𝑺𝒊𝒍𝒆𝒏𝒕 𝑯𝒆𝒂𝒓𝒕

یه وقتایی یه چیزی میفهمی که شاید از نظر بقیه خیلی بزرگ نباشه ولی برای تو کافیه که نگاهت به یه آدم عوض بشه. نه به خاطر خود اون اتفاق، به خاطر اینکه میفهمی چقدر چیزها رو ندیده بودی، چقدر ازش دفاع کردی، چقدر به نیتش شک نکردی، چقدر گفتی «حتما یه دلیلی داره». و حالا میفهمی دلیلی وجود نداشته؛ فقط تو زیادی خوب فکر میکردی. بعضی حقیقت‌ها آدم رو عصبانی نمیکنن؛ فقط باعث میشن از اعتمادی که با تمام وجودت دادی، دلت بگیره.

یکی از سخت ترین قسمت های نشدن، اینه که میبینی برای بقیه چه قدر راحت میشه، درحالی که تو تمام تلاشت رو داری میکنی و باید حسرت بخوری...

بیشرف من بهت گفتم از چیا میترسم توام دقیقا همون کارا رو کردی.

تربیت کردن که کار مامانت بوده،من نهایتاً بتونم سیکتو بزنم.

متاسفانه یه اخلاقی دارم وقتی منو جزو بقیه حساب کنی‌ کلاً آدم حسابت نمیکنم .

‏اگه پامو تکون ندم، یهو دیدی بلند شدم داد زدم.

‏هم مکان درستی بود، هم زمان، تو کسشر بودی.

ترم چند جندگی هستی؟ آخه خیلی با تجربه بنظر میای.

و شاید تقدیرم چنین بود بود؛ لحظه ای با تو باشم و عمری اسیر خاطرات تو.

این آدما چه حوصله‌ای دارن که انقدر پر قدرت می‌تونن رو مغزت راه برن!

بعضیا از دور قشنگن مثل پروفایل یه پیج بسته.

من از آدما بدم نمیاد ؛ فقط یکیو میخواستم مال من باشه که دیگه نیست،بقیه‌شون برن به جهنم.

کارایی که واسه بعضیا کردمو واسه سگ میکردم میومد دنبالم حداقل.