.

رۆشتم چونکە لە من ئازیز تری شک ئەبرد….

روزگارتون مثل ذاتتون!

و در انتهای‌شب… ما چیزی نیستیم‌جز توده‌های انباشته از خاطرات هرز رفته و آرزوهای از دست‌رفته.

دونیا چییە، جگە لە ئاشنا بوونی دوو بێگانە و بێگانە بوونی دوو ئاشنا.!

- چۆمان هەردی

“زندگی هیچ‌وقت یک اسب رام نیست.”

من مرده ام و در عین حال زندگی میکنم...

گاهی اوقات اینجوریه که طرف واقعا دوست نداره. فقط می‌دونه که تو آدم خوبی هستی، و نمی‌خواد ببینه اون عشقی که بهش دادی رو به کسِ دیگه‌ای بدی؛ همین.

امیدوارم عشقی که هدر دادم؛ یه‌جا بعدا به طریقی برگرده به زندگیم.

کسی که قدر مارا نداند خمار ما بماند تا قیامت.

لطفا:

واقعا “شدی برام مردم.”

یک چیزهایی هست که شما هیچ وقت نخواهید فهمید! چیزهایِ به ظاهر کم اهمیتی مثلِ این‌ که چه کسی، در کدام تاریخ، توی تونلِ شماره چندِ کدام جاده با گوش دادن به چه موسیقی‌ای یادتان کرده است!

در ناخودآگاه من زنی‌‌ست که هر شب تا صبح روبه روی من می نشیند و از رویاهایش حرف می زند زنی که دریا را به بیکرانگی می شناسد و تورا به عشق در ناخودآگاه من زنی‌ست که هر صبح از فرط گریه ی شبانه در آغوش من به خواب می رود و من امروز هم به هیچ کاری نمی رسم "منصوره میرفتاح"