این تئوری از جایی شروع شد که با ریپکیج آلبوم BOYNEXTDOOR یه ایده به ذهنم رسید که خیلی جالب بود. بعد خودم بیشتر بررسیش کردم و الان میخوام جمعبندی چیزی که بهش رسیدم رو بهتون بگم. 👀
یه آهنگ از ریپکیج BOYNEXTDOOR اومد به اسم Animal و بعد از اون دنسش منتشر شد که به همهمون دژاوو، BLOODY Paradise رو داد.
وقتی MV منتشر شد، قضیه حتی جالبتر شد.
چیزی که خودتون هم بهش اشاره کرده بودید، توی MV خیلی مشخص بود: گلیچ، باگ و ماتریکس. 🖥️⚠️
حالا MV چطوری بود؟
یه سری کاراکتر بازی بودن که از بازی فرار کرده بودن و چند نفر هم دنبالشون بودن. 🎮 این کاراکترها یه سری قدرت داشتن و بقیه شروع کردن از قدرتهاشون سوءاستفاده کردن. بعد حتی خیابون و یه مجلس عروسی رو هم بههم ریختن. 💥 ولی در نهایت خودشون دوباره تبدیل به کاراکترهای بازی شدن و داخل بازی گیر افتادن. 🎮🔒
یعنی عملاً HYBE دوباره اومد و مفاهیم گلیچ، باگ و ماتریکس رو به ما نشون داد. 🧩💻
و دقیقاً از همینجا تئوری جالبتر میشه...
بعد از اینکه شعار قبلی HYBE یعنی «We Believe in Music» تغییر کرد، توی توضیحات جدید BELIFT LAB گفته شد که هدفشون اینه که بهترین تجربه ممکن رو برای فنها بسازن، توی صنعت موسیقی نوآوری کنن و با آرتیستهاشون یه رابطه سالم داشته باشن. یه بخش جالبترش هم اینه که میگن میخوان IP آرتیستها رو فراتر از چیزی که تصور میکنیم گسترش بدن و در نهایت تعریف سرگرمی رو تغییر بدن.
خب، این قسمت جالب میشه.
خب HYBE توی این تئوری میتونه نقش «مادر زمین» یا منبع اصلی دنیاها رو داشته باشه؛ یعنی جایی که دنیاها و گروههای مختلف ازش به وجود میان.
قبلاً لیام گفته بود که HYBE میتونه مثل یه خدای اصلی باشه. زیرمجموعههاش هم میشن دنیاهای مختلف یا حتی الهههایی که هر کدوم یه دنیا رو کنترل میکنن. استفا و کارمندا هم میشن ساکنان اون دنیاها؛ بعضیا شهروند، بعضیا تاجر، بعضیا کارمند و آرتیستها بردههای این دنیاها هستن...
حالا اگر HYBE چندین دنیای متفاوت ساخته باشه، این دنیاها در ظاهر جدا از هم هستن، ولی در یه نقطه به هم میرسن و میتونن روی هم تأثیر بذارن.
قبلاً گفتیم گوی ENHYPEN منشأ دنیای خونآشامها بوده و شکستن یا منفجر شدنش باعث شکل گرفتن ماتریکس ENHYPEN شده. 🔮💥
حالا چی میشه اگر این گوی فقط مخصوص دنیای ENHYPEN نباشه و به شکلهای مختلف توی دنیاهای دیگه هم وجود داشته باشه؟
یا حتی اتفاقی که توی یه دنیا میفته، مستقیماً روی دنیاهای دیگه تأثیر بذاره؟ 👀
ما گفتیم بکرومز زرد به ILLIT مربوطه.
ولی شاید خود بکرومز زرد واقعاً یه دنیای مستقل نباشه؛ شاید یه فضای بینابینی باشه که از قوانین دو دنیای مختلف به وجود اومده.
اینجا باید روی یه چیز خیلی دقت کنیم: عدد ۴. 4️⃣
اگر اون گلیچ واقعاً یه خطا باشه و باعث شده باشه چند گروه مستقیماً وارد یه ماتریکس مشترک بشن چی؟ 🖥️
اگر ILLIT رو محافظهای بکرومز زرد در نظر بگیریم، شاید نقش اونها کنترل کردن این فضا و درست کردن مسیرهای ورود و خروج بین دنیاها باشه.
