آبان ؛

‏تو اگه بو بودی، می‌شدی بوی خاک بعد از بارون.

...

یه شبایی نمیدونم چیکار کنم، دراز می‌کشم نگاه میکنم به سقف، یکم گریه می‌کنم بعدش میخوابم.

آبانِ تو بودم؛ و چه غریب است دوست داشتنِ کسی که تمامِ جهانِ آدم می شود، اما آدم برایِ جهانِ او تنها خاطره ای دور می ماند. با این همه هنوز اگر از من بپرسند کدام بخش زندگی ات را با هیچ چیز عوض نمی کنی، نامِ تورا خواهم گفت؛ حتی اگر بهایش تمام اندوهی باشد که پس از تو در من جا ماند. _آبان_