نعنایِ ژنرال/ rest
前往频道在 Telegram
شاید سرنوشتِ ما، در تقدیرِ این دنیا نوشته نشده بود، معبودِ من. @Easeyourselfandtrustmebot http://t.me/HidenChat_Bot?start=5704966397
显示更多未指定国家未指定类别
343
订阅者
-224 小时
-197 天
-7230 天
帖子存档
Repost from خــــٰــانـﮧےاَمن
در تلاطم قلبی که برای تو چنین بی قرار است ، خودت آرامشی
آه از آن چشمانت .. هلالی ظریف که در امتدادش به کنج چشمانت خواهم رسید، در آن نقطه رازآلود که ایمانم را دوباره به دست میآورم و پس از سال ها سرگردانی ، محراب خویس را مییابم .
هربار چشم در چشم تو میدوزم ، در کهکشان سیاه درونش فرو میروم و هیچ هراسی نیست از تاریکیای که مرا دربر میگیرد ، زیرا که روشنایی برای من در همان تاریکی معنا شده . بی آنکه بفهمم تمام تنم مطیع میشوند ، در برابر عشقی که هم باعث فراموش کردن نفس کشیدن است و هم ، نفسی تازه میدهد ..چشمانت پناه و نگاهت دلگرمی من است نگاهم کن که من هربار بیشتر در عمق وجودت گم شوم ، بگذار تماممن در وجود تو حل شود و نشود تشخیص داد کدام تپش ازآن کدام قلب است .
مگذار هیچ اندوهی ، آرزوهایت را خفه کند و برایت تبدیل به کابوس شود ، مگذار همانند سیاهچالهای قلبت را ببلعد اگر همهچیز بر علیه ما و تلخی روزگار بیشتر شد بدان من باز هم درست درکنارتو میایستم و نمیگذارم تنها شوی ، میمانم تا در ازدحام روزهای دشوار ، صدای آشنایی باشد که تو را به آرامش فرا بخواند چنان آرامشی که در جانت بنشانم که دردهایی که قلبت تحملشان کردهبود را به فراموشی بسپاری و هیچ طوفانی نتواند اندکی از حالترا برهم بزند . اگر روزی رسید که دیگر توان باز کردن چشم هایم را نداشتم .. میخواهم در قلب تو جاودانه بمانم و آخرین میراث من انعکاس نگاه تو در چشم های من باشد.. بگذار نگاهت بگوید روزی قلبی بود که تمام شوقش بودن کنار تو بود یک لحظه در جوار تو بودن برای من از ابدیتی که تویی در آن نباشد ، ارزشمندتر است چه سود از عمری که بگذرد و گوشهایم هیچ صدایی از تو نشنود ؛
اگر تمام این سال ها را زندگی بنامند ، من همین سالی که کنارت بودم را زندگی مینامم .
19 9月, 15:38
23 9月, ~19:10
Repost from خــــٰــانـﮧےاَمن
ای ماهِمن،پیشرویت چه حاجت بهماهِ در آسمان
وقتی که در گوشه چشمت جهانی هست نهان
مرا یک بار در عمق نگاهِ خیره خود دفن کن
ورنه این دل صدهزار بار رفت به رسم عاشقان
خوشا آنکس که گره خورد نگاهش به نگاهت
چشم میدوزد به تو و میگیرد چشم ز جهان
19 9月, 15:38
23 9月, ~19:10
Repost from 𝕭𝖑𝖔𝖔𝖉𝖇𝖔𝖗𝖓
جونگکوک که حجم عظیمی از عرق سرد رو؛ روی پیشونی و بدنش حس میکرد، با قطع شدن موقت ویبره و ضربههای بات پلاگ به نقطهی حساسش؛ بالاخره نفس سنگین حبس شدهاش رو به آرومی بیرون داد و کمی گرهی تنگ کرواتش رو دور گردنش شل کرد: _به هر حال اگه بازم اتفاق افتاده، خطرناکه و باید جدیش بگیری جئون، بنظرم بعد از جلسه؛ به دکتر شرکت مراجعه کن، خیلی آشفته و رنگت پریده به نظر میای و نگرانتم! _حتما اینکارو میکنم قربان! جونگکوک بلافاصله جواب رئیس رو همراه با خم کردن دوبارهی خودش به نشونهی تعظیم و احترام داد؛ اما طولی نکشید که با روشن شدن دوبارهی بات پلاگ؛ همزمان توی دلش لعنتی به خودش و تهیونگ فرستاد و بخاطر وضعیت عذابآورش، به حال خودش تاسف خورد! تهیونگ هیچوقت درمورد حرفهایی که میزد شوخی نمیکرد و جونگکوک باید همیشه