🎨 کورنلیس / Cornelis

گروه تئاترشهر گروهی برای هنرمندان و علاقمندان هنر جایی برای گفتگو و به نمایش گذاشتن عقاید و هنر های شخصی به طور آزاد و نامحدود https://t.me/+i4ZWaIMmrSM4ZDI0

لایکاتون کجا رفت انرژیمون افتاد 💔

نام: موزه هنرهای معاصر تهران تاریخ تأسیس: ۱۳۵۶ / ۱۹۷۷ معمار: کامران دیبا سبک معماری: مدرن با الهام از معماری سنتی ایران آدرس: تهران، خیابان کارگر شمالی، جنب پارک لاله تلفن: ۰۲۱-۸۸۹۸۹۳۷۴ وب‌سایت رسمی: tmoca.com دسترسی راحت: مترو لاله

هنرهای معاصر در سال ۱۳۵۶ در کنار پارک لاله افتتاح شد و از مهم‌ترین مراکز هنر مدرن و معاصر ایران است و با الهام از بادگیرهای ایرانی. موزه شامل ۹ گالری نمایشگاهی، باغ تندیس، کتابخانه تخصصی، سینماتک، فضاهای آموزشی و بخش‌های اداری و خدماتی است گالری‌ها در مسیرهای پیوسته و حول فضای مرکزی شکل گرفته‌اند و امکان برگزاری نمایشگاه‌های موقت و نمایش آثار گنجینه را فراهم می‌کنند. باغ تندیس نیز با مجسمه‌های هنرمندان ایرانی و بین‌المللی، یکی از فضاهای شاخص مجموعه است. گنجینه موزه یکی از ارزشمندترین مجموعه‌های هنر مدرن خارج از اروپا و آمریکاست و آثاری از هنرمندانی مانند پیکاسو، وارهول، جکسون پولاک، رنه مگریت و ونگوگ در آن نگهداری می‌شود معماری بنا، ارتباط گالری‌ها با فضای باز نورگیری کنترل‌شده و ترکیب عناصر ایرانی و مدرن، از مهم‌ترین ویژگی‌های موزه به شمار می‌آید

🏛️#Museum 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام اثر:The Rescue نجات سال اثر:۱۸۹۰ نام هنرمند:John William Waterhouse ملیت هنرمند:انگلیسی 🇬🇧 سبک اثر:نئوگریک (Neo-Grec) با تأثیر آشکار از پیشارافائلی‌گرایی (Pre-Raphaelitism) تکنیک اثر:رنگ‌روغن روی بوم

در The Rescue واترهاوس صحنه‌ای از جهان باستان را به شکلی شاعرانه و روایی به تصویر کشیده است. در مرکز اثر، مردی جوان در حال تلاش برای گرفتن دسته‌ای از گل‌های رز دیده می‌شود و زنی در کنار او قرار دارد. همین اتفاق ساده، با لباس‌های الهام‌گرفته از دوران باستان، فضای معماری و طبیعت اطراف، به صحنه‌ای شبیه یک لحظهٔ متوقف‌شده از زندگی در یونان باستان تبدیل شده است. منابع مربوط به حراج اثر نیز همین رابطهٔ میان زن، مرد و دستهٔ گل رز را توصیف کرده‌اند. واترهاوس در این اثر بیش از آنکه بخواهد یک داستان تاریخی مشخص را با جزئیات روایت کند، روی حس، زیبایی، حرکت و لحظهٔ انسانی تمرکز کرده است. گل‌های رز می‌توانند نمادی از زیبایی، عشق و چیزی ظریف و دست‌نیافتنی باشند

«زیبایی، آن چیزی نیست که چشم می‌بیند؛ چیزی‌ست که عشق، در دلِ دیدن می‌آفریند.» راینر ماریا ریلکه

