بدفاز Tarin پرنیا.

ایشون :

امروز که محتاج توام جای تو خالی‌ست فردا که می‌آیی به سراغم نفسی نیست. -ابتهاج.

شاید تو یادت بره چی گفتی ولی من اصلا یادم نمیره چی شنیدم.

تو رفتی حالا من موندمو حسرت یه عمر نبودنت.

سلام پا بود و انقد خود پا سخته که به تنهایی خودش غصه داشت.

سلام من دارم میرم باشگاهم غصه بخورم.

رابطه زمانی آرام آرام میمیرد که یک نفر با قلبی خسته هنوز میبخشد و میماند، دیگری بی‌توجه به عمق این بخشش، دوباره و دوباره با همان رفتارهای تکراری زخم میزند و زخم میزند.

فكر كردی میتونی ناراحتم کنی؟ بدبخت من همیشه خودم ناراحتم.

چیزهای عامه پسند رو دوست ندارم‌. اهل مبارزه برای هیچ آدمی نیستم. فرد یا چیزی که همه بتونن داشته باشن حوصله‌ام رو سر میبره. شیفته جزئیات میشم، همون چهره ای که توی تنهایی داره؛ تیره و روشن، زخمی، استوار، واقعی و چیزی که فقط برای منه و نه همه.

سخت ترین و تلخ ترین پنج ثانیه‌ی دنیا:

من یه هفته با خودم دودوتا چهارتا کردم تا بتونم برات موزیک بفرستم و سر صحبتو باز کنم.

معمولا اجازه میدم آدما به طور مکرر منو ناامید کنن تا لحظه‌ی حذف کردنشون هیچ شک و تردیدی به دلم راه ندم.

من و اون یه شب قبل جدایی :

اون روزی که برام مثل بقیه شدی، میفهمی رفتارم با بقیه چه شکلیه.

با اینکه میدونم دروغ بود اون حرفات ؛ عشق آخر.

شد شد، نشد بیا اینجا با هم سیگار بکشیم غصه‌اش رو بخوریم.