جدیش میگرفت!: _خیل خب برای امروز کافیه، همگی خسته نباشید آقایون! مرد میانسال آمریکایی؛ با صدای بلند، خطاب به هیئت ده نفرهی جلسه اعلام کرد و بعد از چند بار ضربه زدن آروم روی شونهی جونگکوک و لبخند مصنوعی کوک، به اتفاق هیئت مدیره از اتاقِ جلسه خارج شد و حالا این جونگکوک بود که خم شده دستهاش رو روی زانوهای سست شدهاش گذاشت و با ایستادن شخصی جلوش که از کفشهای ورنی تمیز و براقش؛ قابل تشخیص بود اون کسی نیست جز تهیونگ؛ بزاق دهنش رو به سختی قورت داد و به سختی و ما بین نفسهای صدادارش؛ دستش رو به ساق پای تهیونگ رسوند: _لعنت بهت ته، تو از قصد اینکارو کردی و گند زدی به کنفرانسم! جونگکوک مشت محکمی به تختهی دیتای پشت سرش زد و با لکنت؛ ادامه داد: _ت-تمومش کن، دیگه نمیتونم تحمل کنم! _بهت هشدار دادم که پسر خوبی باشی لاو، اما تو منو نادیده گرفتی و ناراحتم کردی! تهیونگ همراه با نیشخندی ریموت رو بین انگشتهای کشیدهاش، ماهرانه چرخوند؛ اما این جونگکوک بود که با کلافگی؛ دندون قروچهای کرد و معترض نالید: _اون سوند کوفتی که گذاشتی، نمیذاره کام بشم خواهش میکنم، بس کن! _چطوره اول جلوم زانو بزنی تا درموردش فکر کنم؟ تهیونگ بلافاصله؛ همزمان با بالا انداختن تای ابروش، دستور داد و این جونگکوک بود که عاجز و درمونده؛ بازهم نالید: _انقدر چرند نگو ته، اگه کسی بیاد داخل؟! تازه دوربین مداربستهی اتاقِ کنفرانسم هست! _ما دقیقا توی نقطهی کور دوربینیم بیب و در اتاقم میشه قفل کرد؟ تهیونگ باز هم بلافاصله؛ همراه با نیشخند شلی جواب داد و بعد از نگاه کردن به شلوار برآمدهی پسر که نشون میداد مثل خودش در وضعیت سختی به سر میبره؛ نیشخند شلش دندونماتر شد و طولی نکشید، همونطور که به سمت در میرفت؛ با وارد شدن ناگهانی نامجون که اونم جزوی از اعضای هیئت مدیره بود، سر جاش خشکش زد و سوالی بهش خیره شد و نام؛ بلافاصله با دیدن جو عجیب بین اون دو نفر که هر دوشون به محض ورودش؛ به طرز واضحی در کسری از ثانیه به ساید ظاهری جدی و خونسرد خودشون برگشته بودن، تک سرفهای کرد و همراه با تکون دادن سرش که نشون میداد این جو عجیب؛ کاملا براش تکراری و طبیعیه، لب زد: _شما دوتا هنوز اینجایید؟! .. رئیس گفت باید برای جلسهی امروز عکس بگیریم، پس زیاد طولش ندید! نامجون اینبار با طعنهی دو پهلویی گفت و بعد از اینکه بیتفاوت چشمهاش رو توی کاسه چرخوند؛ همراه با کشیدن آه بیصدایی؛ در اتاق رو بست: _عالی شد! جونگکوک با زدن ضربهای به پیشونیش گفت و تهیونگ با عجله و قاطع جواب داد: _باید بریم! _کجا؟! جونگکوک بلافاصله؛ همراه با تک خندهی هیستریکی پرسید و نگاه متعجب و سوالیش رو به تهیونگ داد: _پس تکلیف این کوفتی چی میشه؟! در حالی که موهای نمدارش رو با کلافگی بالا فرستاد، با اشاره کردن به پایین تنهاش اعتراض کرد: _خاموشش میکنم؟ تهیونگ یک تای ابروش رو بالا انداخت و دست راستش رو که ریموت داخلش بود؛ بالا اورد: _شوخیت گرفته؟! اون اسباب بازیِ لعنتیت هنوز تومه و تو باید همین الان بیاریش بیرون کیم ته، نه فقط اون بات پلاگ فاکی رو؛ سوندی که داره دیکمو نابود میکنه و- _نمیشه! تهیونگ در حالی که حالا با ریموت توی دستش درگیر بود، بیمقدمه و دلهرهآور؛ لب زد و گرههای ابروش رفته رفته تنگ شد و حالا این جونگکوک بود که با تردید و نگرانی پرسید: _چی؟ .. چی نمیشه؟! _خاموش نمیشه!