توی کانسپت جدیدشون هم از ۴ داستان صحبت شده و تعداد اعضای ILLIT هم ۴ نفره.
پس شاید هر عضو نماینده یا محافظ یکی از دروازهها باشه. 🚪4️⃣
حالا میرسیم به LE SSERAFIM.
اسم LE SSERAFIM از Seraphim میاد که به فرشتهها مربوطه، پس شاید نقش اونها فرشتههای محافظ یا نگهبانهای ابعاد مختلف باشه. 🪽🌌
توی Celebration هم اعضا دنبال موجوداتی میرفتن که انسان نبودن و اونها رو به یه جای دیگه میبردن.
یعنی انگار یه جور جمعآوری موجودات غیرانسانی و انتقال اونها بین دنیاها وجود داشت.
پس LE SSERAFIM شاید بتونه بین مرزهای دنیاها رفتوآمد کنه. 🚪✨
توی BombaLA هم عملاً یه چیزی شبیه هتل ترانسیلوانیا بازسازی شد.
حالا هتل ترانسیلوانیا متعلق به چه موجوداتی بود؟
خونآشامها و موجودات غیرانسانی. 🧛🏻♂️
اونجا هم موجودات مختلف کنار هم زندگی میکردن.
پس شاید این هم یه نشونه دیگه باشه که دنیاهای مختلف کاملاً از هم جدا نیستن و اتفاقات یه دنیا میتونه روی دنیای دیگه تأثیر بذاره. 🌎↔️🌎
حالا اگر همه این دنیاها در نهایت وارد یه بکرومز مشترک شده باشن چی؟
اینجا میرسیم به قسمت اصلی تئوری.
چی میشه اگر این دنیاهای مختلف در نهایت وارد یه بکرومز مشترک شده باشن؟
یعنی به جای چند ماتریکس جدا، الان با یه ماتریکس واحد طرف باشیم. 🖥️🌐
و HYBE هم دقیقاً توی همین نقطه، چیزهایی مثل Checkmate، Deth of Me و Bloody رو وارد Animal Bond کرده باشه.
یعنی چند دنیای مختلف دارن کمکم وارد یه فضای مشترک میشن.
حالا فرض کنیم ILLIT همون کسایی بودن که وارد بکرومز شدن، ولی در نهایت نتونستن ازش خارج بشن.
02 10月, 12:29
و اون باید بگه: «باشه.»
گفتیم این قرارداد، سند بردگیه. ⛓️📄
حالا چطور این سند بردگی از بین میره؟
هفت سال. 7️⃣
هفت سال اول قرارداد، هر گروهی که این هفت سال رو میگذرونه، میشه عمر مفید اون آرتیست؛ که اکثراً از پانزده تا بیست سالگی دبیوت میکنن. 👶🏻🎤
هفت سال مفید عمرشون رو برای کمپانی میذارن و اگر خسته بشن و دیگه فعالیت نکنن، گروه احتمالاً دیسبند میشه، از کیپاپ کلاً میرن و دیگه خواننده نیستن. 🚪
اگرم نه، خب آرزوشون رو بخوان همچنان ادامه بدن، قرارداد رو امضا میکنن، اما با یه سری تغییرات میان و خواستار یه سری آزادیها میشن. ✍🏻🕊️
از کمپانی میخوان که مثلاً یه سری چیزهای عادی که ما الان همه داریم، اما نمیتونن اونها داشته باشن؛ مثل اکانت اینستاگرام 📱، رفتن از خوابگاه 🏠 و غیره و غیره.
یه سری اختیارات میخوان برای خودشون. حالا کمپانی میتونه بهشون بده، میتونه نده.
باز حالا اینجا اون هفت سال اول میشن بردهی کامل. ⛓️ توی هفت سال دوم، پنج سال دوم، میشن یه جور شهروند تقریباً عادی؛ مثلاً اینجوری که باز باید در چهارچوب قوانین اون کمپانی حرکت کنن. ⚖️
و شاید براتون جالب باشه که خب، اگر این شکلیه، چرا باز هم کیپاپ اینقدر پررنگه تو کره؟ 🇰🇷🎤 چرا همه میرن سمتش و اینا؟
چیزی که هست، خب ما گفتیم سیستم و نظام کاری و سیاست کره بردهداری مدرنه و اینا باید بر اساس همین چیزی که توی کشورشون بولده، برن جلو و کار کنن.
