Faded Memories

آدم دلش میخواد شبا برا یکی تعریف کنه چه روز کصشری داشته.

” دختر خوشگله‌یِ “ کسی بودن باعث میشه زندگی بهتر بگذره.

غمگین میخوابم غمگین بیدار میشم غمگین میرم سرکار غمگین غذامو میخورم غمگین آهنگ گوش میدم غمگین با خانواده دور هم جمع میشیم و حتی میخندم.

مشکل من اینه که تحمل قهر و سکوت و فضای سنگین رو ندارم. واسه همین حتی وقتی حق با منه خودم میرم آشتی و عذرخواهی میکنم که مطمئن شم ناراحتت نکرده باشم و ازم دلخور نباشی. گُه تو این مهربونی که من به تو کردم.

دلم می‌خواد بهش زنگ بزنم و گریه کنم.

وقتی میگه «به رفیقات چیزی نگو» من و رفیقام ۳ ثانیه بعد: 🗣️👀

من به تک تک رفتارات فکر می‌کنم، به جزئی‌ترین نگاهت فکر می‌کنم، به لحنت فکر می‌کنم، به حرفات فکر می‌کنم، به احساسات پشت کلماتت فکر می‌کنم، من حواسم به همه چیز هست و دقیقا غم انگیزترین بخش زندگیم همین‌جاست؛ من خیلی فکر می‌کنم.

‏پدر مادرت هیچوقت قرار نیست ازت راضی باشن، برو هر گهی که می‌خوای بخور.

اين همه خوشگلی رو چطوری ميتونى با اون قد كوچیکت حمل كنی؟ سنگین نيس؟

امیدارم هیچوقت بی حوصلگی رو تجربه نکنید. بی‌حوصله برای کاراتون، بی‌حوصله برای حرف زدن، بی‌حوصله برای خوابیدن، بی‌حوصله برای غذا خوردن، بی‌حوصله برای رفتن، حتی بی‌حوصله برای موندن.

مغز عزیز، لطفا منفجر شو چون من دیگه تحمل این همه فکر و خیال رو ندارم.

در “ولش کن هر چی شد” ترین حالت ممکنم.

ولی من فکر میکنم خیلی از مشکلاتم بخاطر اینه که نمیتونم توضیح بدم چرا. مثلا نمیتونم توضیح بدم که چرا از یه چیزی خیلی ناراحتم یا نمیتونم توضیح بدم از یه رفتاری چرا اونقدر بدم میاد یا نمیتونم توضیح بدم که چی باعث شده که خیلی ساکت بشم. شایدم بتونم جمله هارو کنار هم بزارم و سعی کنم که بگم ولی مطمئنم که اونا نمیفهمن و همون که فکر کنن دیوونه ای چیزی هستی خیلی بهتره.

نه کشت، نه قوی‌ترم کرد فقط منو از زندگی انداخت.

دارم زندگیمو میکنم ولی یهو یادم میاد و گریه‌ام میگیره.

آشنایی باهات اشتباه بود باید میذاشتم فنم بمونی.

متنفرم از اینکه آدم مورد علاقم آدم مورد علاقه یکی دیگه‌ام باشه.