" پارت 3 "
19 9月, 15:33
23 9月, ~19:10
Repost from 𝕭𝖑𝖔𝖔𝖉𝖇𝖔𝖗𝖓
_ممنونم از توضیحات کاملتون، مستر کیم! مرد میانسال با صدای بلندی اعلام کرد و تهیونگ بعد از تعظیم کوتاهی؛ با تموم شدن کنفرانسِ بی نقص و موفقیت آمیزش، مودبانه و با ابهت؛ سمت صندلیش رفت و حالا این جونگکوک بود که بعد از صدا زدن اسم و فامیلش؛ از صندلیِ رو به روی تهیونگ برخاست و با صاف کردن پایین کتش که باعث شد دوباره گیرههای نیپلش کشیده بشه و درد سطحی توی اون ناحیه احساس کنه، اخم کمرنگی روی پیشونیش نقش بست و بعد از چشم غرهای به تهیونگ که حالا آسوده خاطر و رضایتمند، سر جای خودش نشسته بود و با بالا انداختن ابروهاش؛ به رفتن کوک بالای سکویِ اتاق اشاره میکرد، بزاق دهنش رو بیصدا قورت داد و با قدمهای آروم که سعی میکرد اون بات پلاگ خاموش؛ کمترین تماس رو با نقطهی حساسش داشته باشه، بالای سکو ایستاد و قاطع و جدی؛ مشغول سخنرانی شد و طولی نکشید که با دیدن پوزخندهای روی اعصاب تهیونگ که انگار بهش گوشزد میکرد توی چه وضعیتی قرار داره و کاملا حواسش به تک تک رفتار دوست پسرش هست، برای با هزارم؛ چشم غرهی نامحسوسی به تهیونگ رفت و نادیدهاش گرفت و این نادیده گرفتن آشکار؛ دور از چشم تهیونگ نموند!: _این نواقص توی قطعات ماشین؛ بهتره زودتر اصلاح بشن، چون باعث احتمال روغن ریزی- با روشن شدن ناگهانیِ بات پلاگ؛ بقیهی حرفهاش توی دهنش نصفه موند! اما توی موقعیتی نبود که حتی بتونه ذرهای به وضعیت خودش و حتی عاملش؛ واکنشی نشون بده و لعنت بفرسته! پس تنها تک سرفهی ساختگی؛ برای صاف کردن گلوش کرد: _عذر میخوام متاسفانه امروز یکم صدام گرفته و همونطور که داشتم میگفتم؛ این نواقص بهتره اصلاح بشن چون- باید زیاد شدن ویبرهی بات پلاگ؛ نفسش توی سینهاش حبس شد و دوباره نتونست جملهاش رو کامل کنه و حالا این اعضای هیئت مدیرهی شرکت بودن که توی گوش هم با تعجب پچ پچ میکردن و تمام حرکات جونگکوک رو ریز به ریز زیر نظر داشتن؛ اما از بین اونها مرد میانسال آمریکایی که سمت رئیس شرکت رو داشت؛ با نگرانی پرسید: _حالتون خوبه؛ مستر جئون؟ جونگکوک که نمیتونست بیشتر از این ظاهرش رو حفظ کنه و انتظار همین سوال رو میکشید؛ فرصت رو غنیمت شمرد و با چهرهی جمع شده و رنگ پریدهاش؛ جواب داد: _متاسفم جناب رئیس، اما واقعا نمیدونم چم شده! .. لب پایینش رو برای کنترل کردن نالهاش؛ زیر دندونهاش فشرد و به سختی ادامه داد: _ از اینکه نمیتونم کنفرانس رو ادامه بدم عذر میخوام، لطفا پوزش منو بپذیرید قربان! جونگکوک به زحمت تعظیم کرد و با فشرده شدن نیپلهای سخت شده و متورمش زیر گیرهها؛ پلکهاش رو بست و روی هم فشار داد و نالهی بیصدایی کرد، دلش میخواست همون لحظه بدترین ناسزاها رو به تهیونگ نسبت بده؛ اما چارهای نداشت جز سکوت! پس بعد از بالا اوردن سرش و صاف کردن قامت خودش به سختی؛ نگاهش به نگاه شرورانه و بیتفاوت تهیونگ گره خورد که در خونسردی کامل؛ از کارش راضی بنظر میرسید و سعی داشت لبخند تخس و سایکو مانندش رو زیر نقاب جدیش مخفی کنه!: _مشکلی نیست؛ فقط اینکه .. لازمه زنگ بزنیم اورژانس؟ مرد میانسال با لهجهی غلیظ آمریکاییش پرسید و این جونگکوک بود که هراسون و دستپاچه؛ توجهش به رئیس جلب شد و جواب داد: _اوه نه قربان! لازم نیست .. احتمالا یه اسپاسم خفیف معدهاس، بعضی وقتها سراغم میاد و یکم اذیت میکنه، جای نگرانی نیست!
