آهو`

گاهی اوقات انسان یه جایی از زندگی قرار میگیره که خودش میدونه به اونجا تعلق نداره,اما چاره ای جز موندن و تحمل کردن نداره.

دیگه بود و نبودت فرقی نمیکنه,چون نه من حال عاشقی دارم نه تو لیاقته دوست داشتن.

مامانم اندازه‌ دونفر آدم وجود داشت.

به یه پسربچه لبخند زدم تا وقتی که داشت دور میشد ازم,بهم نگاه میکرد و میخندید با اون چالِ لپ قشنگش,مردم براش حالمو خوب کرد.

من اصلا آدم صبوری نیستم,پس اگه برات صبر کردم بدون واقعا دوست دارم.

وقتی داستان زندگیت رو از زبون آدم های مختلف بشنوی دیدگاهت نسبت به همه‌ چیز تغییر میکنه.

اگه یه روز نبودم با دیدن " بارون و گربه "یادِ من بیوفت.

فاطمه من+1

پسرا رو وقتی حلقه هم دستتون کردن بازم جدی ‌نگیرید