ژِرفا

هرچه تقدیر نوشته‌ست بیوفتد، غم نیست.

من مسائل جزئی رو بزرگ نمیکنم؛ مسائل جزئی برای من بزرگ هستن.

حالِ بچه‌ای رو می‌خوام که برای قایم شدن چشم‌هاش رو می‌بنده و تصور می‌کنه دنیا هم اون رو نمی‌بینه.

جواب ندادن تماس خودش جوابه، جواب ندادن پیام خودش جوابه، دیر سین کردن خودش جوابه، گاهی جواب‌های کوتاه و بی‌معنی خودش جوابه؛ آدما همیشه مستقیم حرفاشون رو نمیزنن؛ گاهی باید درک کنی، که دل بکنی و بری، بدون اینکه کسی به روت بیاره.

من از نبودن کسی ناراحت نمی‌شم، فقط بابت اعتمادی که از بین رفت و احساسی که حیف شد، غمگین می‌شم.

تکرار نکردن اشتباه، قشنگ تر از معذرت‌ خواهیه.

لیوانت نیمه‌ی پر نداره که ببینیش؟ پس بشکونش و برو سراغ لیوان بعدی.

تو دنبال اون قسمت خوبش بگرد.

هنوزم که هنوزه، میون صد تا نشدن و نشدن و نشدن، یه دونه شدن اتفاق میفته و برام قد علم می‌کنه و با پوزخند بهم می‌گه تو هنوز وجود داری انسان. هنوزم که هنوزه، بین شلوغی و سر و صدا و هیاهو، می‌گردم و صدای سکوت مغزمو پیدا می‌کنم و به اون گوش می‌دم. هنوزم که هنوزه، وقتی سیاهی شبای بیابون و جاده رو بغل می‌کنه، نور ماه هست و روشنی میاره. هنوزم که هنوزه، وقتی کم میارم و میفتم رو زانوهام، یه محبتی از عمق فطرتم منو هل میده به سمت «یاعلی» گفتن و از جا بلند شدن. هنوزم که هنوزه، وقتی من ِ من، تموم می‌شه و چیزی ازش نمی‌مونه، تو هستی. تو، خود تو. تو هستی و زنده نگهم می‌داری.

احسنت🙂‍↔️👌

آدم ها ﺭﻭﺯﯼ ﻣﻌﻨﯽ ﺣﺮﻑ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽﻓﻬﻤﻨﺪ و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﻣﯽﺷﻮند ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺷﻮﻧﺪ .

تنها لایف استایلی که هیچ وقت منو تنها نزاشته معده درده؛🙂‍↔️💔

بعد از کرونا و جنگ سخت ترین حالت زمانیه که بین تایم قطعی برق ، امتحان مجازی داشته باشی💔

از تن گذشته

نیاز است کسی روحم را بغل کند .

نوشته بود: آدمی‌زاد بغل نشه، پژمرده میشه.

«گویند که نور است پس از ظلمت بسیار دل روشن و سبزیم که شب دیر نپاید.»