ایرانگرایی

🔸ایرنا: شلیک ممتد پدافند در غرب تهران پس از شنیده شدن دو صدای مهیب 🔻خبرگزاری دولتی ایرنا گزارش کرده است که شامگاه پنجشنبه و حوالی ساعت ۲۳:۵۲، پس از شنیده شدن دو صدای مهیب در غرب تهران، صدای شلیک ممتد پدافند هوایی برای چندین دقیقه در مناطق مختلف تهران به گوش رسید. 🔻براساس مشاهدات خبرنگار ایرنا، آتش شلیک پدافند در محدوده بزرگراه آزادگان، حوالی منطقه ۲۲ و احمدآباد مستوفی قابل مشاهده بود و صدای شلیک‌ها برای دقایقی ادامه داشت. 🔻همزمان گزارش‌هایی از شنیده شدن صداهایی در حوالی ملارد نیز منتشر شد، اما فرماندار ملارد اعلام کرد هیچ انفجار یا حادثه امنیتی در این شهرستان و روستای بیدگنه رخ نداده است. 🔻به گفته تقوی، صدای شنیده‌شده در محدوده بیدگنه مربوط به تست سامانه پدافندی بوده و تاکنون هیچ حادثه امنیتی گزارش نشده است. Website|Instagram|Facebook|X|Linkedin|YouTube|GanjingWorld

گزارش ها از یک انفجار بزرگ در شهران 👇👇

🔴 صدای درگیری ها در بندرعباس

ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا «سنتکام» تصویری از لحظه برخاستن یک جنگنده‌ «EA-18G Growler» از عرشهٔ ناو هواپیمابر آمریکایی«بوش» [USS George H.W. Bush (CVN 77)] برای اعمال محاصره بر بنادر ایران، منتشر کرد. بنا بر این بیانیه «ناو هواپیمابر بوش همراه با بیش از 20 ناو جنگی آمریکایی دیگر در حال اجرای محاصره علیه ایران است». @Alarabiya_far

خبرگزاری تسنیم به نقل از منابعی اعلام کرد که ناوشکن‌های آمریکایی در تنگه هرمز مورد حملات پهپادی و موشکی قرار گرفته و به سوی دریای عمان عقب‌نشینی کردند. @Alarabiya_far

صداوسیما به نقل از یک مقام آگاه نظامی گزارش داد «به دنبال تعرض ارتش آمریکا به یک نفت‌کش ایرانی، یگان‌های متعرض دشمن در محدوده تنگه هرمز زیر آتش موشکی جمهوری اسلامی قرار گرفتند که پس از تحمل خسارت مجبور به فرار شدند.» @VahidOOnLine 📡 @VahidOnline

‏هدف قرار گرفتن اسکله بهمن قشم ‏خبرگزاری مهر وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی نیز صدای انفجار در قشم و بندرعباس را تائید کرده . ‏یک منبع اسرائیلی نیز نوشته است:« جنگنده های امارات ٫ اسکله بهمن قشم را بمباران کردند. ‏این خبر ⁧ #فوری ⁩ است و اخبار تکمیلی متعاقبا منتشر خواهد شد 🌐 irbr.news 📡 @irbriefing

♦️واشنگتن‌پست روز پنجشنبه گزارش داد که ارزیابی‌های سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا، سیا، نشان می‌دهد تهران هنوز می‌تواند تا سه یا چهار ماه دیگر مقابل محاصره دریایی دوام بیاورد اما یک مقام ارشد اطلاعاتی ایالات متحده در گفتگو با این نشریه، تاکید کرد که این، به معنی موفق نبودن محاصره دریایی نیست. این مقام اطلاعاتی که به دلیل حساسیت مسئله، نخواست نامش فاش شود، اعلام کرد که این اقدام ضربات جبران‌ناپذیری به اقتصاد ایران وارد کرده و منجر به سقوط درآمدها و فروپاشی سازمان‌یافته اقتصادی شده است. به گفته او، توان نظامی جمهوری اسلامی به‌شدت تحلیل رفته و رژیم تهران اکنون تنها با تکیه بر «تحمیل رنج به غیرنظامیان» در حال پیشبرد اهداف خود است. او گفت که مقامات ایران با گرسنگی دادن به مردم خود، صرفا سعی دارند جنگی را که پیش از این در آن شکست خورده‌اند، طولانی‌تر کنند. @indypersian