" پارت 2 "
19 9月, 15:33
23 9月, ~19:10
اینجور متنا روحم رو آروم میکنن🌚همیشه عاشقه متنایی هستم که غمه زیادی داشته باشن و حتی یکی از دلایلی که متنام غمه زیادی شاید توشون داره همینه.
19 9月, 15:32
23 9月, ~19:10
Repost from N/a
خسته از هر صدایی راه افتاد به سمت جاده ، همون جاده ای که میدونست جیمین منتظرش ایستاده و شاید باز هم براش گل بابونه چیده و مثل همیشه لباش و آویزون کنه و تا هوسوک رو میبینه بگه "هیونگ دستم گیر کرد باز هم به اون شاخه بلنده انگشتام درد گرفتن" و باز هم هوسوک با ذوق انگشتاش رو ببوسه و گل ها رو بذاره توی ماشین تا خراب نشه هوسوک نفهمید چجوری ماشین رو روشن کرد... اصلا کی از خونه بیرون اومد؟ کی سوار ماشین شد فقط میخواست بره تا به جیمین برسه توی سکوت خیابون ها رو رد کرد ، حتی صدای موزیک هم نمیتونست از فکراش بیرونش کنه دلتنگ بود... نمی دونست چقدر گذشته فقط دید نزدیک همون جادست حفظ بود سنگ ریزه های جاده رو شاید چون خیلی با جیمین اینجا میاومدن. ماشین رو پارک کرد ، از ماشین پیاده شد و توی دشت رفت +هوسوکی ، اومدی؟ با صدای جیمین آشفته به سمتش برگشت و به سمتش انگار پرواز کرد ، محکم بغلش کرد و عطر تنش رو خواست نفس بکشه ولی چرا انقدر عطر تنش ضعیف بود؟... شاید چون بوی گل بابونه خیلی زیاد بود نه؟... +دلت تنگ شده بودی هیونگ؟ گفتم که هروقت بخوای هستم -جیمین... چرا انقدر سردی؟... جیمین بین موهای هوسوک بابونه ای گذاشت و لبخند آرومی زد +نمیدونم چرا به هر گلی دست زدم پژمرده شد هیونگ هوسوک خیره به جیمین نگاهش اشکی شد +هیونگ.. مگه نگفتم چشماتو خسته نکن؟ ببین قرمز شدن الانم اشکیشون کردی هوسوک محکم جیمین و بغل کرد و موهاش رو نوازش کرد -گریه نمیکنم جیمین ، وقتی تو هستی گریه نمیکنم ، خودم برات گل ها رو میچینم ، دستات سرده گلا سردشون شده که پژمرده شدن ، گرمت میکنم پژمرده نشن +هیونگی ، ستاره ها رو خیلی بزرگ تر میبینم، یعنی میتونم برات بچینمشون؟ -خودم برات میچینمشون +نه هیونگ تو اینجا نیا اینجا هوا خیلی سرده هوسوک با چشمایی که به زور اشکا رو نگه داشته بود نگاهی به چشم های کمی بی روح جیمین کرد که همون لحظه صدای ویبره گوشیش اتصال چشماشون جدا کرد با صدای لرزون و خسته جواب یونگی رو داد ٫هوسوک.... نمیخوای برای آخرین بار جیمین و ببینی؟ دارن دستگاه ها رو جدا میکنن...
19 9月, 15:31
23 9月, ~19:10
