CYGNUS

هیچوقت دست از اعتماد کردن به خدا برندارید، اون بلده براتون چطور بچینه.

از خداتشکر میکنم بابت حذف آدم هایی که آسیب میزدن بهم.

چه اونایی که ازم دورن، چه اونایی که نزدیکمن، همیشه هوامو داشتن. نمی‌دونم من چقدر دوست خوبی براشون بودم، ولی همیشه سعی کردم بهترینِ خودم باشم و کنارِشون بمونم. امیدوارم تونسته باشم حتی یه گوشه از خوبی‌هایی که در حقم کردن رو جبران کرده باشم.

من همیشه دوست‌های خوبی داشتم؛ آدم‌هایی که توی سختی‌ها کنارم موندن و نذاشتن حالم بد بمونه. پا‌به‌پام اومدن، دستم رو گرفتن و بلندم کردن. تعدادشون زیاد نیست، اما همین چند نفر همیشه برام بودن و از هیچ حمایتی دریغ نکردن. حالم رو خوب می‌کنن و بابت داشتنشون خدا رو شکر می‌کنم.

امروز یکی از تابلوهامو دوباره توی سایز کوچیک کشیدم. انگار بچشه:)

من هنوز به معجزه‌های کوچیکی که زندگیمو قشنگ‌تر می‌کنن ایمان دارم.

همونقدم از بلاتکلیفی متنفرم،بلاتکلیفی توی هرچیزی.

هنوز مونده تا با حس شیشم من آشنا بشی.

اگه ناراحتم کردی و بدون اینکه از دلم دربیاری گذاشتی ناراحت بمونم، بعد برگشتی، دیگه هیچ فرقی با بقیه آدما برام نداری.

نیشکر چون بشکند شاخه نباتش می‌کنند اندکی بشکن خودت را این همه تلخی چرا

چون بالاخره پذیرفتم که بعضی چیزها قرار نیست درست بشن، شاید چون دیگه منتظر هیچ اتفاقی نیستم. چون هر چیزی که باید می‌شکست، شکسته. دیگه نه دلتنگم، نه دلخور. فقط تموم شد.

اون‌قدر حرف نگفته دارم که دیگه نمی‌خوام هیچ‌کدومشون رو بگم، حرف‌هام ته کشیدن نه، فقط مخاطبشون رو از دست دادن.

روز آخری که باهم صحبت کردیم، تیر خلاص رو بهم زدی. بعد از اون دیگه نه ازت عصبانی بودم، نه کلی سؤال توی سرم داشتم و نه دنبال جواب چیزی می‌گشتم. واقعاً دیگه هیچ‌چی. الان آرومم؛ خیلی آروم. همون آرامشی که تمام این مدت دنبالش بودم و بالاخره پیداش کردم.

تو از من آدمی ساختی که حتی دیگه خودم هم نمی‌شناسمش. هیچ‌کس به اندازه‌ی من نمی‌فهمه چه آسیب‌هایی بهم زدی و چقدر تغییرم دادی. قبلاً هر اتفاقی می‌افتاد؛ قهوه‌ام سرد می‌شد، دیر می‌رسیدم، چیزی از دستم می‌افتاد یا کارهام خوب پیش نمی‌رفت یا هرچیز دیگه ای فرقی نداشت چه کوجیک بود چه بزرگ، گریه‌ام می‌گرفت، یادت می افتادم و می‌گفتم ازت متنفرم. اون موقع هم بهت حس داشتم، اما دیگه عشق نبود؛ تنفر بود. الان اما حتی اون تنفر رو هم نسبت بهت ندارم. دقیقاً مثل یه غریبه شدی برام و هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم یه روز به اینجا برسم، اما رسیدم.

تو یادم دادی که تا لحظه آخر به هیچکس اعتماد نکنم، یادم دادی که حرفا خیلی میتونن قشنگ باشن کارا خیلی میتونن قشنگ باشن ولی در نهایت همشون یه بازی باشن برای گول دادنم.