SKY HUNTERS

صبح بخیر دوستان 😎👋 #Mig29 #F14 🦅 @HuntTheSky

☝️ תהיו אומללים 🦅 @HuntTheSky

#Scramble #Mig29 🦅 @HuntTheSky

پدافند آرمان یک سامانه پدافند هوایی ایرانی است که برای مقابله با اهداف هوایی در برد متوسط تا بلند طراحی شده و به‌طور رسمی در سال ۲۰۲۴ رونمایی شد. هدف از توسعه آن، افزایش توان دفاع هوایی در برابر هواپیماها، موشک‌های کروز، پهپادها و برخی موشک‌های بالستیک عنوان شده است. ویژگی‌های اعلام‌شده متحرک (Mobile): اجزای سامانه روی خودروهای سنگین نصب شده‌اند و قابلیت جابه‌جایی نسبتاً سریع دارند. قابلیت درگیری هم‌زمان: مقام‌های ایرانی اعلام کرده‌اند که این سامانه می‌تواند به چند هدف به‌صورت هم‌زمان حمله کند. پوشش اهداف متنوع: برای مقابله با: جنگنده‌ها پهپادها موشک‌های کروز برخی موشک‌های بالستیک تاکتیکی برد و ارتفاع بر اساس اطلاعات رسمی منتشرشده توسط ایران: برد درگیری: حدود ۱۲۰ کیلومتر ارتفاع درگیری: تا حدود ۲۷ کیلومتر البته این اعداد توسط منابع مستقل به‌طور کامل راستی‌آزمایی نشده‌اند و ارزیابی عملکرد واقعی سامانه در شرایط رزمی دشوار است. اجزای سامانه سامانه آرمان معمولاً از چند بخش تشکیل می‌شود: رادار کشف و رهگیری مرکز فرماندهی و کنترل پرتابگرهای موشک خودروهای پشتیبانی و ارتباطی این اجزا از طریق شبکه فرماندهی و کنترل با یکدیگر ارتباط دارند تا اطلاعات هدف را دریافت و موشک مناسب را شلیک کنند. نقش در شبکه پدافندی ایران آرمان یکی از سامانه‌هایی است که در کنار سامانه‌های دیگر مانند: باور-۳۷۳ سوم خرداد ۱۵ خرداد برای ایجاد یک دفاع لایه‌ای به‌کار گرفته می‌شود؛ به این معنا که سامانه‌های مختلف با بردها و مأموریت‌های متفاوت، از یک منطقه در برابر انواع تهدیدها محافظت می‌کنند. نکته مهم از آنجا که آرمان سامانه‌ای نسبتاً جدید است، اطلاعات عمومی درباره آن محدود است و بسیاری از مشخصات فنی منتشرشده بر پایه اعلام رسمی ایران هستند. به همین دلیل، ارزیابی دقیق توانایی‌های واقعی آن بدون داده‌های مستقل یا سابقه عملیاتی گسترده امکان‌پذیر نیست. اگر علاقه‌مند باشید، می‌توانم آرمان را با سامانه‌هایی مانند S-300، پاتریوت یا باور-۳۷۳ از نظر برد، رادار و توان رهگیری مقایسه کنم. #پدافند‌آرمان 🦅 @HuntTheSky

#prof 🦅 @HuntTheSky

#Wallpaper #SU33 🦅 @HuntTheSky

ویدئو آموزشی از نحوه عملکرد سلاح کلت بِرِتا #کلت 🦅 @HuntTheSky

خبرهای غیر رسمی داخلی حاکی از این است که سپاه پاسداران قصد دارد جنگنده‌های سنگین بمب افکن روسی سوخو 34 و میگ 31 را خریداری کند و این علاقه به این دلیل است که سپاه پاسداران میخواهد در آینده ، علاوه بر حملات موشکی زمین به زمین ، عملیات موشک های هواپایه را علیه اهدافی در خاک دشمن انجام دهد ! این جنگنده‌ها حتی توانایی انجام نبردهای هوا به هوا را دارند . برای نمونه جنگنده میگ 31 توانایی شناسایی بمب افکن‌های دشمن را دارد و به راحتی میتواند آنها را شکار خود کند . در کنار آن سوخو 34 تنها جنگنده ایست که در پشت خود راداری مجزا دارد ! هر دو این جنگنده‌ها میتوانند تسلیحات هواپایه موشک و بمب‌های زیادی را با خود حمل کنند و خسارات سنگینی را به دشمن وارد کنند ! برای نمونه در یکی از عکس ها موشک هواپایه بالستیک روسی ، کینژال KH 47 M2 را میتوانید مشاهده کنید که اگر ایران این جنگنده را خریداری کند ، میتواند از امتیاز خرید این موشک نیز بهره‌مند شود 🦅 @HuntTheSky