🔸روایت پزشکیان از اولین دیدارش با مجتبی خامنه‌ای 🔻مسعود پزشکیان، رئیس دولت جمهوری اسلامی در تازه‌ترین سخنانش گفت که دیداری دو و نیم ساعته با مجتبی خامنه‌ای داشت. این اولین باری است که پزشکیان از دیدار خود با مجتبی خامنه‌ای، رهبر کنونی جمهوری اسلامی سخن می‌گوید. پیش از این، گزارش‌هایی از دسترسی نداشتن پزشکیان به مجتبی خامنه‌ای منتشر شده بود. Website|Instagram|Facebook|X|Linkedin|YouTube|GanjingWorld

دادبان جزئیات جدیدی از اعدام محمدرضا میری، یکی از سه بازداشتی دی ۱۴۰۴ در مشهد، منتشر کرد. میری، کارگر ۲۱ ساله‌ای که اخیراً سربازی را تمام کرده بود، بامداد شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ در تماس تلفنی با خانواده از انتقالش برای اعدام خبر داد. او با صدایی لرزان گفت: «دارن منو می‌برن برای اعدام، من کاری نکردم، بیاین منو نجات بدین.» ساعاتی بعد حکم او اجرا شد. میری که به همراه ابراهیم دولت‌آبادی و مهدی رسولی به اتهام «محاربه» و «مشارکت در قتل یک مأمور نیروی انتظامی» محکوم شده بود، یکی از معترضان بازداشتی دی ۱۴۰۴ بود. دادبان نوشت اجرای این احکام با وجود ابهامات جدی در روند رسیدگی صورت گرفت. همچنین گزارش شده اجرای احکام بدون اطلاع قبلی به خانواده‌ها انجام شده بود، در حالی که به آن‌ها گفته می‌شد پرونده در کمیسیون عفو در حال بررسی است.

♦️درحالی که عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی به تازگی به چین سفر کرده، بلومبرگ گزارش داد نهاد ناظر مالی چین به بزرگ‌ترین بانک‌های این کشور توصیه کرده است اعطای وام‌های جدید به پنج پالایشگاهی را که اخیرا به‌دلیل ارتباط با نفت ایران از سوی آمریکا تحریم شده‌اند، به‌طور موقت متوقف کنند. بر اساس این گزارش، «اداره ملی تنظیم مقررات مالی» چین (NFRA) در یک دستور شفاهی از بانک‌ها خواسته است از اعطای وام‌های جدید به یوان خودداری کنند، اما اعتبارها و وام‌های موجود را لغو نکنند. به گفته منابع آگاه، به بانک‌ها همچنین دستور داده شده روابط تجاری خود با شرکت‌هایی از جمله پالایشگاه «هنگلی پتروکمیکال» در دالیان، بزرگ‌ترین پالایشگر خصوصی چین، را بازبینی کنند. اداره تنظیم مقررات مالی چین و شرکت «هنگلی» بلافاصله به درخواست رویترز برای اظهار نظر پاسخ ندادند. این دستور که پیش از اول مه صادر شده، در تضاد با اطلاعیه وزارت بازرگانی چین در دوم مه است؛ اطلاعیه‌ای که در آن دولت از شرکت‌ها خواسته بود تحریم‌های آمریکا را نادیده بگیرند. وزارت خزانه‌داری آمریکا در ماه آوریل شرکت «هنگلی پتروکمیکال» را تحریم و این شرکت را به خرید میلیاردها دلار نفت ایران متهم کرد؛ اقدامی که بخشی از تلاش‌های واشنگتن برای محدود کردن درآمدهای نفتی تهران توصیف شده است. اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، ماه گذشته گفت واشنگتن به دو بانک چینی هشدار داده است که در صورت پردازش تراکنش‌های مرتبط با ایران، با تحریم‌های ثانویه مواجه خواهند شد، هرچند نام این بانک‌ها اعلام نشد. این تحریم‌ها برای پالایشگاه‌های چینی مشکلاتی ایجاد کرده، از جمله دشواری در دریافت نفت خام و ناچار شدن به فروش فرآورده‌های پالایش‌شده با نام‌های دیگر. @indypersian

