Cross-shaped angels
前往频道在 Telegram
𝐒aving souls(🇷🇺.)
显示更多未指定国家未指定类别
215
订阅者
-124 小时
-47 天
-3530 天
帖子存档
Repost from 𝖤𝖫𝖤𝖦𝖸
نمیدونم از کی اینقدر احساس تنهایی میکنم؛ حتی وقتی آدمهای زیادی اطرافمن، باز هم انگار هیچکس واقعاً کنارم نیست. مدتهاست خیلی چیزها رو توی خودم میریزم، نه چون حرفی برای گفتن ندارم، بلکه چون بارها بهم این حس رو دادن که ناراحتیهام اونقدرها هم مهم نیستن و شاید واقعاً دارم همهچیز رو بزرگ میکنم. از بعضی رفتارها دلگیرم، از بیتوجهی آدمهایی که زمانی بودنشون برام مهم بود و از اینکه حتی نزدیکترین آدمها هم متوجه نمیشن چه چیزی ممکنه آزارم بده و چی رو دارم تنهایی تحمل میکنم؛ از اینکه همیشه من باید مراقب رفتارم باشم تا کسی رو ناراحت نکنم. انگار هر بار که فکر میکنم بالاخره قراره کمی آرامش داشته باشم، اتفاق تازهای میافته و دوباره باید با چیزی کنار بیام که انتخابش نکردم. دلم برای خیلی چیزها تنگ شده؛ برای آدمهایی که دیگه نیستن، برای روزهایی که برنمیگردن و برای خودم قبل از تمام این اتفاقات. گاهی فکر میکنم برای اینهمه تجربه و اینهمه خستگی هنوز خیلی زود بود؛ انگار زندگی بیشتر از چیزی که باید ازم گرفته و بیشتر از چیزی که میتونستم تحمل کنم، روی دوشم گذاشته. این روزها حتی ذهنم هم آرومم نمیذاره؛ پر از فکرهای ناخواسته، خاطراتی که نمیتونم ازشون فرار کنم و سؤالهایی که هیچ جوابی براشون پیدا نمیکنم. بعضی اتفاقات انگار تموم میشن، اما اثرشون هیچوقت از آدم جدا نمیشه. شاید از بیرون همهچیز عادی به نظر برسه، اما هیچکس نمیدونه پشت این ظاهر معمولی چقدر دلتنگی، دلخوری، ترس و حرف نگفته جمع شده. بعضی روزها حتی فکر میکنم کاش میشد برای مدتی از تمام این سنگینیها و بودن در این دنیا فاصله گرفت؛ چون واقعاً نمیدونم تا کی و تا کجا میتونم با این همه احساس و فکرها ادامه بدم .
Repost from N/a