بچه ها نکته قابل توجه اینه که این اسلحه در عملیات ها توسط نیرو های ویژه سپاه و ارتش استفاده میشه . حالا چرا ؟ چون این سلاح بر خلاف AK47 اسلحه ی سازمانی نیس بلکه نوعی سلاح عملیاتیه‌ یعنی در عملیات های خاص استفاده میشه . حالات ایستادن و نشانه روی و تعویض خشابش هم عین AK47 هستش . اصلی ترین تفاوت این سلاح در نوع کالیبر و بُرد اون هست . 🦅 @HuntTheSky

AK-103 یک تفنگ تهاجمی روسی از خانواده AK-100 است که در دهه ۱۹۹۰ بر پایه AK-74M توسعه یافت، اما از فشنگ ۷٫۶۲×۳۹ میلی‌متری استفاده می‌کند؛ همان کالیبری که در AKM به کار می‌رفت. این سلاح از اوایل دهه ۲۰۰۰ وارد خدمت شد و همچنان توسط برخی کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرد. مشخصات کلی کشور سازنده: روسیه طراح: Mikhail Kalashnikov کالیبر: ۷٫۶۲×۳۹ میلی‌متر مکانیزم: عملکرد با گاز باروت و گلنگدن چرخان خشاب استاندارد: ۳۰ تیر طول لوله: حدود ۴۱۵ میلی‌متر وزن خالی: حدود ۳٫۶ کیلوگرم برد مؤثر: حدود ۵۰۰ متر (بسته به شرایط و نوع هدف) نرخ آتش تئوری: حدود ۶۰۰ تیر در دقیقه تفاوت با AK-47 و AKM AK-103 از نظر ظاهر شبیه AKM است، اما از نظر طراحی داخلی و مواد به‌کاررفته مدرن‌تر است: استفاده گسترده از قطعات پلیمری به جای چوب. قنداق تاشوی جانبی در بسیاری از نسخه‌ها. قابلیت نصب تجهیزات جانبی مانند دوربین و تجهیزات دید در شب روی ریل جانبی. بهبود مقاومت در برابر شرایط محیطی و کاهش نیاز به نگهداری نسبت به نمونه‌های قدیمی‌تر. مزایا دوام و اطمینان بالا در شرایط سخت مانند گردوغبار، گل و سرمای شدید. استفاده از مهمات ۷٫۶۲×۳۹ که به قدرت نفوذ و توقف مشهور است. نگهداری نسبتاً ساده. محدودیت‌ها نسبت به برخی تفنگ‌های مدرن، ارگونومی و قابلیت شخصی‌سازی محدودتری دارد. به دلیل استفاده از مهمات ۷٫۶۲×۳۹، لگد آن معمولاً از سلاح‌های هم‌رده با کالیبرهای سبک‌تر بیشتر است. 🦅 @HuntTheSky