تحلیل اسراییل هیوم از پاسخ اسراییل به مذاکرات از نگاه محافل امنیتی اسرائیل، هرگونه توافق میانا واشنگتن و تهران می‌تواند در عمل به نجات جمهوری اسلامی منجر شود. در این ارزیابی، لغو تحریم‌ها نه‌تنها اقتصاد ایران را احیا می‌کند، بلکه ممکن است رژیم را ثروتمندتر، رادیکال‌تر و مصمم‌تر برای دستیابی به سلاح هسته‌ای کند؛ سلاحی که تهران آن را تضمین بقای بلندمدت خود و سپری در برابر حملات آیندهٔ اسرائیل یا هر قدرت دیگری می‌داند. به همین دلیل، گزینهٔ مطلوب اسرائیل در شرایط فعلی ادامهٔ محاصره و فشار اقتصادی بر ایران است. برآورد در تل‌آویو این است که اگر آمریکا در حفظ این محاصره جدی بماند، ظرف چند هفته اقتصاد ایران وارد مرحله‌ای بحرانی خواهد شد؛ مرحله‌ای که کمبود کالاهای اساسی و فشار اقتصادی می‌تواند پایه‌های حکومت را از درون متزلزل کند و بار دیگر مردم را به خیابان‌ها بکشاند. اما چنین راهبردی به صبر و تحمل سیاسی بالایی نیاز دارد؛ چیزی که اسرائیل مطمئن نیست دولت کنونی آمریکا، با توجه به فشارهای داخلی، انتخابات میان‌دوره‌ای، جام جهانی و ملاحظات دیگر، واقعاً از آن برخوردار باشد. از همین رو، اگر ادامهٔ محاصره در بلندمدت ممکن نباشد، اسرائیل ترجیح می‌دهد درگیری‌ها از سر گرفته شود و خود را نیز برای چنین سناریویی آماده می‌کند. ارزیابی فعلی در رهبری اسرائیل این است که وضعیت تنش‌های مقطعی و رفت‌وبرگشتی میان تهران و تل‌آویو احتمالاً در آیندهٔ نزدیک نیز ادامه خواهد یافت. اسرائیل حتی احتمال تشدید ناگهانی اوضاع ظرف چند ساعت را نیز در نظر گرفته است؛ به‌ویژه سناریویی که در آن ایران، در نتیجهٔ یک اشتباه محاسباتی، تصور کند آمریکا و اسرائیل در آستانهٔ حمله هستند و تصمیم بگیرد پیش‌دستانه به اسرائیل حمله موشکی کند. با این حال، طبق ارزیابی‌های موجود، در حال حاضر هیچ نشانهٔ اطلاعاتی مشخصی مبنی بر قصد فوری ایران برای حمله وجود ندارد. در همین حال، مقامات اسرائیلی تأکید می‌کنند هماهنگی سیاسی و نظامی میان واشنگتن و تل‌آویو کامل است و آمریکا هیچ اقدام مهمی را بدون اطلاع اسرائیل انجام نخواهد داد. با این‌حال، نگرانی اصلی اسرائیل همچنان این است که واشنگتن به سمت توافقی با تهران حرکت کند که با منافع اسرائیل هم‌خوانی نداشته باشد. حتی برخی در اسرائیل معتقدند در شرایط کنونی، «نبود توافق» بهتر از توافقی است که جمهوری اسلامی را حفظ کند. بزرگ‌ترین نگرانی اسرائیل زمانی خواهد بود که ایران با شروط آمریکا موافقت کند، مواد غنی‌شدهٔ خود را منتقل کند و متعهد شود برای مدتی محدود غنی‌سازی نکند. در چنین شرایطی، مخالفت علنی اسرائیل با توافق دشوار خواهد شد. با این‌حال، تل‌آویو به‌شدت نگران آن است که محدودیت غنی‌سازی فقط موقتی باشد؛ حتی اگر ۱۵ سال طول بکشد. از نگاه اسرائیل، چنین توافقی فقط بحران را به تعویق می‌اندازد، نه اینکه آن را حل کند. اسرائیلی‌ها یادآوری می‌کنند که انتقاد اصلی از توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ دولت اوباما دقیقاً به همین «بند غروب» مربوط می‌شد؛ بندی که قرار بود محدودیت‌های کلیدی را پس از چند سال منقضی کند و در نهایت راه را برای بازگشت برنامهٔ هسته‌ای ایران باز بگذارد. @mzamanianalysis https://www.israelhayom.com/2026/05/06/israel-demands-removal-of-all-uranium-from-iran-prepares-for-escalation/

