Alien.
前往频道在 Telegram
من نمیدانم گناه چیست. آنها فقط به من فهمانده بودند که من مقصرم. ___________ زن، زندگی، آزادی. ترنس، کوییر، رهایی. wlw ✄ @Russian1999bot 🏳️🌈 http://t.me/safeCht_bot?start=5gDvaN
显示更多未指定国家未指定类别
481
订阅者
-324 小时
+267 天
+130 天
帖子存档
481
Repost from N/a
امروز دلم برات تنگ شد و پر از کاش بودم. میدونم هیچوقت وجود نداشتی. وجود نداشتیم. به صدای خندههامون وقتهایی که تایم آزاد داشتیم فکر میکنم. به نامهای که هیچوقت نشد به دستت برسه. به بازار سرپوشیده و اون پیرمردی که بساط کتاب داشت فکر میکنم. یکبار اونجا با یکنفر صحبت کردیم که ادبیات فرانسه دوست داشت و تو گفتی عجیبه که شوشتر همچین آدمهایی داشته باشه. جز ما. عزیزم این شهر افسردهاس. فرسودهاس. انگار یک جنازهس. شهر ما جنازهس. شوشتر یک لباس کهنهایی هستش که هرسال عید توی آب خیسش میکنن تا بلکه نو بشه و بگن هنوز هست، هنوز وجود داره. تو میدونستی که این شهر هیچوقت برای من خونه نبود هیچوقت نتونستم در این شهر احساس تعلقی داشته باشم. به صورت آدمها نگاه میکنم و هیچ وجه اشتراکی بین اونها با خودم پیدا نمیکنم. غریبهام. برای تو هم غریبهام. توام غریبهای. تموم میشیم؟ شاید فردا دیگه هیچوقت نبینمت. کاش میتونستم چیزی بیشتر از یک دستبند، یک تیشرت، یک عطر و هزاران هزار نامه و نوشته از تو داشته باشم. کاش چیزی از خودت برای من جا میذاشتی. کاش بیشتر بغلت میکردم. از کاشها متنفرم. از تو متنفرم. امروز پر از کاش بودم و تو آخرین چیزی بودی که دلم میخواست بهش فکر کنم اما خالیم. از تو خالیم. از دستهای تو، از فردا، از بوسههای تو، از این شهر، از بوی تو، از خودم. ما هیچوقت وجود نداشتیم.
امروز چشمم به آینه خورد و دیدم موهام بلند و فر شدن. به سرم زد که کوتاهشون کنم. تا پشت گوشهام. مثل کلاس هشتم نحسی که اونهم وجود نداشت و میدونم که هیچوقت قرار نیست از یادم بره. امروز دلم برات تنگ شد و پر از کاش بودم. میدونم هیچوقت وجود نداشتی. وجود نداشتیم.
بیستویک مهر، 1405