کلاش A_103 یا کلاش روسی

مقایسه Su-30SM2 با رقبای منطقه‌ای 1. در برابر F-16 Block 70 (نیروی هوایی اسرائیل و برخی کشورهای عربی) · مانورپذیری: Su-30SM2 به لطف بردار رانش 3 بعدی، در نبرد تن به تن (WVR) کاملاً برتری دارد. F-16 حتی در جدیدترین نسخه، فاقد بردار رانش است. · رادار: F-16 Block 70 رادار آرایه فازی فعال (AESA) از نوع AN/APG-83 دارد که از نظر مقاومت در برابر اخلال و کشف اهداف پنهانکار، از رادار PESA بارس-R برتری دارد. · برد: Su-30SM2 با برد 3,000 کیلومتر، تقریباً 3 برابر F-16 (حدود 1,200 کیلومتر) برد دارد. · تسلیحات: هر دو توانایی حمل موشک‌های فراتر از دید (BVR) دارند. اما Su-30SM2 موشک‌های دوربردتری (R-77-1 با برد 110km در برابر AIM-120C با برد 100km) و همچنین موشک‌های کروز و ضدکشتی سنگین‌تری حمل می‌کند. · خلاصه: Su-30SM2 در نبرد نزدیک و عمق‌زدنی برتر است، F-16 در آگاهی موقعیتی و کشف اولیه. 2. در برابر یوروفایتر تایفون (نیروی هوایی عربستان و قطر) · مانورپذیری: هر دو مانورپذیری بالا دارند، اما Su-30SM2 با بردار رانش 3 بعدی، در زوایای حمله فوق‌العاده بالا (Post-Stall) برتری محسوسی دارد. · رادار: تایفون‌های ترانش 3 و 4 رادار AESA کپتور-E دارند که از بارس-R برتر است. کشف اولیه معمولاً با تایفون خواهد بود. · سرعت: هر دو 2 ماخ. · برد: Su-30SM2 تقریباً 1,000 کیلومتر بیشتر از تایفون (حدود 2,000km) برد دارد. · تسلیحات: Su-30SM2 تنوع و حجم بیشتری از تسلیحات هوا به سطح حمل می‌کند. در هوا به هوا، موشک Meteor تایفون (برد 200km+) یک برگ برنده بزرگ است. · خلاصه: نبرد BVR به نفع تایفون، نبرد WVR و مأموریت‌های ضربتی به نفع Su-30SM2. 3. در برابر F-35I Adir (اسرائیل) · پنهانکاری: F-35 کاملاً پنهانکار است، Su-30SM2 نیست. F-35 اول شلیک می‌کند. · مانورپذیری: Su-30SM2 برتری مطلق در نبرد نزدیک دارد. F-35 برای نبرد تن به تن ساخته نشده. · رادار و فیوژن داده: F-35 با AN/APG-81 و سیستم یکپارچه‌سازی داده‌ها، آگاهی موقعیتی بی‌نظیری دارد. · حجم مهمات: Su-30SM2 با 8,000kg مهمات در برابر 2,500kg داخلی F-35، یک کامیون مسلح است. · خلاصه: Su-30SM2 در صورت زنده ماندن از شلیک اول و رسیدن به نبرد نزدیک، شانس پیروزی دارد. اما رد شدن از سد پنهانکاری و شبکه جنگال F-35 بسیار دشوار است. تاریخچه عملیاتی (مستند و واقعی) خود Su-30SM2 خیلی جدید است و هنوز وارد نبرد سنگین نشده، اما برادر بزرگترش، Su-30SM (نسخه قبلی)، در این جنگ‌ها آزمایش شده: · سوریه (2015 تاکنون): روسیه Su-30SM را به عنوان اسکورت جنگنده‌های ضربتی و گشت هوایی در برابر F-16‌های ترکیه و گاه اف-22‌های آمریکا به کار گرفت. در چند مورد، Su-30SM با قفل راداری روی F-22، مانع نزدیک شدن آن به بمب‌افکن‌های روسی شد. یک فروند Su-30SM در سال 2018 بر اثر نقص فنی (خاموشی موتور پس از برخورد پرنده) سقوط کرد. · اوکراین (2022 تاکنون): هر دو طرف از Su-30SM استفاده می‌کنند (روسیه و اوکراینِ پیش از جنگ). روس‌ها از آن برای شلیک موشک‌های ضد رادار Kh-31P علیه پدافند اوکراین و همچنین CAP هوایی استفاده کردند. چند فروند توسط پدافند زمینی اوکراین سرنگون شد. اوکراین نیز Su-30SM خود را عمدتاً برای CAP و شلیک موشک‌های ضدکشتی به کار برد. · هند (2020 به بعد): هند از Su-30MKI (نسخه هندی) در درگیری مرزی با پاکستان و چین استفاده عملیاتی می‌کند و در چند مانور بزرگ، توانمندی آن در برابر یوروفایتر و رافال را آزمایش کرده است. نتیجه برای Su-30SM2: این جنگنده یک "هیولای چندمنظوره" با قدرت آتش و ماندگاری بالا در آسمان است که در صورت پشتیبانی مناسب (آواکس، پدافند یکپارچه، و پایگاه‌های پراکنده)، می‌تواند معادله هوایی منطقه را به هم بزند. نقطه ضعف اصلی‌اش، نبود پنهانکاری در برابر رادارهای پیشرفته AESA است که آن را در برابر کمین BVR آسیب‌پذیر می‌کند 🦅 @HuntTheSky