بخش دوم تحلیل دوبوویتز او همچنین به مسئلهٔ تنگهٔ هرمز اشاره می‌کند؛ کارتی که سال‌ها به‌عنوان «سلاح نهایی» ایران معرفی می‌شد. دوبوویتز معتقد است تهران این کارت را بالاخره بازی کرد، اما در بدترین زمان ممکن؛ زمانی که آمریکا و متحدانش برای چنین سناریویی آماده بودند. از نگاه او، جمهوری اسلامی ممکن است مهم‌ترین ابزار فشار راهبردی خود را مصرف کرده باشد، بدون آنکه نتیجهٔ تعیین‌کننده‌ای بگیرد. در بخشی دیگر، او به یک تناقض تاریخی اشاره می‌کند: جمهوری اسلامی دهه‌ها برنامهٔ هسته‌ای را نماد غرور ملی و استقلال معرفی کرد، اما اکنون ممکن است زیر فشار نظامی و اقتصادی ناچار شود همان پروژه را کنار بگذارد. دوبوویتز این وضعیت را با «نوشیدن جام زهر» توسط خمینی در پایان جنگ ایران و عراق مقایسه می‌کند. اقتصاد ایران نیز در این تحلیل در وضعیت «مارپیچ مرگ» توصیف می‌شود. صادرات نفت به‌شدت کاهش یافته، ذخیره‌سازی نفت در جزیرهٔ خارک رو به پایان است و حکومت حتی نفتکش‌های بازنشسته را دوباره فعال کرده تا نفت مازاد را در دریا ذخیره کند. دوبوویتز هشدار می‌دهد اگر ظرفیت ذخیره تکمیل شود، ایران مجبور خواهد شد چاه‌های نفت خود را تعطیل کند؛ اقدامی که می‌تواند به تخریب دائمی برخی چاه‌ها منجر شود. او می‌گوید هزینهٔ جنگ برای ایران روزانه حدود ۴۳۵ میلیون دلار است و اقتصاد کشور با تورم سه‌رقمی، سقوط ارزش پول ملی، بحران آب و برق، اعتصاب کامیون‌داران، بازاریان و کارگران نفت روبه‌روست. در نهایت، دوبوویتز معتقد است سرنوشت جنگ دیگر صرفاً در میدان نظامی تعیین نمی‌شود، بلکه در داخل ایران رقم خواهد خورد. از نگاه او، ترکیب «فروپاشی اقتصادی»، «ضربه به ساختار امنیتی» و «نارضایتی اجتماعی» همان فرمولی است که می‌تواند جمهوری اسلامی را وارد مرحلهٔ «شکاف حداکثری» کند؛ وضعیتی که رژیم هرگز در طول عمر خود هم‌زمان با آن مواجه نشده است. او تأکید می‌کند که مهم‌ترین متغیر، مردم ایران هستند؛ نسلی که به گفتهٔ او دیگر به وعده‌های جمهوری اسلامی باور ندارد.  @mzamanianalysis https://www.fdd.org/podcasts/the-iran-breakdown/2026/05/04/winning-the-iran-war-whether-washington-knows-it-or-not/

