closed. شڪلـاتِ ٺـلخ‌ ‌ ‌

خسته نباشی نانا اسلییییی

خیلی جیگره واینشنننشششن

可愛的 | # 03 ⨾ 𝘱𝘳𝘦𝘵𝘵𝘺 𝘴𝘢𝘷𝘢𝘨𝘦 ⎯ 🐈‍⬛

🫯 این پیامو فور کنید؛ باتوجه به اسم چنلتون بگم چه داستانی پشت اسمشه، خودتونم خبر ندارید.

‼️جوین نباشی نمیزارمت بخدا‼️

رندوم بین بعضی از فور ها استارز میدم

🤩 فور کنید بگم وایب کدوم یک از آهنگ های استری‌کیدز رو دارید. 🤩

🤩 جوین باشید؛ لیمیت 1125

۲۹

🎩 اين پيام رو فوروارد كنيد، بگيد چندبار بُر بزنم و از بين ١ تا ٥٢ يك عدد انتخاب كنيد تا من براتون تفسير كنم 𔘓᪲̆ ࣪

نيازي به جوين نيست 3:

ليميت : هروقت خط زدم.

👒 اين پيام رو فوروارد كنيد تا چنلتون رو به يك رايحه تشبيه كنم𔘓᪲̆ ࣪

نيازي به جوين نيست!

ليميت : هروقت خط زدم.

وای این اتفاق در هر مکانی برام میوفته واقعا ممنونم

چرا جواب نه شنیدی؟ چون تو کل خواستگاری حتی یکبار هم با پدر عروس چشم تو چشم نشدی و عرق کل صورتت رو خیس کرده بود

گریه میکنم این واقعا قشنگ بود😭 قلبم توان این همه زیبایی رو ندارهههه

می‌بوسمش؛ از آن بوسه‌هایی که عطر شهد یاس را در تار و پود خود پنهان کرده‌اند. نرمیِ برخورد لب‌هایم بر گلگونِ گونه‌های بوسیدنی‌اش، میان هزاران استعاره و ابهام جا خوش می‌کند؛ چنان که گویی تمام آرایه‌های جهان، برای وصف همین لحظه به زبان آمده‌اند. قلب بی‌قرارش زیر انگشتان گرمم می‌تپد؛ انگشتانی که همچون پیچک‌های سرخ، گرداگرد وجودش پیچیده‌اند و راهی به سوی رهایی باقی نگذاشته‌اند. و آن قلب کوچک، دیوانه‌وار به آسمان و زمین چنگ می‌زند، شاید کسی معنای این جنون شیرین را بفهمد؛ شاید کسی بتواند عشق را، پیش از آنکه در سکوت لب‌ها گم شود، ترجمه کند. لیلیومِ آشفته‌ی کوچک من؛ گلبرگ‌های نازکت در برابر عطش بی‌پایان دستانم خم می‌شوند، اما حتی در شکنندگی خویش نیز تمنای چیزی بیشتر داری. گویی هر گلبرگت، دعایی خاموش است که در باد شب زمزمه می‌شود. کوچک است؛ نمی‌داند که روزی، میان بوسه‌هایی از جنس گرمایِ خورشیدی که پشت ابرها پنهان مانده، آرام‌آرام ذوب خواهد شد؛ آن‌قدر که مرز میان عشق و معشوق، میان من و تو، و حتی میان نفس و سکوت از میان برود. عشق است؛ و برای عشق، مگر چاره‌ای جز تسلیم باقی می‌ماند؟ نیست. و من، در برابر آن نگاه عمیق و مهتاب‌گون، خم شده‌ام؛ بر زانوهای خسته و بیمارم نشسته‌ام و تمام غرورم را در پای چشمانش جا گذاشته‌ام. نوای التماس عشق از جایی دور، از ژرفای قلب فشرده‌ام، بالا می‌آید؛ دعایی بی‌صدا که تنها یک خواسته دارد. بماند. بماند و چند لحظه‌ی دیگر، زیباییِ دریای خاموشی را که در شب چشمانش پنهان کرده، به وجود این بنده‌ی نیازمند و دیوانه‌اش ببخشد. چشمانش شب‌اند و من، مسافری سرگشته‌ام که تمام راه‌های بازگشت را فراموش کرده و تنها در پی نوری‌ست که از اعماق آن شب می‌تابد. سرگردان، رد آب را میان واژه‌ها دنبال می‌کنم؛ شاید در جایی از این رود بی‌انتها، واژه‌ای پیدا شود که تاب وصف شکوفه‌دادن غنچه‌ی لب‌هایش را داشته باشد. اما هر بار، کلمات پیش از آنکه به مقصد برسند، در برابر زیبایی‌اش فرو می‌ریزند؛ حروف، یکی‌یکی از نفس می‌افتند و استعاره‌ها در ساحل لبخندش غرق می‌شوند. و آن‌وقت، حتی خود کلمات نیز درمی‌یابند که بعضی جنون‌ها را نمی‌توان نوشت؛ بعضی عشق‌ها را نمی‌توان در قفس جمله‌ها نشاند. هیچ‌کس نخواهد فهمید جنون یعنی چه، مگر آن‌که ثانیه‌ها را آنگونه که من، با دیدن او، زیسته‌ام، زندگی کرده باشد؛ ثانیه‌هایی که هر کدامشان یک عمر بودند و هر نگاهش، آغاز دوباره‌ی جهانی که پیش از او معنایی نداشت.

- نخستینِ آرایه‌ها، دفترچه خاطراتِ پیدا شده از کریستوفر بنگ برای معشوقه‌ی پنهانی‌اش. ۷ سپتامبر، ۱۹۹۰

مردم کمک:))))

خیلی زود دارین سین میزنین دارم میترسم-