تجربه های جنگی این جنگنده 👇🏼

8. سامانه‌های ناوبری و موقعیت‌یابی · ناوبری اینرسی (INS): مجهز به سیستم ناوبری اینرسی حلقه‌بسته با ژیروسکوپ لیزری (RLG) که در برابر اخلال مقاوم است و نیازی به GPS ندارد. · ناوبری ماهواره‌ای: گیرنده چندفرکانسه GLONASS (نسخه روسی GPS) با قابلیت استفاده ترکیبی از GPS/GLONASS برای دقت نقطه‌زنی. · ناوبری رادیویی: سیستم TACAN و VOR/ILS برای فرود دقیق در شرایط آب‌وهوایی نامناسب. · پرواز خودکار: قابلیت پرواز اتوماتیک در ارتفاع فوق‌العاده پایین (Terrain Following) با استفاده از رادار و داده‌های نقشه دیجیتال زمین، برای نفوذ به عمق خاک دشمن بدون دیده شدن توسط رادار. 9. تجهیزات شناسایی و مراقبت · غلاف شناسایی: قابلیت حمل غلاف‌های شناسایی الکترواپتیکی و فروسرخ (مانند UOMZ Sapsan-E) برای مأموریت‌های اطلاعات، مراقبت و شناسایی (ISR). · دوربین‌های تلویزیونی و حرارتی: با بزرگنمایی بالا، قادر به ثبت و ارسال زنده تصاویر به مرکز فرماندهی زمینی. · سیستم شناسایی دوست از دشمن (IFF): سیستم پیشرفته رمزنگاری‌شده برای جلوگیری از آتش خودی. 10. سامانه‌های ارتباطی · رادیوهای امن: مجهز به رادیوهای VHF/UHF با قابلیت پرش فرکانس (Frequency Hopping) و رمزنگاری ضدشنود. · لینک داده امن: ارتباط رمزنگاری‌شده با آواکس، مراکز فرماندهی زمینی، سایر جنگنده‌ها و حتی سامانه‌های پدافندی (شبکه یکپارچه پدافند). · ارتباط ماهواره‌ای: امکان ارتباط فراتر از افق (Beyond Line of Sight) از طریق ماهواره‌های نظامی روسیه. 11. سیستم کنترل آتش (Fire Control System) · پردازشگر مرکزی: رایانه بالستیک پیشرفته که داده‌های رادار، IRST، غلاف‌های هدف‌یابی، فاصله‌یاب لیزری و سنسورهای زاویه حمله را یکپارچه می‌کند. · محاسبه خودکار نقطه رهاسازی بمب: با در نظر گرفتن سرعت باد، ارتفاع، دمای هوا، سرعت خود هواپیما و نوع مهمات. · مدیریت تهدید: سیستم به خلبان اولویت تهدیدها را اعلام می‌کند و بهترین سلاح برای درگیری را پیشنهاد می‌دهد. 12. سیستم هشدار و دفاع خودکار · هشدار راداری (RWR): سنسورهایی در سرتاسر بدنه که امواج رادار دشمن را در باندهای مختلف شناسایی، تحلیل و موقعیت‌یابی می‌کنند. · هشدار نزدیک‌شونده موشک (MAWS): سنسورهای فرابنفش (UV) یا فروسرخ که شعله موشک‌های شلیک‌شده به سمت هواپیما را تشخیص می‌دهند. · هشدار لیزری (LWR): تشخیص تابش لیزر هدف‌یاب دشمن روی بدنه. · پرتاب خودکار فریب: سیستم می‌تواند در حالت خودکار، چف و فلیر را با الگوی بهینه علیه تهدید شلیک کند. 13. ارابه فرود و باند · ارابه فرود تقویت‌شده: چرخ‌های دوتایی روی هر پایه اصلی که فشار روی زمین را کاهش می‌دهد. · باندهای کوتاه و خاکی: به لطف بال‌های بزرگ (بارگیری بال پایین)، ورودی‌های هوای محافظت‌شده (FOD Screens) و ارابه فرود مقاوم، می‌تواند از باندهای ۱۲۰۰ متری و حتی باندهای خاکی فشرده عملیات کند. این قابلیت در ایران با تنوع پایگاه‌ها بسیار ارزشمند است. · چتر ترمز: دو چتر بزرگ در دم برای کاهش مسافت فرود. 14. قابلیت‌های عملیاتی خاص · گشت رزمی طولانی: توانایی ۴.۵ ساعت گشت‌زنی هوایی مسلح (CAP) با مخازن سوخت خارجی. · عملیات چندمنظوره همزمان: می‌تواند هم‌زمان با موشک‌های هوابه‌هوا از خود دفاع کند و با بمب‌های هدایت‌شونده اهداف زمینی را منهدم کند. · مقاومت در برابر توقف موتور: سیستم کنترل دیجیتال موتور (FADEC) از خاموشی کمپرسور در مانورهای سنگین جلوگیری می‌کند. 15. هزینه و نگهداری · قیمت واحد: حدود 50 تا 55 میلیون دلار برای هر فروند (نسخه صادراتی). · عمر مفید سازه: 6,000 ساعت پرواز یا 30 سال سرویس. · دوره تعمیرات اساسی: هر 1,500 ساعت پرواز. · نسبت آمادگی عملیاتی: در صورت پشتیبانی مناسب، بیش از 75 درصد ناوگان همیشه آماده پرواز است. جمع‌بندی آنچه برای ایران مهم است: این جنگنده دقیقاً همان چیزی است که نیروی هوایی ایران نیاز دارد: یک پلتفرم چندمنظوره سنگین با توانایی عملیات از باندهای پراکنده و غیراستاندارد، برد بلند بدون نیاز به تانکر، دفاع از خود در نبود پوشش راداری کامل و حمل طیف وسیعی از تسلیحات ایرانی و روسی 🦅 @HuntTheSky