نقد شخصی📝

#John_william_waterhouse 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: تعمید مسیح (The Baptism of Christ) نقاش: آرنت / آرت دِ خلدر (Aert de Gelder) تاریخ: ۱۷۱۰ سبک: باروک هلندی، متأثر از سبک متأخر رامبرانت کشور: هلند 🇳🇱 محل نگهداری: موزه فیتزویلیام، کمبریج

این نقاشی صحنهٔ تعمید عیسی مسیح توسط یحیی تعمیددهنده را به تصویر می‌کشد؛ لحظه‌ای که در روایت انجیل، حضور الهی از آسمان آشکار می‌شود. آرت دِ خلدر، از شاگردان آخر رامبرانت، این صحنه را با نورپردازی دراماتیک و فضای تاریک مکتب رامبرانت به تصویر کشیده است. در مرکز اثر، عیسی در آب رود اردن و یحیی در حال تعمید اوست. اما عنصر جالب‌تر، دیسک نورانی آسمان و چهار پرتو مستقیم آن است که در سنت مسیحی نمادی از حضور و تجلی الهی به شمار می‌رود. با این حال، همین شکل دیسک‌مانند امروزه شباهت زیادی به تصویر یک بشقاب پرنده دارد و به همین دلیل این نقاشی در بحث‌های مربوط به یوفوها و فرازمینی‌ها نیز مطرح شده و حتی در ویکی‌مدیا در ردهٔ «UFOهای ادعایی در هنر» قرار گرفته است.

نیل دگراس تایسون: «جهان هیچ تعهدی ندارد که برای ما قابل فهم باشد.»

#Aert_De_Gelder #UFO 🎨 کورنلیس / Cornelis

از فردا با 4000 شدنمون شروع به معرفی لوکیشن‌ ها و موزه ها و مکان های هنری شهر تهران میکنیم پست خفنی داریم فردا باهامون همراه باشید🧡

✨🎉🎆🎊 4K 🎊🎇🎉✨

نام نقاشی: زن بر شکم خفته (Female Reclining on Her Belly) نقاش: اگون شیله (Egon Schiele) تاریخ: ۱۹۱۷ سبک: اکسپرسیونیسم و هنر وین (Expressionism / Viennese Modernism) کشور: اتریش 🇦🇹

این اثر یکی از طراحی‌های فیگوراتیو اگون شیله در سال‌های پایانی زندگی اوست؛ دوره‌ای که شیله بدن انسان را نه به‌عنوان تصویری ایده‌آل و کلاسیک، بلکه به‌عنوان سوژه‌ای زنده، شخصی و بی‌پرده بررسی می‌کرد. این اثر با گچ سیاه و رنگ روی کاغذ ژاپنی اجرا شده و ابعادی حدود ۲۹٫۸ × ۴۶ سانتی‌متر دارد و امروزه در مجموعهٔ آلبرتینا در وین نگهداری می‌شود. در این طراحی، زن بر شکم دراز کشیده و بدنش در فضایی تقریباً خالی و بدون پس‌زمینه قرار گرفته است. شیله با خطوط سریع، شکسته و بسیار زنده، فرم بدن، حالت موها و چرخش سر را برجسته کرده است. حذف فضای محیطی باعث می‌شود تمام توجه مخاطب به خود پیکره و حالت روانی آن معطوف شود. اگون شیله در سال ۱۹۱۸، تنها یک سال پس از خلق این اثر، در ۲۸سالگی در وین درگذشت.

اگون شیله: «من به جاودانگیِ همهٔ موجودات باور دارم.»

نقد شخصی📝

#Egon_Schiele 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: دانته و ویرژیل در دوزخ (Dante and Virgil in Hell) نقاش: ویلیام-آدولف بوگرو (William-Adolphe Bouguereau) تاریخ: ۱۸۵۰ سبک: آکادمیسم با گرایش‌های رمانتیسم سیاه کشور: فرانسه 🇫🇷

