The 01 Adrian

در میانِ باریکه‌ای از انزوا.

غرق در تنهایی مطلق.

امشب ماه هم مثل من غمگینه.

چه خاطره‌هایی که داخل‌شون حبس‌ان.

اینو برای فرفری‌ها خونده ( مثلا* )

شقایق، درد من یکی دو تا نیست.

1:36 من و تو چه بی‌کَسیم وقتی تکیمون به باده بد و خوبه زندگی، منو دست گریه داده ای عزیزه هم قبیله

شاعر می‌فرماید : { شب بود و شمع داریوش بود و غم }