مثلاً با تابعیت کره نمیتونه بره تو ایتالیا و اسپانیا 🇮🇹🇪🇸 بگه: «من میخوام اینجا خواننده بشم.»
نه، این باید بر اساس کشور خودش خواننده بشه، بعد حالا بره اونجا کار کنه، کنسرت بذاره یا هر چیز دیگهای. 🌍🎤
نمیتونه یهویی بره اونجا و بگه: «من خوانندهام»، چون نه رزومه داره، نه هیچی از خودش داره. اونجا نه یه پروژهای داره که نشون بده و ثابت کنه این خواننده است.
باید ثابت کنه این خواننده است تا اونجا بتونه کار کنه. 📑
بنابراین تا اینا نباشه، اینا نمیتونن تو کشورهای دیگه هم کار کنن. پس باید با نظام و سیستم کاری کره جلو برن، پیشرفت کنن تا بتونن حالا یه کاری انجام بدن تو کشورهای دیگه. 🌎📈
گرچه کمپانیها نمیان اینا رو به سادگی رها کنن و بذارن کار خودشون رو بکنن. 🔗
02 10月, 12:25
سلام بچهها امیدوارم حالتون خوب باشه. میخواستم درباره دو تا موضوع باهاتون صحبت کنم. یکیش درباره بردهداری مدرن بود. ⛓️
خب، خود بردهداری یعنی اینکه فرد میاد میگه: «من مالک این برده هستم، این طرف مال منه و هر کاری که من میگم باید انجام بده.» حالا سود و ضرری هم که این برده داشته باشه برای اون اربابه. 👤
توی دورانهای مختلف، این بردهها کارهای مختلفی برای اون ارباب انجام میدادن؛ از کارهای خونه 🏠 و نگهبانی گرفته تا اداره مغازه 🏪، کشاورزی 🌾 و غیره و غیره. هر کاری که میکردن برای اون ارباب بوده و سود و پولش هم برای اون ارباب بوده. 💰
حالا در کنار این، هرچی ضرر هم بوده برای ارباب، اون ضرر مال این برده بوده. یعنی اگر این ارباب یه جایی یه کاری اشتباهی انجام میداده که قرار بوده مجازات بشه، این برده باید گردن میگرفته؛ به جاش بره زندان، به جاش مجازات بشه، شلاق بخوره و... ⚖️
اینا یه رابطه دوطرفه داشتن؛ یه سود و ضرر بوده. سود برای اون ارباب بوده و ضرر برای برده. 🔗
این شکلی بوده و خب ما توی بردگی یه چیزی داریم به اسم «نسل در نسل». 👨👩👧👦 یعنی میومدن میگفتن این خانواده نسل در نسل برده بودن؛ چه گذشته، چه آینده، چه حالشون، اینا برده بودن.
یه چیز دیگه هم بوده که اینا میتونستن این بردگی رو از اون ارباب بخرن و آزاد بشن. 🕊️ حالا این خودش قوانین مختلفی داشته.
یکیش این بوده که باید میومدن بردگی سرپرست خانواده رو میخریدن تا آزاد بشن. یکیش هم این بوده که نه، میتونستن اگر بچهای دارن، فقط زندگی اون بچه رو بخرن و آزادش کنن که دیگه بچههاشون در آینده برده نباشن. 👶🏻🔓
خب، گذشت و رسیدیم به قرن بیستویکم. 🌍 دیگه ما چیزی به عنوان بردهداری نداریم. افراد آزادن، از خودشون اختیار دارن، حق تصمیمگیری و اراده دارن؛ یعنی خودشون تصمیم میگیرن چی کار کنن و چی کار نکنن. 🗣️
خب، اما چیزی که هست، ما تو کره یه سیاست و نظام کاری و سیستم بردهداری مدرن داریم. 🇰🇷⛓️
اگر هم دقت کنید و ببینید، متوجه میشید هرچی پول، قدرت و نفوذ اون طرف بیشتر باشه، از جایگاه اجتماعی خیلی خوبی هم برخورداره. 💰👑 حالا افراد بیشتری زیر دستش کار میکنن و بهش احترام میذارن.
