Faded Memories

اصلیه همونیه که همه رو با اون مقایسه میکنی.

اونی که ازت ناراحته و میاد دلیلشو بهت میگه از نظر عقلی ده سال از اون احمقی که رفتارشو باهات عوض میکنه جلوتره.

خیلی عادی دارم زندگیمو میکنم ؛ اما خیلی غیر عادی قلبم یهو پر از غم میشه.

همیشه از دست نمیدی که بهترشو به دست بیاری گاهی از دست میدی چون لیاقتشو نداشتی

آرامش الانم رو مديون اين جمله ام؛ هرچی شده بايد مى شده هر چی هم نشده، حتما بهترش قراره بشه ديگه الان ميخوام بدون فكر فقط زندگی كنم همين.

بعضی روزا نجات دادن خودت از حال بد،بزرگ ترین کاریه که می‌تونی انجام بدی.

‏من مغرورم اما هیچ‌وقت از عذرخواهی نترسیدم، به اشتباهم اعتراف کردم، تشکر کردم، لطفایی که در حقم شده رو وظیفه ندونستم و جبران کردم و در برابر هیچ لبخندی اخم نکردم، مغرور بودن با عقده‌ای بودن خیلی متفاوته.

‏من آدم برگشت به صميميت های از دست رفته نیستم ...!

هر چی سنم بالاتر میره، بیشتر درک میکنم چرا بعضی از مردم یه دفعه ناپدید میشن و یه زندگی شخصی و ساکت رو انتخاب میکنن

وقتی معیار انتخاب، اصالت خانوادگی نباشه، توسط یک بی‌خانوادهٔ خوش‌تیپ روانهٔ تراپی می‌شید.

مشکلت اینه که همش می‌خوای درستش کنی، اما باید رهاش کنی.

واقعا زندگی خیلی عجیبه! میاد کلی دردو آوار میکنه تو سرت و زمین می‌ندازتت و بعد یه گوشه می‌ایسته و میگه: خب ببینم چطوری میخوای از اون زیر بیای بیرون!

بعضی آدم‌ها، مثل یه آهنگ موندگارن... همیشه تو قلب آدم می‌مونن، حتی اگه از چشم‌ها دور باشن... از این آدما باشید...

متوجه شدم که اخیرا با هیچ‌کس حرف نمی‌زنم. منظورم یک مکالمه‌ی واقعیه. جواب همه‌ی مسیج‌ها رو به کوتاه‌ترین شکل ممکن میدم و رد میشم. با هیچ‌کس از هیچ‌چیز مربوط به خودم صحبت نمی‌کنم. همه رو صد قدم عقب فرستادم و دیگه حتی به تنهایی اهمیت نمیدم.

هرکس از مرزهایت ناراحت شد، از بی‌مرزی‌ات سود می‌برد.