Westies safe place

🎸: بای‌بای! زودتر تمرین کن حرف بزنی، من دیگه می‌خوام صداتو بشنوم 🫳🏻

🎸: سلام، من ویلیامم. 🦈: سلام، من استم. پی‌لئو: و…؟؟ 🎸: حرف بزن!!!! (خطاب به 🥚) 🦈: 🫳🏻🥚

🗣: شما دوتا زیاد برای ورزش کردن با هم برنامه میریزین؟ 🎸: آره برنامه میریزیم 🦈: قبلا این کار رو می‌کردیم، اما اخیرا برنامه‌هامون اون‌قدرها با هم جور درنمیاد. فقط فاصله‌های کوتاهی برای وقت آزاد داریم، برای همین از دست میدیم 🎸: مدام همدیگه رو از دست می‌دیم! مربی‌مون یکیه، برای همین وقتی من می‌رسم، بهم می‌گن: «اوه، است همین الان رفت.»

🦈: فکر می‌کنم آدم درون‌گرایی هستم. در واقع، از آدم‌ها می‌ترسم. ممکنه بقیه وقتی منو می‌بینن، فکر کنن ساکت و کم‌حرفم، اما حقیقتش اینه که وقتی پای نزدیک شدن به دیگران وسط میاد، خیلی شجاع نیستم. ولی وقتی کنار آدم‌هایی باشم که باهاشون صمیمی‌ام، اون‌وقت به‌اندازه‌ی کافی راحت می‌شم که باهاشون شوخی کنم و شیطنت‌هایی از این دست انجام بدم.

🎤: اگه قلمرو ویلیام‌است سه تا قانون داشت، اون قوانین چی بودن؟ 🎸: هر هفته یه جلسه‌ی موسیقی‌درمانی برگزار می‌شد تا همه بتونن از طریق موسیقی احساساتشون رو بیان کنن و هرچی توی دلشونه بیرون بریزن. 🦈: همه باید به باشگاه برن. همه باید سالم و سلامت بمونن. 🎸: و این قانون اصلیه: همه باید خوشحال باشن.

💬: چیزی هست که باعث بشه احساس کنی فقط اون شخص می‌تونه انجامش بده؟ 🦈: مربوط به کاره. مثلاً در LOL، وقتی داریم ساندچک انجام می‌دیم، از ویلیام می‌خوام بشینه و اون هم گوش بده. وقتی ساوندچک آهنگ دونفره‌مون تموم می‌شه، ویلیام باید بره گریم و میکاپش رو انجام بده، ولی ازش می‌خوام فعلاً بمونه و کمکم کنه گوش بدیم ببینیم صدا چطوره و چه چیزهایی باید تنظیم بشه. وقتی اون کنارمه، احساس آرامش بیشتری دارم. 💬: و تو همیشه نظر و بازخوردت رو بهش می‌دی؟ 🎸: چیزهای زیادی هست که بررسی می‌کنم. اسپیکرهای جلوی صحنه، اسپیکرهای PA و ایِرمانیتورها رو چک می‌کنم. از تیم صدا می‌پرسم اوضاع چطوره. چیزی که همیشه می‌پرسم اینه که: «خوندن توی این سالن راحته؟» چون هر سالنی با سالن دیگه فرق داره؛ رطوبت و چیزهای دیگه روی صدا تأثیر می‌ذارن. صدایی که موقع ساندچک می‌شنویم هم با زمانی که تماشاگرها وارد سالن می‌شن فرق می‌کنه. برای همین این جزئیات رو یکی‌یکی بررسی می‌کنم. 💬: اینا که جزئیات کوچیکی نیستن! خیلی عمیق و دقیقن. 🦈: اوایل که تازه شروع کرده بودم روی صحنه اجرا کنم، خودمم خیلی سردرگم بودم چون هنوز توی این کار تازه‌کار بودم. برای همین همیشه از نونگ سؤال می‌کردم. وقتی کسی که واقعاً توی این کار خوبه کنارت باشه، احساس آرامش بیشتری می‌کنی. بعضی وقت‌ها آدم‌هایی که باهات کار می‌کنن خودشون وظایف و کارهای خاص خودشون رو دارن و لزوماً به این جزئیات کوچیک برای تو توجه نمی‌کنن. ولی وقتی ما از هم سؤال می‌کنیم، سعی می‌کنیم همه‌چیز رو از هر زاویه‌ای برای هم بررسی کنیم.

