ریشه

گاهی لازمه به خودت یادآوری کنی: توی بازی زندگی؛ کارت‌های فاجعه‌ای دستت افتاده بوده، ولی تو فوق‌العاده بودی. - اروین د یالوم

شب بخیر مردم صبور ♥️🫂

درباره ی روند کانال هر انتقاد و پیشنهادی دارید یا کلا اگه حرفی دارید من اینجام ♥️🫂 t.me/BluChtBot?start=60a5aa00bfd5a9818b44

بچه ها برای ثبت نام فقط امروز و فردا وقت دارید.

رشتم نه تنها هيج درامدى نداره بلكه داره باعث ميشه تمام اموال و سرمايه هاى خودم وخانوادم وهفت پشتمم از دست بره🥲😂

✍️شب_نوشت🚶🏼‍♀️

https://t.me/daalacademy✨

‘من از آن دوست داشتن‌هایی خوشم می‌آید که آرام اتفاق می‌افتند؛ بدون وعده‌های بزرگ و حرف‌های نمایشی. دو نفر که کم‌کم به حضور هم عادت می‌کنند و یک روز می‌فهمند نبودن دیگری، روزشان را ناقص می‌کند. _آلیس مونرو

بیدار میشم تپش قلب میگیرم ، بدو بدو میرم سرکار کار می‌کنم قلبم سنگینی میکنه بغض گلومو میگیره وسط شیفت کتاب میخونم و سمینار میبینم و ویدئو ادیت می‌کنم و بغض می‌کنم و بعد دوباره شیفت شروع میشه و کار می‌کنم و توی کلینیک میدوام و شب میشه و اسنپ میگیرم تو اسنپ یهو میزنم زیر گریه و همزمان قیمت دلار رو چک می‌کنم و میرسم خونه و خونه رو تمیز می‌کنم و بغض می‌کنم و قرص میگرنمو میخورم وظرفای تلمبار رو میشورم و بغضم نمیترکه و برای ایونت و پیج سناریو مینوسم و همه چیز مثل فیلم جلوی چشام تکرار میشه و همچنان بغضم نمیترکه و یهو حس می‌کنم الان دیگه تهشم ولی باز دوباره صبح میشه و بیدار میشم و تپش قلب میگیرم و ….

بزرگترین ترومایی که یک کودک تجربه می‌کند این است که متوجه می‌شود عشق او از سوی والدین‌اش پذیرفته نمی‌شود. رونالد فربرن، روانکاو فقید اسکاتلندی، در مقاله‌ای می‌نویسد: «بزرگ‌ترین نیاز یک کودک به دست آوردن این اطمینان قطعی است که (الف) او به‌عنوان یک شخص، صادقانه از سوی والدینش دوست داشته می‌شود، و (ب) که والدینش صادقانه عشق او را می‌پذیرند. اگر چنین اطمینانی حاصل شود او قادر خواهد بود با امنیت به اُبژه‌های واقعی خود وابسته شود و به‌تدریج و بدون واهمه از وابستگی نوزادوار چشم‌پوشی کند.» او می‌گوید: «بزرگترین ترومایی که یک کودک تجربه می‌کند این است که متوجه می‌شود عشق او از سوی والدین‌اش پذیرفته نمی‌شود. این تروما واکنشی را در کودک برمی‌انگیزد که با این ایده مطابقت دارد که او دوست داشته نمی‌شود چراکه عشق خودش بد و مخرب است؛ و این واکنش پایه و اساس یک گرایش اسکیزوئید بعدی را فراهم می‌آورد.» فربرن می‌گوید: ‌«این تراژدی بزرگ فرد اسکیزوئید است که به نظر می‌رسد عشق او دیگری را نابود می‌کند. او از عشق ورزیدن می‌ترسد، لذا موانعی بین خودش و اُبژه‌هایش ایجاد می‌کند و هم اُبژه‌هایش را در فاصله‌ای دور نگه دارد و هم خودش را که فرض می‌کند آسیب‌زا است از آنها دور می‌سازد. این عقب‌نشینی ممکن است تا آنجایی پیش برود که در آن فرد از تمام تماس‌های هیجانی و جسمانی با اشخاص دیگر چشم‌پوشی کند؛ و حتی ممکن است تا آنجا پیش برود که تمام پیوندها با واقعیت بیرونی قطع شوند، تمام علاقه به جهان پیرامون محو گردد و همه‌چیز بی‌معنا شود.» فربرن می‌نویسد: «هیچ کس آن‌قدر خوش‌اقبال نیست که در طول دورهٔ کودکی، از یک رابطهٔ اُبژه‌ای کامل برخوردار باشد. در نتیجه، هیچ‌کس هرگز به‌طور کامل از حالت وابستگی نوزادوار رها نمی‌شود.» ترجمه از : گروه روانکاوی تداعی