این نقاشی از «کمدی الهی» اثر دانته آلیگیری و به‌طور مشخص از سرود سی‌ام «دوزخ» الهام گرفته شده است؛ جایی که دانته و ویرژیل در حلقهٔ هشتم جهنم شاهد نبرد هولناک دو روح، کاپوکیو و جانی اسکیچی، هستند. اسکیچی که در زمان حیات هویت مردی مرده را جعل کرده بود، در دوزخ به کاپوکیو حمله می‌کند و او را از گردن می‌گزد. برخلاف آثار آرام و ایده‌آل‌گرایانهٔ بعدی خود، در این اثر فضایی تاریک، خشن و کابوس‌وار خلق کرده است. بدن‌های پیچ‌خورده، چهره‌های شیطانی و خشونت صحنه، تصویری از وحشت و مجازات را شکل می‌دهند تضاد میان مهارت و زیبایی کلاسیک نقاشی و موضوع هولناک آن، اثر را به نمونه‌ای شاخص از پیوند آکادمیسم با تخیل رمانتیک تبدیل کرده دانته و ویرژیل در گوشهٔ صحنه، همچون ناظران این جهان جهنمی ایستاده‌اند؛ در حالی خشونت و رنج به اوج خود رسیده

دانته آلیگیری: «ای کسانی که وارد می‌شوید، امید را وانگذارید»

#William_Adolphe_Bouguereau 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: آتش‌بس کریسمس (Christmas Truce) نقاش: فردریک ویلیِرز (Frederic Villiers) تاریخ: ۱۹۱۵ سبک: تصویرسازی خبری و جنگی کشور: بریتانیا 🇬🇧

این اثر فردریک ویلیِرز، منتشرشده در صفحهٔ اول The Illustrated London News در ۹ ژانویهٔ ۱۹۱۵، یکی از مشهورترین لحظات «آتش‌بس کریسمس ۱۹۱۴» را به تصویر می‌کشد؛ زمانی که در بخش‌هایی از جبههٔ غربی، سربازان آلمانی و بریتانیایی برای مدتی کوتاه دست از جنگ کشیدند. در مرکز تصویر، سربازی آلمانی در میان سیم‌های خاردار، درخت کریسمسی کوچکی را به سوی سربازان مقابل می‌برد؛ نمادی ساده اما قدرتمند از صلح و انسانیت. در پس‌زمینه سنگرها و فضای خشن جنگ دیده می‌شود، اما این درخت کوچک تضاد میان خشونت و امید را برجسته می‌کند. آتش‌بس رسمی و سراسری نبود، اما در برخی نقاط سربازان با یکدیگر دیدار کردند، گفت‌وگو کردند و حتی هدیه ردوبدل کردند. اهمیت اثر در همین لحظه است: جایی که انسان‌ها برای مدتی کوتاه، «دشمن» بودن را فراموش کردند و انسانِ پشت یونیفرم را دیدند.

آلبرت اینشتین: «صلح را نمی‌توان با زور حفظ کرد؛ صلح تنها از طریق درک متقابل به دست می‌آید.»

#Frederic_Villiers 🎨 کورنلیس / Cornelis

اگر به مطالب جنایی، تاریخی و علمی علاقه‌مند هستید، این چنل می‌تونه براتون جذاب و مفید باشه https://t.me/Fuckingfelling/16624

نام نقاشی: خانواده داریوش در برابر اسکندر (The Family of Darius Before Alexander) نقاش: پائولو ورونزه (Paolo Veronese) تاریخ: ۱۵۶۵–۱۵۶۷ سبک: رنسانس ونیزی، با گرایش‌های منریستی کشور: ایتالیا 🇮🇹