  جنگ با ایران؛ پیروزی‌ای که واشنگتن هنوز آن را درک نکرده است.   تحلیل مارک دوبوویتز مدیر بنیاد دفاع از دموکراسی ها (FDD) اگر چند سال پیش کسی می‌گفت جمهوری اسلامی در سال ۲۰۲۶ به چنین نقطه‌ای خواهد رسید، بسیاری آن را خیال‌پردازی می‌دانستند. اما امروز، مارک دوبوویتز، مدیر بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها، معتقد است تهران سنگین‌ترین شکست راهبردی ۴۷ سال گذشتهٔ خود را تجربه می‌کند؛ شکستی که فقط نظامی نیست، بلکه هم‌زمان ساختار قدرت، اقتصاد، بازدارندگی، شبکهٔ نیابتی و مشروعیت داخلی رژیم را هدف قرار داده است. به گفتهٔ او، اشتباه بسیاری از تحلیلگران غربی این است که «بقای رژیم» را با «قدرت رژیم» اشتباه می‌گیرند. یک حکومت ممکن است هنوز پرچم و پایتخت و ساختار رسمی خود را حفظ کرده باشد، اما در سطح راهبردی شکست خورده باشد. دوبوویتز می‌گوید جمهوری اسلامی اکنون دقیقاً در چنین وضعیتی قرار دارد. در این تحلیل، برنامهٔ هسته‌ای ایران یکی از بزرگ‌ترین بازندگان جنگ معرفی می‌شود. تأسیسات فردو ــ همان سایتی که سال‌ها «غیرقابل نابودی» توصیف می‌شد ــ اکنون عملاً از کار افتاده است. نطنز ویران شده و بخش مهمی از دانشمندان ارشد برنامهٔ تسلیحاتی کشته شده‌اند. دوبوویتز تأکید می‌کند که سانتریفیوژ را می‌توان دوباره ساخت، اما بازسازی سرمایهٔ انسانی هسته‌ای بسیار دشوارتر است. هم‌زمان، تولید موشکی ایران نیز سقوط کرده؛ تولید ماهانه که زمانی حدود صد موشک در ماه بود، اکنون تقریباً متوقف شده و بخش بزرگی از زرادخانه و زیرساخت پرتاب از بین رفته است. اما شاید مهم‌ترین بخش ماجرا، ضربه به ساختار فرماندهی جمهوری اسلامی باشد. در این روایت، مجتبی خامنه‌ای حکومتی را تحویل گرفته که به گفتهٔ دوبوویتز «توخالی» شده است؛ حکومتی بدون اقتدار کاریزماتیک، بدون انسجام امنیتی و با ساختاری که هنوز نتوانسته تعادل خود را بازیابد. او می‌گوید جمهوری اسلامی صرفاً یک دولت نیست، بلکه نظامی شخص‌محور است که بر اقتدار رهبر بنا شده؛ و ضربه به رأس هرم، فقط یک موفقیت تاکتیکی نیست، بلکه تخریب بنیادهای نظام است. در سطح منطقه‌ای نیز تصویر به‌شدت تغییر کرده است. دوبوویتز معتقد است «محور مقاومت» که سال‌ها ابزار نفوذ منطقه‌ای تهران بود، عملاً فروپاشیده است. حزب‌الله و حماس به‌شدت تضعیف شده‌اند، مسیر زمینی سوریه به لبنان قطع شده، حکومت جدید دمشق دیگر اجازهٔ انتقال سلاح ایرانی را نمی‌دهد و حتی لبنان وارد مذاکرات مستقیم با اسرائیل شده است. او با طعنه می‌گوید بشار اسد، همان متحدی که ایران برای حفظش هزینهٔ عظیمی پرداخت، حالا در مسکو پنهان شده و «بازی ویدیویی» انجام می‌دهد. یکی دیگر از نکات کلیدی تحلیل او، فروپاشی بازدارندگی ایران است. سال‌ها گفته می‌شد هیچ کشوری جرأت حملهٔ مستقیم به ایران را ندارد، چون پاسخ تهران بسیار سنگین خواهد بود. اما به گفتهٔ دوبوویتز، چهار حملهٔ مستقیم ایران به اسرائیل در سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ نه‌تنها رفتار اسرائیل را تغییر نداد، بلکه پاسخ‌های ویرانگری را علیه خود تهران به‌دنبال آورد. از نگاه او، تهدیدی که دهه‌ها سیاست غرب را شکل داده بود، اکنون تا حد زیادی «بلوف» از آب درآمده است.   دوبوویتز استدلال می‌کند که آنچه امروز رخ داده، فقط تضعیف جمهوری اسلامی نیست، بلکه توقف کامل مسیری است که می‌توانست ایران را تا دههٔ ۲۰۳۰ به یک قدرت هسته‌ای منطقه‌ای با موشک‌های قاره‌پیما، ده‌ها هزار موشک بالستیک، شبکه‌ای گسترده از نیروهای نیابتی از یمن تا لبنان، و اقتصادی تقویت‌شده با صدها میلیارد دلار درآمد نفتی تبدیل کند. از نگاه او، جنگ اخیر در واقع شکستن همان مسیر راهبردی است که برجام امکان آن را فراهم می‌کرد. دوبوویتز همچنین تأکید می‌کند که بزرگ‌ترین شکست جمهوری اسلامی شاید حتی نظامی نباشد، بلکه روانی و نمادین باشد: فروپاشی تصویر «شکست‌ناپذیری» ایران. برای دهه‌ها، تهران این تصور را ایجاد کرده بود که هرگونه حملهٔ مستقیم به ایران می‌تواند کل منطقه را به آتش بکشد. اما به گفتهٔ او، پس از چندین حمله و پاسخ متقابل، این تصویر فرو ریخته است. بخش مهم دیگری از این تحلیل به کشورهای عربی خلیج فارس مربوط می‌شود. دوبوویتز می‌گوید پس از حملات موشکی و پهپادی ایران، برخی دولت‌های عربی نه‌تنها به کمک تهران نرفتند، بلکه شروع به مسدود کردن دارایی‌ها و از بین بردن شبکه‌های دور زدن تحریم‌های ایران کردند. اگر این ارزیابی درست باشد، معنایش آن است که تهران حتی بخشی از زیرساخت اقتصادی پنهانی خود در منطقه را نیز از دست می‌دهد؛ همان شبکه‌هایی که سال‌ها به بقای اقتصادی حکومت کمک کرده بودند. @mzamanianalysis https://www.fdd.org/podcasts/the-iran-breakdown/2026/05/04/winning-the-iran-war-whether-washington-knows-it-or-not/

