Faded Memories

«گفتی دوستت دارم و من روی آن «دوستت دارم» خانه ساختم و تو رفتی.»

نمیدونم شما به افرادی که کم میارن چی میگید اما حامد ابراهیم پور خیلی قشنگ میگه که: به رقص مرگ میان تنت ادامه بده، نفس بگیر و به جان کندنت ادامه بده.

وفاداری رو باید از عباس حسینی یاد بگیریم اونجا که میگه: مرحبا همت قومی که چو دلبر گیرند، بجز از دلبر خود از همه دل برگیرند.

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات زندگی من اینه که چجوری به آدما بفهمونم که من گاهی دلم نمی‌خواد حرف بزنم ، دلم نمی‌خواد معاشرت کنم و مشکل اصلا تو نیستی ، خودمم. انقدر مودم پایینه که حتی تو مغزمم با خودم حرف نمی‌زنم

نگران نباش نه بهت خیانت میکنم نه جای کسی رو با تو پر میکنم تنها کسی که میتونه باعث شه منو از دست بدی،خودِ تویی.

خیلی شنیدم میگن هرگز بد خانوادتون رو پیش پارتنر یا همسرتون نگید ولی من میگم با یکی برید تو رابطه یا ازدواج کنید که بتونید تروماهای زندگیتون که از والدینتون به جا مونده رو بگید و اونقدر اون آدم محترم و با قلب بزرگی باشه که احترام تو و خانواده تو رو داشته باشه

روزهای سخت حق ندارند نام مرا عوض کنند؛ من همان آدمِ رویاهایم، فقط با استخوان‌هایی محکم‌تر.

درسته میگذره اما دیگه هیچوقت ذوقی که از دست دادم برنمیگرده.

آدمایی که یه زمانی بهت دسترسی داشتن، متوجه نبودن تو چقدر دست نیافتنی بودی برای همه،تا وقتی که خودشونم میرن جزو همه.

لاو لنگوئج من دقت کردن به آدم مورد علاقه‌ام در حال انجام کارهای معمولیه وقتی که حواسش نیست، وقتی داره لیوان چای رو پر می‌کنه، وقتی داره موهاش رو پیچ پیچی می‌کنه، وقتی داره از یه منظره عکس می‌گیره.

ولی تو باید برای من و زندگیم می موندی .

ازت ناراحت نیستم، فقط بازم بهم ثابت شد که نباید رو قول‌ و حرف آدما حساب باز کرد.

چقدر حرف دارم باهات و چقدر دوری ازم.

وقتی منو بوسید متولد شدم. وقتی ترکم کرد ، مردم. و برای چند هفته ای که عاشقم بود ، زندگی کردم.

چشمات بوسیدنیه، لبات بوسیدنیه، گردنت بوسیدنیه، دستات بوسیدنیه، موهات بوسیدنیه، حتی اون اخم کوچیکت وقتی ناراحتی هم بوسیدنیه. صدات بوسیدنیه، خنده‌هات بوسیدنیه، اون مهربونیِ بی‌دلیلت بوسیدنیه. اصلاً هرچی از توئه یه جوری بوسیدنیه که آدم نمی‌دونه اول کدومو ببوسه.