این نقاشی یکی از باشکوه‌ترین آثار تاریخی پائولو ورونزه است و صحنه‌ای از زندگی اسکندر مقدونی را پس از پیروزی او بر داریوش سوم، پادشاه هخامنشی، در نبرد ایسوس در سال ۳۳۳ پیش از میلاد به تصویر می‌کشد. پس از شکست داریوش، مادر او سیسیگامبیس، همسرش استاتیرا و دو دخترش در اختیار اسکندر قرار گرفتند و برای طلب بخشش و رفتار شایسته به حضور او آورده شدند. در مرکز صحنه، سیسیگامبیس در برابر مردی که تصور می‌کند اسکندر است زانو زده؛ اما او در واقع هفستیون، دوست و سردار نزدیک اسکندر، است. هفستیون با زره و شنل نارنجی دیده می‌شود و به خود اشاره می‌کند. در سمت راست، مرد جوان با لباس سرخ اسکندر است که با اشاره دست، هفستیون را به خود نزدیک و تقریباً هم‌مرتبه با خویش معرفی می‌کند؛ روایتی که بر دوستی عمیق میان آن دو تأکید دارد.

گوته: «هنر واسطه‌ای برای بیانِ ناگفتنی‌هاست.»

ادامه داستان📘

#Paolo_Veronese 🎨 کورنلیس / Cornelis

🔴آیا فرازمینی‌ها🛸 الهام‌بخش هنر نیاکان ما بودند؟ آیا آنچه نیاکان ما هزاران سال پیش بر دیواره‌های غارها و سنگ‌ها به تصویر کشیدند، صرفاً زاده‌ی تخیل و آیین‌های انسانی بود؟ یا شاید داستان، بسیار عجیب‌تر از این حرف‌هاست... آیا انسان‌های باستان، موجوداتی ناشناخته را با چشمان خود دیده بودند و سپس تصویرشان را جاودانه کردند؟ آیا برخی از این نقاشی‌های اسرارآمیز، نخستین تلاش بشر برای ثبت مواجهه با موجوداتی غیرزمینی بوده‌اند؟ 🌌موضوع گفت‌وگوی امشب و فرداشب برای پیوستن به گفتگو کلیک کنید

«در آینده تعداد نقاشی ها و سنگ نگاره های بیشتری در این مورد در چنل منتشر میکنیم.»

💬#Discussion_Topic 🎨کورنلیس / Cornelis

🔴آیا فرازمینی‌ها🛸 الهام‌بخش هنر نیاکان ما بودند؟ آیا آنچه نیاکان ما هزاران سال پیش بر دیواره‌های غارها و سنگ‌ها به تصویر کشیدند، صرفاً زاده‌ی تخیل و آیین‌های انسانی بود؟ یا شاید داستان، بسیار عجیب‌تر از این حرف‌هاست... آیا انسان‌های باستان، موجوداتی ناشناخته را با چشمان خود دیده بودند و سپس تصویرشان را جاودانه کردند؟ آیا برخی از این نقاشی‌های اسرارآمیز، نخستین تلاش بشر برای ثبت مواجهه با موجوداتی غیرزمینی بوده‌اند؟ 🌌موضوع گفت‌وگوی امشب و فرداشب

«در آینده تعداد نقاشی ها و سنگ نگاره های بیشتری در این مورد در چنل منتشر میکنیم.»

💬#Discussion_Topic 🎨کورنلیس / Cornelis

🔴آیا فرازمینی‌ها🛸 الهام‌بخش هنر نیاکان ما بودند؟ آیا آنچه نیاکان ما هزاران سال پیش بر دیواره‌های غارها و سنگ‌ها به تصویر کشیدند، صرفاً زاده‌ی تخیل و آیین‌های انسانی بود؟ یا شاید داستان، بسیار عجیب‌تر از این حرف‌هاست... آیا انسان‌های باستان، موجوداتی ناشناخته را با چشمان خود دیده بودند و سپس تصویرشان را جاودانه کردند؟ آیا برخی از این نقاشی‌های اسرارآمیز، نخستین تلاش بشر برای ثبت مواجهه با موجوداتی غیرزمینی بوده‌اند؟ 🌌موضوع گفت‌وگوی امشب و فرداشب

«در آینده تعداد نقاشی ها و سنگ نگاره های بیشتری در این مورد در چنل منتشر میکنیم.»

💬#Discussion_Topic 🎨کورنلیس / Cornelis

(چنل عکاسی) https://t.me/MalnaART