فالش‌خوان

حالا این فقط یه جام‌جهانی و پنج شیش تا بازی با هالند بود که انقدر همه با بازی و کاراکترش کیف کردن. شما فکر کن هالند تو تیم موردعلاقه‌ت هم بازی کنه. همیشه همین بساطه. بیرون زمین دلقک‌بازی، توی زمین گل و پاس گل🩵💆🏻

دوست دارم یه پادکست بزنم به اسم «رادیو سیکتیر».

موسیقی امشب ما فراموش نشه لطفا :* چه شناس: @faroq_qaderi چه ناشناس: http://t.me/HidenChat_Bot?start=343006144 و چه این زیر در دیساکشن👇🏻:

بچه‌ها اینجا با حضورتون واقعا پربرکت شده! :)) این کانال رو کمتر از دو ماه قبل زدم، اما به واسطه‌اش کلی دوست و معاشر خوب پیدا کردم :*

برام جالبه که بدونم من رو از کجا و به واسطه‌ی چی (توییتر، پادکست، اینستاگرام، تلگرام یا چی؟!) می‌شناسید؟ و نظرتون درباره‌ی من و اینجا و جاهای دیگری که فعالم چیه؟! هرجا دوست داشتید بگید. چه شناس: @faroq_qaderi چه ناشناس: http://t.me/HidenChat_Bot?start=343006144 و چه این زیر در دیساکشن👇🏻:

«پُزناله»

البته دروغ چرا، منتظر کنسرت کیهان کلهر هم‌ هستم. در واقع «مترصد»اشم! :) که بلیت‌فروشی باز بشه و سر گرفتن بلیتش خین‌وخین‌ریزی راه بندازم. چرا که با ۳۰ سال سن، هنوز یک کنسرت کیهان کلهر نرفته‌ام😭.

تقریبا بیشتر از هر چیز دیگه‌ای در موسیقی ایرانی، منتظر اون دو آلبومی‌ام که همایون شجریان با اردوان کامکار و سیامک آقایی کار کرده و هنوز منتشر نشده‌ان!

یکی توی ناشناس برام موسیقی فرستاده و بعد بلاکم کرده! :)

لطفاً برام موسیقی بفرستید :* چه شناس: @faroq_qaderi چه ناشناس: http://t.me/HidenChat_Bot?start=343006144 و چه این زیر در دیساکشن👇🏻:

دوستان گفتند میلیان‌ تا کانال داری، یه‌جایی مرتب‌منظمشون کن، حداقل بدونیم کدوم‌هان؟ چشم. الساعه. درستش می‌کنم.

اینها همه بهانه‌هاییه برای «یک‌کار‌ی‌کردن.» برای اینکه این‌همه انرژی‌ای که دارم و توی «برره» (شهر محل زندگیم) داره هدر می‌ره رو یک‌جوری مصرف کنم. دارم پیر می‌شم و گیر افتاده‌ام در یک بیغوله‌ی آخرِ دنیایی که هیچ امید فرار هم نیست. مگر اینکه برم تهران کارتون‌خواب بشم؛ که فقط تهران باشم!

خیلی دلم می‌خواد قصه بخونم ضبط کنم بذارم اینجا. ولیکن دلم رضا نمی‌ده جز به یک کیفیت حداقلی‌ای از ادیت و «تنظیم». دوست دارم کاری کنم که پارسال در «جنگ ذره» می‌کردیم. ولیکن امسال تنهام و وقت هم اصلا نمی‌کنم. اما خب، باز هم، شاید یک حرکت‌های گهگاهی‌ای زدم.

ماجرا برمی‌گرده به ۸ سال قبل و ورودم به توییتر. اون موقع تازه آلبوم ایران من همایون شجریان و سهراب پورناظری منتشر شده بود و توی یکی از تصنیف‌هاش همایون می‌خوند «آوازخوانی در شبم...». من هم که اون موقع خیلی سنگین موسیقی سنتی گوش می‌دادم و عقاید رادیکالی داشتم و هِیتر همایون شجریان بودم، وقتی این رو خوند، گفتم «تو آوازخوانی در شبی؟ تو فالش‌خوانی در شب هم نیستی!» :))) بعد دیدم عه چه جالب شد این ترکیب. «فالش‌خوان شب». همین رو بذارم اسم کاربری اکانت توییترم. که بعد از مدتی شب‌اش رو حذف کردم و شد «فالش‌خوان» و دیگه این اسم روم موند تو توییتر، تا همین امروز. آره خلاصه. اون‌جور شد که این‌جور شد. تا حد زیادی خیلی بی‌ربط و رندوم و اتفاقی! :)

سلام چرا اسمت فالش خوانه؟

کودکی به فیتیله و جوانی به کومان :)

«ظهر جمعه»: ویدیوگیم، کومان و نجات‌دهنده‌بودنش!