«بُن‌بَستِ کِشْوَردوست»

درسته تو هیئت میگیم «یا لیتنا کنا معک» و اشک میریزیم ولی درست تر اینه که یجوری زندگی کنیم که حضرت عباس‌ع بگه کاش شما روز عاشورا پیشمون بودید...

ما غباریم... غباری ز خیابانِ نجف

ای عشق! چه در شرحِ تو جز "عشق" بگوییم؟ در ساده‌ترین شکلی و پیچیده‌ترینی..

اونجایی که جواب سلامشونو گرفتن از امام حجت (عج)💔

به غمگساری یاران چو شمع می‌سوزم برای اشک دمادم بهانه می‌سازم چنین سر و دل و جان را به خاک می‌فکنم برای قبر تو چندین نشانه می‌سازم

شب از هجوم خیالت نمی‌برد خوابم...

گرچه این گنجشک دیگر با قفس خو کرده است می‌زند بر میله سر وقتی هراسانش کنند

درست همان جایی که درخت‌ها به خشمِ تبر تن سپرده بودند و گنجشک‌ها به معصومیت و بی دفاعی خویش ایمان داشتند؛ سخت بود ایستادن و دوام آوردن، جایی که همه جا زده بودند:«وَ سخت بود غالب بودن میان این همه مغلوب...» من نمی‌دانستم باید به چه کسی پناه می‌بردم؛ قاعده‌ی حواليی من بر قرارِ سرسپردگی و تسلیم بود، نه ایستادن... اما ایستادم، ایستادم و با خود گفتم نه! باید بشود، هرطور که شده و به هر قیمتی باید بشود...

🚩 ما بزرگیم چون به اقیانوس بی‌کران قدرت الهی وصل هستیم ▫️ یادداشتی شخصی از سردار شهید حاج سعید ایزدی (حاج رمضان) در تحلیل نسبت ما با دشمن: 🔻باید در حد و اندازه دشمن باشیم تا او هم به ما و با جنگ با ما فخر بفروشه نباید کاری کنیم که ما را در حد و اندازه خودش نبینه 🔻دشمن بزرگ است اما نه به اندازه بزرگی خدای ما دشمن بزرگ است اما نه به اندازه ایمان ما و اراده ما دشمن بزرگ است و نه به اندازه اعتقاد و باور ما به خدا و رسول و اهل‌بیت رسول سلام‌الله‌علیهم‌اجمعین 🔻 ما مثل جنگ‌های قدیم و تمدن‌های قبل که هل من مبارز می‌طلبیدند ما هم به اندازه و قدرت دشمن خودمان می‌بالیم و باید در حد و اندازه‌ای باشیم تا او هم ما را به مبارزه قبول کند و تن اش در مقابل ما و در مقابله با ما بلرزد ما بزرگیم چون به اقیانوس بی‌کران قدرت الهی وصل هستیم ما بزرگیم چون صاحب کار بزرگی داریم

اندوه من این است، که در دفتر شعرم یک بیت به زیبایی چشم تو ندارم...

تعریف من از عشق همان بود که گفتم؛ دربند کسی باش که دربند حسین است :)❤️‍🩹

یا عباس‌ع نَحنُ بِحِماک...

خوش آن زمان که به عشق و غزل به سر می‌شد تمام خستگی عمرمان به در می‌شد خوش آن زمان که برای گلایه وقت نبود هزار شکوه به یک بوسه مختصر می‌شد

آخر الزمان است؛ نام امام حسین‌ع را بیاوری تنها می‌شوی؛ اما تنهاییِ خوب، تنهاییِ خالی از ناپاکان...

پناه می‌برم از ظلمتِ جهانِ پر از خشونتِ سركوب و بی‌پناه محضم به وجودت. بغل بگير تَنَم را…