دومآن.

_۱۹۸۴ / جورج اورول

آدمِ سحر‌خیز، وقت‌شناس و خوش‌حساب>>>>

_ ۱۹۸۴ / جورج اورول

دلش از چیزهایی غمگین می‌شد که به چشم هیچ آدم دیگری نمی‌آمد.

وَ من از دور به چَشمِ تو قناعت کردم.

_هیچ کس اینجا حقیقت را نمی‌گوید / شاری لاپنا

_هیچ کس اینجا حقیقت را نمی‌گوید / شاری لاپنا

Can our names change our destiny? _The names / Florence knapp

ماه کامل بود؛ دلتنگی بهانه‌ی خودش را پیدا کرد.

نور از پنجره گذشت؛ اتاق دیگر همان اتاق نیست؛ صبح خودش را تحمیل می‌کند.

بعضی نام‌ها را نمی‌گویم؛ قبرها هم حرمت دارند.