هر بار که به کلاب‌هاوس سر می‌زنم تعدادی کودک ۶۰ و ۷۰ ساله می‌بینم که بر منبری نشسته‌اند و برای هزار اکانت جوری سخنرانی می‌کنند که انگار صاحب یک کشورند. مجموعه‌ای تاریخ مصرف گذشته که تمام دنیای‌شان به اندازه همان منبر حقیر است. نه آداب گفتگو را بلندند و نه اهل شنیدن‌اند. یک تریلی مدرک و رزومه دارند، اما دریغ از ذره‌ای تواضع. تمام جهان نفهمند و تنها همین‌ها و همپالگی‌های‌شان هستند که اهل فهم و دانش‌اند. با تکرار هزار باره اینکه تو نمی‌فهمی و تو نخوانده‌ای، خودارضایی می‌کنند. ما که روزنامه‌نگار هستیم و شغل‌مان کامنت دادن روی خبر است، برای سه دقیقه سخن گفتن روی آنتن، یک ساعت می‌خوانیم و درباره جوانب خبر کلی مشورت می‌کنیم، اما این جماعت که خود را اهل علم و پژوهش معرفی می‌کنند، رختخواب‌شان در کلاب‌هاوس پهن است. هر بار که این اپلیکیشن را باز کنید، آنجا پلاس هستند. روزی چند ساعت برای همین هزار نفر جهاد تبیین می‌کنند و صد برابر چیزی که می‌خوانند دهان باز می‌کنند. گاهی هوس می‌کنم که بروم برای گفتگو، چند دقیقه که به این مجموعه دانشمند گوش می‌کنم، رها می‌کنم و می‌روم از فرط رقت‌انگیز بودن این جماعت.

