𝑬𝒗𝒆𝒓𝒍𝒂𝒔𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒍𝒐𝒗𝒆

بعضی نگاه‌ ها ، پناه‌اند . . . ؛

میزاریم میریم از این شهر،اگه حالت بده ببین،نمیخوام اشک از چشات بریزن . ‌

«گفتی دوستت دارم و من روی آن «دوستت دارم» خانه ساختم و تو رفتی.»

با هر ادمی به اندازه .

اشکالی نداره به هر حال من و اون هیچوقت قرار نبود بهم برسیم . ‌

تو مردد بودی و ترسو، و من نمی‌توانستم به‌جای دو نفر جسور باشم.

هیچوقت ، هیچکس ، به اندازه‌ی من دوستت نخواهد داشت . این تو ، این تمام آدم‌ها ...! ‌