Faded Memories

حقیقتا آرامش تو رابطه از هرچیزی مهم تره واسم این اخلاقم اذیتت میکنه؟ درستش میکنم از این یارو خوشت نیومد؟ unfollow چیه؟ اگه بخوای با ماشین از روش رد میشم چیزی اذیتت میکنه؟ بیا تا صبح درموردش حرف بزنیم و حلش کنیم دوست نداری برم؟ بدون تو نمیرم گوشیمو میخوای چک کنی؟ اصلا بردار ببر خونتون ناراحتی؟ بیا تا صبح لوست کنم و قربون صدقت برم تا فراموشش کنی.

غمگینم خیلی غمگینم واسه همه ی نشدنا، نرسیدنا، واسه همه ی از دست دادنا از ته جونم غمگینم.

‏اگه ازم بپرسن قشنگ‌ترین واژه‌ای که یاد گرفتی چیه؟ میگم پذیرش. پذیرفتن شرایط با تمام سختی‌هاش ، پذیرفتن آدما با تمام نقص‌هاشون ، پذیرفتن اینکه مشکلات هست ولی باید ادامه داد ، پذیرفتن اینکه گاهی اشتباه می‌کنم ، پذیرفتن اینکه من کامل نیستم، پذیرفتن تموم فقدان ها، پذیرش تمام از دست دادن ها، شکست خوردن ها، رها شدن ها، داشتن پذیرش یعنی پایان دادن تمام دعواها و اختلاف‌ها. پایان حال بد و جنگ اعصاب و شروع آرامش.

و دیگر هیچ چیز مثل قبل نشد؛نه ما،نه زندگی،نه ایران.

تا اطلاع ثانوی هیچ آینده ای نداریم بچه‌ها بچسبید به لذت های زودگذر دنیا.

در تعریفی از خودم؛ متعهد به شوهری که نیست، پایبند به کراش خیالی، مقاومت در برابر هر پیشنهاد.

یه روز از خواب بیدار میشی، صبحانه‌ات رو میخوری، مسواکت رو میزنی، میری به کارهات برسی و دیر یا زود میفهمی که بهش فکر نکردی، به اون اتفاق، به اون روز، به اون حرف، به اون آدم.

«من در حال تعریف کردن از آدم موردعلاقه‌م😭🥹

ولی من الان فقط بغلتو میخوام🫂🫠

حیف اون‌همه آرزو که بچه بودیم به قاصدکا گفتیم.

دلم میخواد باور کنم همه چیز درست میشه؛ درست هم نشد حداقل بهتر شه. دلم میخواد زندگی چیزی بیشتر از دووم اوردن و نمردن باشه، دلم برای زندگی‌کردن خیلی تنگ شده.

کاش هیچوقت گیر نمیکردم تو غم آدم‌هایی که رفتن.

اره من ادمیم که به طرز عجیبی حسودم،به طرز عجیبی نازک نارنجی و حساسم، به طرز عجیبی نوشخوار فکری دارم، به طرز عجیبی وابستم، به طرز عجیبی به آدمی که دوسش دارم ابراز علاقه میکنم.. اره، من اینم و دست خودم نیست.

متاسفم که اینو میگم اما اگه انقدر دوستت داشت و انسان سالم و بالغی بود و درست رفتار کردن رو بلد بود تو انقدر پژمرده نمیشدی.

کارد بزنی مجموعه ای از غم،خشم،حرص،فشار،گریه میچکه ازم.

و شاید بی آنکه بدانیم عاشق و معشوق خود بوده ایم.