در ادامه توضیحات قبلی که بیشتر روی رادار و موشک‌ها بود، حالا میریم سراغ جزئیات فنی و طراحی بدنه، کابین، و قابلیت‌های بقاپذیری که این جنگنده رو خاص می‌کنه: 4. طراحی بدنه و بقاپذیری (هیکل و زره) · فلسفه طراحی: برخلاف F-35 که کاملاً پنهانکار (Stealth) است، Su-30SM2 یک جنگنده "چابک و مهاجم" است. بدنش از آلیاژهای آلومینیوم-لیتیوم سبک و فولاد زره‌نیکل ساخته شده که هم وزن را کم می‌کند و هم مقاومت سازه‌ای در برابر آتش پدافند سنگین (تا کالیبر 30mm طبق ادعای سازنده) را بالا می‌برد. · کاناردها (Canards): دو بالچه‌ی کوچک جلوی کابین (پیش‌بال) دارد که در کنار بردار رانش، مانورپذیری را در جنگ‌های تن به تن (Dogfight) دیوانه‌کننده می‌کند. · ورودی‌های موتور: ورودی‌های هوای متغیر (Variable Intake) دارد که برای پرواز در سرعت‌های بالا تنظیم می‌شوند. نکته مهم این است که هنگام نشست و برخاست از باندهای خاکی و ضعیف (مثل برخی پایگاه‌های ایران)، دریچه‌های کمکی بالای ورودی باز می‌شوند تا آشغال و سنگ از روی باند مکیده نشود و به موتور آسیب نزند. (ویژگی حیاتی برای استقرار در جایگاه‌های نامنظم). 5. کابین خلبان (کاکپیت) · تعداد خدمه: 2 نفر (خلبان جلو و افسر تسلیحات/ناوبر عقب). این یک مزیت بزرگ برای مأموریت‌های طولانی و پیچیده‌ی هوا به زمین است. · شیشه‌های کابین (Canopy): شیشه‌های ضدگلوله و روکش‌دار شده برای کاهش بازتاب امواج راداری. · نمایشگرها: کابین کاملاً شیشه‌ای (Glass Cockpit) با 3 نمایشگر رنگی بزرگ کریستال مایع (MFD) و سیستم نمایش اطلاعات روی کلاه (HUD) با زاویه دید عریض. · سیستم نشانه‌روی روی کلاه (HMD): خلبان می‌تواند فقط با نگاه کردن به هدف (حتی در زوایای 90 درجه کنار خودش)، موشک R-73 را به سمت آن قفل و شلیک کند. 6. جنگ الکترونیک (محافظ نامرئی) · سیستم اخلالگر داخلی: بال‌های آن مجهز به غلاف‌های جنگ الکترونیک "خیبینی-10" (Khibiny-10) است. این سیستم می‌تواند سیگنال‌های رادار دشمن را تشخیص دهد و با ایجاد پارازیت و اهداف کاذب، موشک‌های راداری را گیج کند. · پرتابگر فریب (چف و فلیر): دارای پرتابگرهای خودکار برای فریب موشک‌های حرارتی (مشعل) و راداری (پولک‌های فلزی). 7. یک قابلیت خاص که به کار ایران می‌آید · سوخت‌گیری هوایی "بادی" (Buddy-Buddy Refueling): این جنگنده می‌تواند زیر بال خود یک غلاف سوخت‌دهی نصب کند و به یک تانکر پرنده تبدیل شود و دیگر جنگنده‌های ایرانی (مثلاً سوخو-35 یا اف-14) را در هوا سوخت‌رسانی کند. این یعنی شعاع عملیاتی هوایی ایران بدون نیاز به هواپیمای تانکر اختصاصی چند برابر می‌شود. خلاصه فنی و عملیاتی: این هواپیما یک "کامیون مسلح" پرنده است که به جای مخفی شدن، با قدرت آتش زیاد، زره نسبی بالا، و جنگال (EW) قوی وارد معرکه می‌شود و می‌تواند هم جنگنده‌های دشمن را شکار کند، هم کشتی‌های جنگی را بزند، و هم ناجی بقیه هواپیماها (با سوخت‌دهی هوایی) باشد 🦅 @HuntTheSky