‏کانال ۱۳ اسرائیل به نقل از سخنگوی وزارت دفاع اسرائیل: اسرائیل انتظار داشت دیشب از واشنگتن تماس تلفنی بگیرند و آنها را از جنگ مجدد با ایران مطلع کنند، اما این اتفاق نیفتاد. 🌐 irbr.news 📡 @irbriefing

‏مسلح‌شدن خوب است یا بد؟ ‏این کار ریسک‌های بزرگی دارد: ‏۱- اعلام جنگ مسلحانه ممکن است گروههای ضد ملی دیگری را در گوشه‌و‌کنار کشور هم فعال کند. ‏۲- کشورهایی در منطقه بعد از عادی‌سدن جنگ مسلحانه، به سمت تلاش برای ایجاد «جای پا» حرکت کرده و نیروی نیابتی درست‌کنند. ‏۳- جنگ زمینی و شهری تخصص و از معدود نقاط قوت جمهوری اسلامی است. تعداد پرسنل حکومت در این حوزه زیاد است. ‏۴- تجربه جنگ در عراق و سوریه و حمایت مستقیم و‌ مستشاری از جنگ‌ داخلی در یمن را هم دارد ‏۵- نیروهای نیابتی و‌ مزدور اعم تز حشدالشعبی و … را برای حمایت فرامی‌خواند. با این پتانسیل سالها در آنسوی مرزها اسد را نگه‌داشتند. در داخل ایران کار برایشان راحتتر است. ‏۶- تصور سقوط دومینوار شهرها تصور درستی نیست. مزدوران سپاه و بسیج و پولی‌ها با هدف حفظ جایگاه خواهندجنگید و طرف مقابل را هم بی‌تجربه و ضعیف برآورد می‌کنند. ‏۷- تفاوت مردم ایران با مردم افغانستان و عراق و سوریه و فقدان سابقه جنگ داخلی در ایران و غیرمسلحانه‌بودن حرکت‌های بزرگ سیاسی در ایران هم تاب‌آوری مردم در این موقعیت‌ها را پایین می‌آورد. ‏اما اغلب این خطرات رغع می‌شوند اگر مسلح‌شدن مردم در پی یک «توافق سیاسی و تصمیم بین‌المللی» رخ دهد. یعنی امریکا رسما به دنبال سرنگونی باشد و این را به عنوان هدف اصلی اعلام‌کند. ‏با این حرکت آمریکا دخالت احتمالی و‌ مخرب کشورهای منطقه به حداقل می‌رسد، گروههای خارج از چارچوب سیاسی ملی نیز جرات ورود و خراب‌کاری نخواهندداشت، نیروهای حکومت مستاصل و بی‌انگیزه خواهندشد و حمایت هوایی، آموزشی و تدارکاتی فراهم می‌شود و در نهایت ماجرا بسیار طولانی و فرسایشی نخواهدشد. ‏اسلحه توزیع شود اما حمایت مستقیم امریکا از مردم و خواست رسمی سرنگونی نباشد، فاجعه خواهدشد. هم مردم قتل‌عام می‌شوند و هم کاراکتر ویژه ایران تخریب شده و جنگ و درگیری داخلی عادی‌سازی خواهدشد. ‏مارک لوین و لیندزی گرام و … اگر از مسلح‌شدن حمایت می‌کنند، ابتدا تلاش کنند ترامپ را به سرنگونی قانع کنند. ‏⁦ https://www.youtube.com/live/mPIPXykFIjo?si=rR35J2yS8du0zCzj

