𝗗𝗼𝗹𝘂𝗻𝗮𝘆

نمی‌دانم، به گمانم بخش بزرگی از وجودِ ایرانم تاابد بابتش غمگین بماند.

همیشه گره ای رو که می‌شد با یه بغل باز کرد با یه بی تفاوتی کور کردی.

هرکسه سالام

بیخیال، فراموش کردنت کار من نیست ....

هیچ‌کس به‌اندازه‌ آدمی که می‌خواهد نرود، خسته نیست.

از تنهایی خود جام به بالا بردیم نیست مارا احتیاج به تمنای کسی

علاوه بر اینکه تو نمیدونی، هیچکسم نمیدونه من چقدر برایِ تو گریه کردم.

نمی‌دونم عزیزم، گمونم روزای آخرمه.

این منِ بدون تو رو نمی‌خوامش اصلا.

و تو کسی هستی که حتی تصورِ آغوشت منو از غم نجات میده.

https://t.me/sobiiiii4

من او‌ را؛او او‌ را دوست داشت.

🌶️

هی خدا کجایی....