خورشیدِ نارنگی.

یه شب، یه روز. ماه و خورشید رو دزدیدن. می‌گردم،اما پرنده‌ی بی‌حال و بی‌پر نیستم. خونه رو روی سرمون خراب می‌کنن. بدون ماه در شب بی‌آشیانم. بدون خورشید، در روز بی‌خونه و تاریک. خرابِ آشیونم. خرابِ خونه‌م. رنگی نداره؛ خورشید را می‌خواهم. کجا رفتی، ای که دردم را ندانی، ای خورشید؟ کجا رفتی که ماه کمتر می‌داند دردم را؟ ستاره را لمس می‌کنم، ماه را بغل می‌گیرم. ستاره چشمک نمی‌زند. ماه خسته است و کاشانه‌ام بی‌رنگ.

دختری که نامش، ما را در زندگی بیدار کرد. به یادِ او، دختری که نامش «زندگی» بود، و هزاران انسان برای زندگی، با نام ژینا جنگیدند. اما ژینا، خودش زندگی بود... زن، زندگی، آزادی. ژن، ژیان، ئازادی.