Faded Memories

‏از لحاظ روحی نیاز دارم، یه مدت هیچ‌ جا نباشم.

زندگی بت یاد میده بعضی چیزارو با اینکه دوسشون داری باید تموم کنی.

شما فکر میکنین آدم‌ها یهویی میرن ولی اشتباه میکنین، آدم‌ها کلی منتظر میمونن بفهمین، ببینین، انجام بدین و تو این مسیر هربار که نمیفهمین، نمیبینین، انجام نمیدین یه قدم عقب میرن و وقتی دیگه همه چی خیلی دور و کوچیک شد روشون رو برمیگردونن و برای همیشه میرن.

از آدمی که همه دوسش دارن بترس؛ هیچ آدمی نمی‌تونه همه رو از خودش راضی نگه داره، مگر اینکه یه خصلت کثیف رو توی خودش پرورش بده، و اون دو روییه.

هایده عزیزم ما حتی روز های روشنی هم ندیدیم که بخوایم باهاش خداحافظی کنیم.

خارتو گاییدم که الان هرکیو میبینم فکر میکنم یه سیاستی پشت خوبیاشه .

بخاطر کسی گریه میکنم که هروقت میخواستم گریه کنم می‌رفتم پیشش.

من هیچوقت نمیتونم بلاکش کنم، چون اگه یه روز واقعا بهم نیاز داشت و نتونست پیدام کنه چی ؟

یاده خاطراتش ک میوفتم؛ قلبم درد میگیره ؛ اشکم ب راحتی در میاد؛ ی غم بزرگ میاد ب سراغم ؛ بعدش با خودم میگم کاش اینکارو نمیکردم‌‌‌‌....؛

من بقیه رو از خودم میرونم، اما واقعاً نیاز دارم یکی کنارم بمونه.

تو زندگیم جایی نداری ولی تو آهنگام چرا.

کمتر از 15 روز دیگه تابستون تموم میشه, وارد پاییز،هودی،هات‌چاکلت و هوای خنک میشیم.

من مدتی‌ست دیگر شبیه خودم نیستم؛ انگار چیزی درونم بی‌صدا خاموش شده و من فقط دارم روزها را به دوش می‌کشم. نه دلم می‌خواهد کسی نجاتم بدهد، نه می‌توانم به چیزی فکر کنم، نه چیزی را احساس کنم، نه می‌خواهم جایی بروم، نه معاشرتی داشته باشم و نه حتی حوصله‌ی توضیح دادنِ این همه درد را دارم.

کاش می‌دونستی من الکی بزرگش نمی‌کنم، چون خودش بزرگ هست. من سختش نمی‌کنم چون خودش به اندازه‌ی کافی سخت هست. من حساس نیستم چون این موضوع به اندازه‌ی کافی زجرآور هست.

روی موندن هیچکس شرطبندی نکن یه نصیحت از کسی که شرطو باخته.

نیاز شدیدی به ترکیبی از پاییز، دیت، بارون، کافه،هودی و بوت دارم.