دوستم گفت «از وقتی هدفمند تر شدی خوشگل‌تر و با اعتماد بنفس تر هم شدی.» قربون آدما میرم وقتایی که سعی میکنن تو این اوضاع هر طور شده حال همدیگه رو خوب کنن .

زندگی چیزی نیست که سر طاقچه ی عادت، از یاد من و تو برود .

هر روزی که میگذره بیشتر به عمق این مطلب میرسم که چقدرررر هیچی نمی‌دونم .

🎨🌱 ورکشاپ هنردرمانی | کودک درون کودک درونتو در آغوش بکش 💗 یه قرار سه‌ساعته با خودت، با کمک نقاشی، مدیتیشن و خلاقیت؛ برای ارتباط دوباره با احساساتت و تجربه‌ی خلق کردن، بدون ترس از قضاوت و بدون نیاز به مهارت نقاشی. 🌷 📅 تاریخ: جمعه ۱۷ مهر 🕓 ساعت: ۱۶ تا ۱۹ 📍 مکان: مشهد، سناباد ۴۴، کلینیک شهرزاد 💰 هزینه: ۳۸۰ هزار تومان 🎨 همراه با ابزار کار و پذیرایی 👥 مناسب خانم‌ها و آقایان ✨ ظرفیت محدود 👩🏻‍🎨 برگزارکنندگان: یاسمن نجفی‌زاده | مدرس نقاشی منصوره صادقی | کارشناس روانشناسی 📩 برای ثبت‌نام در تلگرام پیام بفرست: 📞 09037818015 @nilumah گاهی کافیه کمی از دنیای بزرگسالی فاصله بگیریم و دوباره به دنیای رنگ‌ها، بازی و احساسات سر بزنیم. 🥹🎨 منتظرتیم تا کنار هم این تجربه رو بسازیم. 💚

نمی‌دونی آینده چی می‌شه. نمی‌دونی کی واقعاً می‌مونه. نمی‌دونی کدوم انتخاب بهترینه. اما با وجود همه‌ی این ندونستن‌ها، قدم بعدی رو برمی‌داری. این بخشی از بزرگسالی و بلوغه به گمونم.

دوستان مشهدی عزیزم ،منتظر حضور قشنگتون هستیم .♥️ برای ثبت نام پیوی پیام بدین : @Mansourehh_sadeghi

این روزها دارم به خودم یاد آوری می‌کنم نیاز نیست همیشه در بهترین حالت ممکنِ عملکردت باشی ، گاهی باید یاد بگیری مسئولیت هایی که باعث اضطرابت میشه و میدونی از عهده ش برنمیای رها کنی .

یه چیزی که جدیدا یاد گرفتم و بد نیست شما هم بدونید اینه که : فهمیدم حرف زدن از دلخوری‌هام لزوماً برای قانع کردنِ بقیه نیست. گاهی فقط باید حرف زد تا به خودت ثابت کنی که اون احساس و رنج رو می‌بینی و به رسمیت می‌شناسی. دیگه چندان مهم نیست طرف مقابل چه واکنشی نشون میده؛ مهم خودتی که بعد از اون‌همه نادیده گرفته شدن، بالاخره به خودت احساسِ «دیده شدن» رو هدیه دادی.