💬: اون یه چیزی که حتماً باید اِست باشه چیه؟ 🎸: واقعاً بستگی به شرایط داره. مثلاً وقتی می‌ریم سفر. وقتی با خانواده‌ام سفر می‌کنم، حس می‌کنم برنامه‌هایی که می‌چینن خیلی مطابق سلیقه‌ام نیست. ولی وقتی پی‌است همراهمه، همه‌چیز بر اساس چیزیه که هر دومون دوست داریم. چون ما تا حالا خیلی با هم سفر رفتیم، احساس می‌کنم اون واقعاً توی برنامه‌ریزی سفر خیلی خوبه. مهم نیست کجا بریم، من همیشه خیلی راحت به این حس می‌رسم ک «آه، این منو خوشحال می‌کنه.» حتی اون‌قدر هم سؤال می‌پرسه. فقط چندتا گزینه بهم پیشنهاد می‌ده، مثلاً می‌گه: «خب، ۱، ۲ یا ۳؟» ولی هر سه گزینه چیزهایی هستن که من کاملاً باهاشون راحتم. واقعاً همه‌شون رو دوست دارم.

💬: چیزی هست که باعث بشه با خودت بگی: «فقط این آدمه که می‌تونه این کار رو برای من انجام بده»؟ 🎸: وقتی با خانواده‌ام به سفر می‌رم، معمولاً برنامه‌هایی که می‌چینن خیلی مطابق سلیقهٔ من نیست. ولی وقتی با پی‌است می‌رم، اون سفرها رو خیلی خوب برنامه‌ریزی می‌کنه. مهم نیست کجا بریم، همیشه باعث می‌شه خوشحال بشم.

🎸: اگه به خاطر اینکه جداگانه مشغول کاریم نتونیم همدیگه رو ببینیم، دوست دارم براش ریلزهای بامزه بفرستم. ولی راستش من خیلی اهل پیام دادن به آدما نیستم. قبلاً انتظار داشتم وقتی یکی از اینا رو براش می‌فرستم، جواب بده و بگه: «خیلی بامزه بود!» اما در واقع، همین که بفرستمش هم برام کافیه. لازم نیست هیچ کاری انجام بده؛ همین که ببینم پیام رو دیده، برای خوشحال شدنم کافیه.

🎸: این قانون اصلیه. همه باید خوشحال باشن. برای اینکه قلمروها بتونن با هم متحد بشن، باید یک قلمرو خیلی شاد و خوشحال داشته باشیم. مهم نیست چند نفر اونجا زندگی می‌کنن، همه باید تا جای ممکن خوشحال باشن.

💬: به‌عنوان پادشاه‌هایی از دو قلمرو متفاوت، چه مأموریتی دوست دارید به طرف مقابلتون بدید؟ 🎸: دوست دارم پی‌است رو ببینم که آواز می‌خونه. یعنی واقعاً بخونه، درست و حسابی. لازم نیست نت‌های خیلی بالا یا چیز دیوونه‌واری بخونه. شاید یه آهنگ احساسی و از ته دل. می‌تونه انگلیسی، تایلندی یا هر زبان دیگه‌ای باشه. دفعه قبل، اون رقصید و حتی یه رقص سکسی هم اجرا کرد. این بار می‌خوام یکم تغییرش بده و یه چیز متفاوت انجام بده. 🦈: اون که همین الان هم معمولاً آواز می‌خونه. دوست دارم این بار امتحان کنه که مثل یک پادشاه آواز بخونه؛ شاید یه آهنگ که چند زبان مختلف توش باشه. 🎸: منو یاد آهنگ‌های P’Bee می‌ندازه. بعضی آهنگ‌ها به زبان ما نیستن و تلفظشون سخته، ولی اگه بپرسید که می‌تونم انجامش بدم یا نه… شاید بتونم.