' Yalda '

گریه کن، جای اشک هایت را می‌بوسم؛

تنهایی، شکلی از آگاهی‌ست که بیش از ظرفیت انسان دوام آورده.

🙂!

04:04

تمام عمر خندیدم به این عاشق به آن عاشق؛ چنان عشقی سرم آمد  که من دیگر نمیخندم!

:)...

نه شروع کننده بودی، نه طرز نگهداری بلد بودی و نه خداحافظی کردن درست رو!

از تمام دار دنیا، قلبی حساس و فکری دائما مشغول به من رسیده که نمی‌گذارد شب ها بخوابم..

یه قانونی هست که می‌گه: گاهی هر چقدر برای چیزی بیشتر پافشاری کنید و بیشتر سمتش برید و درگیریش بشید اون بیشتر ازتون دور می‌شه. پس رها کن بره شاید رسیدن در رها کردن باشه؛ به قول نادر ابراهیمی که می‌گه: "بگذار آنچه از دست رفتنی است، از دست بِرود. وگرنه تو در قلب یک انتظار خواهی پوسید."

تو چشمات واقعا فرق داشت وگرنه من آدمِ عاشق شدن نبودم.

چشم مخصوص تماشا‌ست اگر بگذارند و تماشای تو زیباست اگر بگذارند؛

چشمات مثلِ غزلیه که مولانا سروده باشه و شجریان خونده باشه.

یه حرف قشنگی خونده بودم میگفت: اگه کسی برای نگهداشتن تو نمیجنگه، هیچوقت برای موندن کنارش ، باخودت نجنگ..

من لایق یه خداحافظی مهربون تر بودم...

ولی یه روزی که احتمالا دیگه دیر شده ، شاید بفهمی که هیچکی به اندازه من بلد نبود باهات مدارا کنه.