CYGNUS

اگه توی ایران تصادف کنی اول از همه حال ماشین و گوشیتو میپرسی نه سلامتیه خودتو، آره ایران اینطوریه.

فقط یک نابغه میتواند زنی مثل من را دوست داشته باشد.

ما فقط از دستمون این برمیاد که ساده از کنارشون بگذریم و بریم بدون توجه، مثل یک رهگذر.

یعنی تو میپذیری که همه جوره اونا تغییر نمیکنن: در گذشته در آینده در حال بی تو با تو با شرایط دیگه در بهشت در جهنم در پولداری در بی پولی در تجمعات در تنهایی در کبر و غرور درمهربانی اونا همیشه اونطورن و نمیشه تغییر داد؛ پس میپذیریم که آنها اینطورن.

پذیرش توی هر مسئله ای مهمه مقابل چیزایی که نمیشه تغییرش داد از روش پذیرش باید استفاده کرد،وقتی میپذیریم اطرافمونو دیگه از اینکه چرا اونجورین اذیت نمیشیم باعث میشه کمتر کلنجار بریم.

کاش آناهید بفهمه چقد دوسش دارم و به فکرشم.

داستان آدم ها خیلی برام جالبه.

مثل یاسمن. تو از اون آدمایی هستی که دوست داشتنم هیچوقت بهت تموم یا کم نمیشه.

بعضی از آدما منو هربار به زندگی وصل میکنن.

و بعضی از آدما صرفا شما رو دوست دارن و عاشقتون نیستن، میشه گفت ادعای عاشق بودن میکنن.

دوست داشتن رو جز این دسته قرار نمیدم؛ چون انسان ها در طول روز ممکنه خیلی چیزها رو دوست داشته باشن و یه تایمی برسه که دیگه از اونا خسته شن و دیگه دوسشون نداشته باشن.

تنها دلیلی که هنوز عشق رو باور دارم اینه که میدونم خودم چجوری میتونم عاشق باشم و عشق بورزم.

در هابرام خیلی عجیبن؛ پشت هر در یه داستان و یه جریان زندگی وجود داره با کلی سناریو و آدم های مختلف با صورت و سیرت مختلف.

مواقعی که ناراحتم سعی میکنم ادامس بخورم که سرگرمم کنه و حواسمو پرت کنه الان ادامسمم تموم شده.

حالم خیلی خوبه بابت ارامشی که دارم ولی یه تایمایی یه چیزایی اینقدر میره رو مخم که حاضرم هرکاری کنم فقط تموم شن.