هری استایلز | Harry Styles

هری: "این، اون حس رو آروم می‌کنه"

جولیو: "اگه کسی منو نبینه و در مورد من قضاوت نکنه، من کی‌ام؟"

هری: "دقیقا."

"در مورد کارم هم مسئله این بود که چطور می‌تونم چیزی بسازم که واقعا دوستش داشته باشم، بدون اینکه به این فکر کنم که ازم چه انتظاری میره یا مردم ازم چی می‌خوان؟ وقتی کسی چیزی خلق می‌کنه که با مردم ارتباط برقرار می‌کنه، یه چرخه شکل می‌گیره. کارش از نظر تجاری موفق می‌شه و بعد، تمام چیزهایی که مدام بهت می‌گن هستی، کم‌کم تو رو از اون نسخه‌ای از خودت دور می‌کنه که تونسته بود از یک جایگاه و نگاه خوب، چیزی خلق کنه."

"بخش بزرگی از این وقفه برای من این بود که تصویر و برداشتی که از خودم داشتم رو دوباره تنظیم کنم؛ تصویری که احساس می‌کردم ناخواسته مدام داشتم درون خودم جذبش می‌کردم، تصویری که دائما از طرف دیگران بهم بازتاب داده می‌شد، اما لزوما چیزی نبود که خودم می‌خواستم."

"اینکه مدام تصویر و برداشت دیگران از خودت رو جلوی چشمت ببینی، واقعا چیز غیرطبیعی‌ایه. اواخر تور قبلی، یه مقدار زیادی توی ذهن خودم بودم و خیلی نسبت به نحوه‌ی دیده و برداشت شدنم در دنیا آگاه شده بودم. مثلا اینکه "اگه این‌طوری حرکت کنم، یا اگه این کار رو انجام بدم…" خیلی از بیرون به درون نگاه می‌کردم."

"در مدتی که از تور دور بودم، به بخشی از زندگیم رسیدگی کردم که قبلا چندان بهش توجه نکرده بودم. چون از سن خیلی کم شروع کردم، تور رفتن تبدیل شده بود به بخش بزرگی از هویت و زندگی من. وقتی مدت زیادی خونه می‌موندم، احساس خیلی ناخوشایندی داشتم. بعضی وقت‌ها واقعا نمی‌دونستم با خودم چیکار کنم."

"حالا احساس می‌کنم واقعا خوش‌شانسم که چنین شغل فوق‌العاده‌ای و چنین محیط خلاقانه‌ای دارم، اما در کنارش، یه زندگی هم خارج از این فضا دارم که مشتاقم وقتم رو توش بگذرونم. فکر نمی‌کنم قبلا چنین چیزی رو داشتم."

ایده‌ی تور نرفتن دیگه مثل قبل برام ترسناک نیست. حس خیلی خاصیه که توی این لحظه باشم، غرقش بشم و بدونم که قرار نیست برای همیشه ادامه داشته باشه. دیگه اون حس وجودی و ترس عجیبی که قبلا داشتم رو نداره؛ همون موقع‌هایی که با خودم می‌گفتم: "اگه این کار رو نکنم، من کی‌ام؟"

"حالا اگر مشغول این کار نباشم، کمی بیشتر با خودم و هویتم راحت هستم و همین باعث می‌شه تور رفتن هم برام خیلی لذت‌بخش‌تر بشه."