(Su-30SM2) ناوبری و رادار: · رادار: بارس-R (N035) آرایه فازی غیرفعال (PESA) با قابلیت ردیابی همزمان ۱۵ هدف و درگیری با ۴ هدف · سامانه هدف‌یابی: OLS-35 فروسرخ (IRST) برای درگیری پنهانکار بدون روشن کردن رادار · دیتالینک: قابلیت شبکه‌محور و اشتراک‌گذاری داده با آواکس، پدافند و سایر جنگنده‌ها موتور و عملکرد: · موتور: ۲ × AL-41F1S با بردار رانش متغیر سه‌بعدی (TVC) - قدرت فوق‌العاده در مانورپذیری · حداکثر سرعت: ۲ ماخ (۲۱۲۵ کیلومتر بر ساعت در ارتفاع بالا) · برد عملیاتی: ۳۰۰۰ کیلومتر (با یک بار سوخت‌گیری هوایی تا ۵۶۰۰ کیلومتر) · ارتفاع پروازی: ۱۷۳۰۰ متر تسلیحات · موشک‌های هوابه‌هوا: · R-77-1 (میان‌برد فعال راداری، ۱۱۰ کیلومتر) · R-27ER/ET (میان‌برد ۱۳۰ کیلومتر) · R-73E (کوتاه‌برد حرارتی با کلاهخلبان) · موشک‌های هوابه‌سطح: · Kh-31P (ضدرادار، مافوق صوت) · Kh-59MK2 (کروز هواپرتاب، ۲۹۰ کیلومتر) · Kh-29T (هدایت تلویزیونی) بمب‌ها: KAB-500Kr (هدایت تلویزیونی) KAB-1500L (هدایت لیزری) FAB-500 (سقوط آزاد) ابعاد و وزن: طول: ۲۱.۹ متر طول بال‌ها: ۱۴.۷ متر وزن خالی: ۱۷۷۰۰ کیلوگرم حداکثر وزن برخاست: ۳۴۵۰۰ کیلوگرم نکته مهم اینکه سوخو-30 اس‌ام2 در واقع نسخه ارتقایافته سوخو-30 اس‌ام است که موتور و رادار جنگنده نسل پنجمی سوخو-57 روش نصب شده. پس عملاً یک نسل 4++ سنگین و چندمنظوره با قابلیت برتری هوایی و تهاجم زمینی است 🦅 @HuntTheSky

Russian Empire 🇷🇺 #EDIT 🦅 @HuntTheSky

در نهایت ما برای اینکه بتوانیم این جنگنده ها را از چینی ها بخریم ، باید سیبیل شان را چرب کنیم . چون عجیب است جنگنده ای مثل جی 17 که چین اجازه فروش آن به ایران را نداد ، نیروی هوایی نیجریه ، میانمار و آذربایجان در اختیار دارند ! تنها چیزی که نیاز است ، پول است ! پول ! در پست های قبلی به شما توضیح دادم که روس ها و چینی ها اگر پول هنگفتی دریافت کنند ، حتی حاضرند که به خاطر شما تحریم شوند ! در این چند روز توانستیم برنامه های نیروی هوایی را برایتان توضیح دهیم . انشالله در روزهای آینده بیشتر راجب این جنگنده ها به شما توضیح خواهیم داد و اینکه چرا ایران به سراغ آن رفته . 🦅 @HuntTheSky