و هرچقدر این افراد معمولیتر باشن، بیشتر شکل برده هستن. دیدین دیگه، حالا توی کیدراما و اینا به ما زیاد نشون دادن؛ مثلاً اون طرف هرچی پولدارتره، بیشتر به اون زیردسته سخت میگیره. اون زیردسته براش مثل یه برده است. حالا هر کاری این میگه باید انجام بده؛ بدون چونوچرا، بدون اینکه بگه نه یا مخالفت کنه. 😶🌫️
یعنی کره اومده از اون نظام بردهداری قدیم یه نسخهبرداری کرده و تبدیلش کرده به بردهداری مدرن؛ که پنهان و آشکار نیست، اما داره انجام میشه. 🏢⛓️
توی کره اومدن یه مفهوم بردهداری مدرن ساختن. حالا کمپانیها نمیتونن بگن «این آرتیست، این خواننده یا این بازیگر برده ماست»، اما وقتی که میای فوکوس میکنی، متوجه میشی که واقعیت همینه.
کمپانیها اومدن گفتن: «ما آرزو و رویاهاتون رو به شما میدیم و در عوض از شما اینا رو میخوایم.» 🎤✨ حالا از هر استفاده ابزاری و غیرهای که از شما میکنیم، شما حق مخالفت ندارید.
یعنی هرچی تصمیم ما بگیریم، این تصمیم شما هم هست. حق ندارید بگید «این تصمیم کمپانی بوده، نه تصمیم من». نه، این تصمیم به اسم شما میخوره، ولی در واقع تصمیم کمپانیه.
کمپانی اون اربابه. 🏢👑
خب، گفتیم کمپانی اون اربابه. حالا چیکار میکنه؟
کمپانی میاد میگه:
«برو برای این برند تبلیغ کن.» 📢
آرتیست باید بگه: «باشه.»
«برو اینجا کنسرت بذار.» 🎤
آرتیست میگه: «باشه.»
«باید سبک موسیقیت این باشه.» 🎶
آرتیست میگه: «باشه.»
«نصف درآمدت مال کمپانیه.» 💰
آرتیست میگه: «باشه.»
«باید بری با اینا زندگی کنی.» 🏠
«باشه.»
حتی کمپانیها اومدن برای اینا یه سری شخصیت ساختن؛ شخصیتی که جدا از شخصیت واقعیشونه. 🎭
پس شخصیت خودشون و شخصیتی که کمپانی میخواد به ما نشون بده رو ساختن و این شد یه شخصیت سوم برای اون آرتیست؛ شخصیت دومی که در واقع فنا میدیدن و خیلی هم ذوق میکردن. 👀✨
و یه چیز جالب این بود که شاید بگین: «خب، اینا یه سند بردگی دارن؟» 📜
اینجا جالبه. خب، میگی چجوری بردن؟
اینا یه سند بردگی دارن که میشه همون قراردادشون. 📄 حالا مفاد این قرارداد، چه سود چه ضرر، برای کمپانیه و آرتیست نمیتونست از این مفاد قرارداد در بره.
کمپانی میاد میگه: «خیلی خب، ما رویا و آرزوتون رو بهتون میدیم، درآمدتون رو هم بهتون میدیم، موسیقی رو هم بهتون ایده میدیم. حالا آهنگساز میاریم، موزیسین میاریم، میسازیم بهتون میدیم، شما بخونید. 🎼 آموزش هم بهتون میدیم. یه زندگی تجملاتی و رویایی فوقالعاده بهتون میدیم. ✨ اما شما باید طبق خواسته و فکر من جلو برید. نمیتونید غیر از اون جلو برید و کاری انجام بدید.»
02 10月, 12:25
خب تهش براتون تایپ میکنم ویس کنسله چون وسواس و استرس و کمالگریی نمیذاره ارسال کنم
02 10月, 12:15
