روجآ

‏آدم‌ها به سه شکل وارد زندگی‌مون می‌شن: برای یک عمر، برای یک فصل، برای یک درس.

لازم نیست جزئیاتی که خوشحالت میکنه ، برای بقیه منطقی بنظر بیاد .

پس از تحمل آن همه درد ، کسی که به مقصد می رسد دیگر همانی نیست که به راه افتاده بود .

اگر واکنش تو شدیدتر از اتفاق باشد ؛ بدان داستان ، داستانِ امروز نیست .

"دنیا فکر می کنه پایان رو خودش انتخاب می کنه . اما بعضی قصه ها... پایانشون از اول مال خودشونه"

مهم نیست اگر کسی را از خودت متنفر کنی ، اما هیچگاه کسی را از خودش متنفر نکن:)

دو بیت از باباطاهر گُلِ سُرخَم چرا پژمرده حالی بیا قسمت کنیم دَردی که داری یا قسمت کنیم بیشَش به من دِه که تو کوچک دلی طاقت نداری...

او تو را شکست و رفت ، تو نگران شدی خسته اش نکرده باشی ، بخواب آدم ساده !

من فکر میکنم آدم ها بعد از رها کردن چیزی که با تمام وجود برایش جنگیده اند و بی ثمر مانده ، تازه می فهمند که چقدر محکم اند ، چقدر تحمل دارند چقدر در برابر زندگی صبورند و چقدر ارزششان بیشتر از چیز هایی ست که به هر قیمتی می خواستند آن ها را نگه دارند .

سکوت بعد از اینکه میفهمی آدما تورو جوری میبینن که خودشون میخوان نه جوری که واقعا هستی .