AInaghme

تصنیف باز آمدم با شعری از خواجوی کرمانی با روی چون گلنارش از برگ سمن باز آمدم با زلف عنبربارش از مشک ختن باز آمدم تا آن نگار سیمبر شد شمع ایوانی دگر مُردم چو شمع انجمن وز انجمن باز آمدم گفتم ببینم روی او یا راه یابم سوی او رفتم ز جان در کوی او وز جان و تن باز آمدم از عشق آن جان جهان بگذشتم از جان و جهان وز مهر آن سرو روان از نارون باز آمدم چون باد صبح از بوستان آورد بوی دوستان رفتم ز شوق از خویشتن وز خویشتن باز آمدم تا برگ گلبرگ رخش دارم ندارم برگ گل تا آمدم در کویش از طرف چمن باز آمدم می رفت و می گفت ای گدا از من بیازردی چرا گر زانک داری ماجرا بازآ که من باز آمدم وقتی اگر من پیش ازین با خود ز راه بیخودی گفتم کزو باز آیم از باز آمدن باز آمدم 🆔: @ainaghme

راز خدای دریا - فروغ فرخزاد یکروز بلند آفتابی در آبی بیکران دریا امواج تورا به من رساندند امواج ترانه بار تنها چشمان تو رنگ آب بودند آن دم که ترا در آب دیدم در غربت آن جهان بی شکل گویی که ترا بخواب دیدم از تو تا من سکوت و حیرت از من تا تو نگاه و تردید ما را می خواند مرغی از دور می خواند بباغ سبز خورشید در ما تب تند بوسه میسوخت ما تشنه خون شور بودیم در زورق آبهای لرزان بازیچه عطر و نور بودیم می زد می زد درون دریا از دلهره فرو کشیدن امواج امواج نا شکیبا در طغیان بهم رسیدن دستانت را دراز کردی چون جریان های بی سرانجام لبهایت با سلام بوسه ویران گشتند روی لبهام یک لحظه تمام آسمان را در هاله ای از بلور دیدم خود را و تو را و زندگی را در دایره های نور دیدم گویی که نسیم داغ دوزخ پیچیده میان گیسوانم چون قطره ای از طلای سوزان عشق تو چکید بر لبانم آنگاه ز دوردست دریا امواج بسوی ما خزیدند بی آنکه مرا به خویش آرند آرام تو را فرو کشیدند پنداشتم آن زمان که عطری باز از گل خوابها تراوید یا دست خیال من تنت را از مرمر آبها تراشید پنداشتم آن زمان که رازیست در زاری و هایهای دریا... 🆔: @ainaghme

موسیقی افطار با لعل لب - نسخه تصنیف ارکسترال 🆔: @ainaghme

افطار با لعل لب با مطلعی از شاطر عباس صبوحی و شعر از AInaghme - نسخه پاپ راک روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است آری! افطار رطب در رمضان مستحب است روز ماه رمضان، زلف میفشان که فقیه بخورد روزهٔ خود را به گمانش که شب است شیخ در جستنِ ماه است به بالایِ هلال ماه من! ابرویِ تو قبله و ماهِ رجب است روزه از غیر گرفتم که نبینم جز دوست غیرِ تو دیدن اگر کفر نباشد، ادب است؟ سحری، یادِ تو و شام، تماشایِ رُخت بی‌تو ماندن، به خدا مایهٔ رنج و تَعَب است تشنه‌ام، تشنه‌یِ یک جرعه نگاهت ای دوست آبِ کوثر برِ من، بی تو سرابی و تب است گرچه گویند گنه هست تماشایِ رُخت نزدِ ما عینِ ثواب است و سراسر عجب است درِ رحمت به رُخم باز کن ای سورهٔ نور بی‌تو خورشیدِ جهان، تیره‌تر از رنگِ شب است من ندانم که چه سِرّی‌ست در آن چشمِ سیاه که نگاهِ تو مرا، آب و حیات و نَسَب است ذکرِ تسبیحِ ملائک همه در عرشِ برین شرحِ زیباییِ آن دلبرِ شیرین‌لقب است 🆔: @ainaghme

کی رفته‌ای ز دل که تمنا کنم تو را کی بوده‌ای نهفته که پیدا کنم تو را غیبت نکرده‌ای که شوم طالب حضور پنهان نگشته‌ای که هویدا کنم تو را Eternal Presence, never gone astray, Within the spirit, You forever stay. Why do I seek the One who is never lost? I'll find You here, no matter what the cost. با صد هزار جلوه برون آمدی که من با صد هزار دیده تماشا کنم تو را چشمم به صد مجاهده آیینه‌ساز شد تا من به یک مشاهده شیدا کنم تو را We purify the heart to see... To find the Truth and set us free... بالای خود در آینهٔ چشم من ببین تا با خبر ز عالم بالا کنم تو را مستانه کاش در حرم و دیر بگذری تا قبله‌گاه مؤمن و ترسا کنم تو را خواهم شبی نقاب ز رویت برافکنم خورشید کعبه، ماه کلیسا کنم تو را گر افتد آن دو زلف چلیپا به چنگ من چندین هزار سلسله در پا کنم تو را طوبی و سدره گر به قیامت به من دهند یک‌جا فدای قامت رعنا کنم تو را زیبا شود به کارگه عشق کار من هر گه نظر به صورت زیبا کنم تو را رسوای عالمی شدم از شور عاشقی ترسم خدا نخواسته رسوا کنم تو را 🆔: @ainaghme

آتش عشق الهی - غزل ۷۸۳ عطار نیشابوری چه عجب کسی تو جانا که ندانمت چه چیزی تو مگر که جان جانی که چو جان جان عزیزی ز کجات جویم ای جان که کست نیافت هرگز ز که خواهمت که با کس ننشینی و نخیزی تن و جان برفته از هش ز تو تا تو خود چه گنجی دل و دین بمانده واله ز تو تا تو خود چه چیزی بنگر که چند عاشق ز تو خفته‌اند در خون ز کمال غیرت خود تو هنوز می ستیزی چه کشی مرا که من خود ز غم تو کشته گردم چو منی بدان نیرزد که تو خون من بریزی چو ز زلف خود شکنجی به میان ما فکندی به میان در آی آخر ز میان چه می‌گریزی چو نیافت جان عطار اثری ز ذوق عشقت بفروخت ز اشتیاقت ز دل آتش غریزی 🆔: @ainaghme

The Plastic Rose (Simorgh’s Path) گل پلاستیکی ‏ ✨ مطلع شعر از رهی معیری ، شعر از AI Naghme نسیم عشق ز کوی هوس نمی‌آید چرا که بوی گل از خار و خس نمی‌آید کسی که عادتِ ساحل‌نشینی‌اش شده است به موجْ خیزِ خطر، یک نفس نمی‌آید در این قبیله که عاشق‌کُشی، زرنگی شد صدایِ پایِ کسی، دادرس نمی‌آید تو در اتاقِ مجازی، پیِ چه می‌گردی؟ که نبضِ واقعی از این قفس نمی‌آید مسیرِ قله‌ی قاف است و ردِ پایِ پلنگ شغالِ ترسو به این دسترس نمی آید به ادعایِ زبانی، کسی نشد مجنون که کار عشق زِ اهل هوس نمی آید بگو به مدعیانِ رفاه و آسایش: ‏نسیم عشق ز کوی هوس نمی‌آید... 🆔: @ainaghme