𝗳𝗼𝗿𝗲𝘃𝗲𝗿🩵

اصلا برام مهم نیست این موضوع متقابل هست یا نه اما من دلم برای آدم‌ها تنگ میشه برای جاها، حس‌هایی که داشتم، روزهایی که گذروندم، چیزهایی که تجربه کردم و این همیشه برام غم آور بوده..

آدم گاهی فقط یک نفر را خانه‌ی خودش صدا می‌زند؛ بعد از او، تمام آدرس‌ها اشتباه‌اند.

اصلا درک نمیکنم چجوری پشت کسی حرف میزنید که فرداش عکستون با کپشن bestie میاد بیرون

انتظار، آروم‌ترین شکل خودکشیه، هر روز یه تیکه از آدم رو میگیره، بی‌ اینکه صدایی بلند بشه، نه زخمی میمونه، نه خونی میریزه فقط کم‌ کم امید میمیره و آدم یاد میگیره با جای خالیش زندگی کنه..

ای از منو افسانه‌ های من جدا…

دەگـەڕێـنـەوە، بەڵام ئەو کاتەی هیچ شتێک بۆ چاک کردنەوە نەماوە...

♾️

بعضی زخم‌ها با زمان خوب نمی‌شن، فقط یاد می‌گیری باهاشون زندگی کنی. مثل یه جای بخیه که دیگه درد نداره، ولی هر بار نگاهش می‌کنی یادت میاد یه روزی چقدر عمیق بوده. آدم فراموش نمی‌کنه، فقط قوی‌تر از خاطره‌هاش میشه..

زندگی یه جور عجیبیه وقتی هم خوش‌چهره باشی هم باهوش. آدم‌ها هم تحسینت می‌کنن، هم باهات رقابت می‌کنن، هم ازت برداشت اشتباه دارن؛ همه‌ش همزمان..

➕➕

من هیچ‌وقت با کسی که عمداً خواسته به من آسیب بزنه یا ضربه بزنه آشتی نمی‌کنم؛ فرقی هم نمی‌کنه خانواده باشه، دوست باشه یا هر کس دیگه. وقتی یه بار ماهیت واقعیتو بهم نشون بدی، دیگه نمی‌تونم نادیدش بگیرم.