Faded Memories

‏من هنوز منتظرم بزرگ بشم تا خوشبخت و موفق و پولدار بشم.

بله ما خانوادگی گیمریم،با اعصاب همدیگه بازی میکنیم.

‏شماره ی یسریا‌ رو سیو میکنم فقط بخاطر اینکه وقتی زنگ زدن بدونم کیه جوابشو ندم. از غافلگیری خوشم نمیاد.

‏به قامت کوچک من میاد این همه قسط؟

‏بنظرم تعطیل واقعی پنج شنبه‌ست، چون جُمعه پر از حس تموم شدنه و عصرشم مزخرفه.

ولی آخرین جمعه‌ی تابستون نباید اینطوری می‌گذشت.

‏به‌نظرم هرچیزی یه گلدن تایمی داره، از وقتش که بگذره، کیپ می‌شه، کور می‌شه، از بین می‌ره.

‏دلم افلاین شدن طولانی بخاطر حال خوب میخواد؛ از اونا که حتی وقت نکنم گوشیمو چک کنم.

پس از یک انتظار طولانی، حتی اگر بتوانی هم دیگر نمی خواهی.

My Type :

‏نوتیف یدونه باشه ولی از تو باشه.

یه چیزایی تو زندگی دیگه مثل قبل نمیشه،مثل اولین باری که دلت رو به غرورت ترجیح دادی و هردوش شکست.

متاسفانه هودیاش امسال ماله من نیست چون غرورشو به من ترجیح داد.

برگردم عقب هیچوقت نمیذارم بفهمه چقدر دوسش دارم.

بزرگسالی یعنی پذیرشِ این واقعیت که هر چیزی فصلی دارد و فصل‌ها روزی به آخر می‌رسند.