17 ‘𝖲𝖾𝗅𝗈𝗋𝖾

منم همینطور سونگچول، منم دوست دارم آدمای کنارم بدونن لازم نیست همیشه قوی باشن و همه‌چی رو خودشون تحمل کنن.

منم همینطور ووزی، منم یه عالمه حرف توی سرم دارم که همیشه لازم نیست همه‌شونو به زبون بیارم.

منم همینطور جونگهان، منم همیشه دلم نمی‌خواد توضیح بدم؛ بعضی وقتا فقط یکی باشه که خودش بفهمه کی باید کنارم بمونه.

منم همینطور دوکیوم، منم با آدمایی که راحت می‌خندن بیشتر احساس راحتی می‌کنم؛ زندگی خودش به اندازه کافی جدیه.

منم همینطور جاشوا، منم با سکوت مشکلی ندارم؛ فقط آدمایی اذیتم می‌کنن که کاری می‌کنن حتی کنار خودشونم دلم بخواد تنها باشم.

مینگیو بایسد؛ وقتی یه چیز خوشمزه درست می‌کنی قبل از اینکه کسی بگه عالیه خودت با اون لبخندت لو میدی که منتظر تعریف بودی.

ورنون بایسد، پلی‌لیستت احتمالا بیشتر از خودت راز داره؛ هر بار یه آهنگ جدید، یه سؤال جدید.

جونهی بایسد، این حجم از علاقه به فیلم و بازی یه جایی ما رو هم وارد داستان می‌کنه، حداقل نقش اصلی رو بده.

ووزی بایسد، یه بارم چیزی رو همون‌جوری که هست تحویل بده، لازم نیست تا ابد باهاش ور بری تا به کمال برسه.

ونوو بایسد، انقدر با سکوتت کنار اومدم که بعضی وقتا یادم میره همین سکوتت چقدر حرف برای گفتن داره.

دوکیوم بایسد، قرار نبود هر اتفاق کوچیکی تبدیل به یه خاطره‌ی افسانه‌ای بشه، ولی خب تو ظاهراً برنامه‌ی دیگه‌ای داشتی.

هوشی بایسد؛ تو اگه یه روز کامل آروم بمونی، خودت آخر شب شک نمی‌کنی که یه اتفاقی افتاده؟

سونگکوان بایسد؛ حجم واکنش‌هات برای اتفاقات کوچیک واقعا در حد پخش زنده‌ی مراسم اختتامیه‌ست.

جاشوا بایسد؛ با یه لبخند آروم دل می‌بری بعد تازه می‌فهمی خودت هم نمی‌دونی چرا این‌قدر راحت به آدم‌ها وابسته میشی.

سونگچول بایسد؛ عزیزم چیزی شده؟ بیا یه بارم تو شیطنت کن، قول میدم زنگ نزنم به بایست گزارشتو بدم !

هائو بایسد؛ لطفا وسط حرف زدن یهویی نرو توی مود فلسفی، من هنوز داشتم درباره‌ی شام فکر می‌کردم.

جونگهان بایسد؛ وقتی داری بازی میکنی تقلب نکن، مردم که خر نیستن بالاخره میفهمن.

ونوو بایسد؛ چرا هر بار می‌خوای یه جواب بامزه بدی، اول یه مکث می‌کنی انگار داری متن نهایی رو برای انتشار بررسی می‌کنی؟

دینو بایسد؛ نمی‌دونم چرا ولی حس می‌کنم حتی وقتی داری غر می‌زنی هم یه گوشه‌ی ذهنت داره به این فکر می‌کنه که چطور میشه بهترش کرد.