🌏 پوتین در دردسر یکی از خبرنگاران نظامی روزنامهٔ محبوب پوتین با تلخی نوشت: «ما یک کامیون هزار سرباز می‌آوریم، اوکراینی‌ها یک کامیون هزار ربات زمینی.» این جمله شاید بهترین خلاصهٔ تحول جنگ باشد: روسیه هنوز با منطق جنگ کلاسیک می‌جنگد، در حالی که اوکراین به‌سرعت به سمت جنگ رباتیک و سامانه‌های خودکار مبتنی بر هوش مصنوعی حرکت کرده است. شاید به همین دلیل است که امسال حتی رژهٔ معروف ۹ مه در مسکو هم دیگر شبیه گذشته نیست. رژه‌ای که قرار بود تصویر «ابرقدرت شکست‌ناپذیر» را نمایش دهد، این بار تبدیل به شیر بی یال و اشکم و دم شده و بدون تانک، بدون موشک و بدون ستون‌های زرهی برگزار می‌شود. با وجود توضیح رسمی کرملین که این تصمیم به خاطر «شرایط عملیاتی» بود، اما واقعیت را باید در صحبت های درگوشی دیپلمات های روس پیدا کرد: روسیه دیگر نه امنیت سابق را دارد و نه اعتمادبه‌نفس سابق را. پهپادهای اوکراینی حالا تقریباً به هر نقطه‌ای از روسیه می‌رسند. از بنادر نفتی دریای سیاه تا نزدیکی سن‌پترزبورگ، انبارها و پایانه‌های سوخت یکی پس از دیگری آتش می‌گیرند. جنگ دیگر فقط در خاک اوکراین نیست؛ زیرساخت اقتصادی روسیه هم اکنون بخشی از معادله ی جنگ شده است. در جبهه‌ها هم اوضاع برای مسکو خوب پیش نمی‌رود. روسیه طی پنج ماه حدود ۱۴۸ هزار نیرو جذب کرده، اما تنها در حملات ثبت‌شدهٔ پهپادی بیش از ۱۵۶ هزار تلفات داده است. وبلاگ‌نویسان نزدیک به ارتش حالا آشکارا از ناکارآمدی فرماندهی انتقاد می‌کنند. حتی برخی از چهره‌های حامی جنگ دیگر از «بسیج عمومی» حرف نمی‌زنند، چون معتقدند فرستادن نیروی بیشتر فقط یعنی تولید گوشت دم توپ. فضای روانی داخل روسیه نیز به سرعت در حال تغییر است. برای سال‌ها مردم روسیه از انتقاد مستقیم پوتین پرهیز می‌کردند، اما حالا این ترس در حال ریختن است. یکی از مجریان مشهور و نزدیک به حکومت هم در ویدئویی پوتین را متهم کرد که از واقعیت جامعهٔ روسیه جدا شده؛ ویدئویی که ظرف یک ساعت بیش از ده میلیون بازدید گرفت و کرملین را مجبور به واکنش کرد. حتی نظرسنجی‌های رسمی دولتی هم دیگر نمی‌توانند این فرسایش را پنهان کنند. میزان بی‌اعتمادی و نارضایتی از عملکرد پوتین در حال افزایش است؛ در همین فضا، گزارش هایی منتشر شده که نشان می دهد پوتین بیش از هر زمان دیگری نگران کودتا و ترور است؛ نه فقط از سوی اوکراین، بلکه حتی از جانب بخشی از نخبگان روسیه. گفته می‌شود حلقهٔ نزدیک او تحت نظارت شدید قرار گرفته، استفاده از تلفن‌های متصل به اینترنت محدود شده، و رفت‌وآمدهای او به حداقل رسیده است. شاید هنوز زود باشد که از فروپاشی حرف بزنیم، اما بوی فرسایش قدرت به‌وضوح در فضای روسیه احساس می‌شود. افسانه ی شکست ناپذیر بودن روسیه ی پوتین به پایان خود نزدیک می شود. #مسعود_زمانی @mzamanianalysis

واقعیت محض @mzamanianalysis