Sharifi Zarchi | علی شریفی زارچی

I unequivocally condemn the targeting of universities, including Aryamehr University of Technology, and other civilian centers, especially Iran’s infrastructure, by the United States and Israel. The aim of any attacks should be the overthrow of the Islamic Republic regime, which has held the Iranian people hostage through repression, mass killings, and internet shutdowns.

هدف قراردادن دانشگاه‌ها، از جمله دانشگاه صنعتی آریامهر، و سایر مراکز غیرنظامی به خصوص زیرساخت‌های ایران را توسط آمریکا و اسراییل را بدون لکنت محکوم می‌کنم. هدف حملات باید سرنگونی نظام جمهوری اسلامی باشد که مردم ایران را با سرکوب، قتل‌عام و قطع اینترنت گروگان‌گیری کرده‌است.

پیش از این ویدئو، گمان می‌کردم آرامش عجیب مسوولان جمهوری اسلامی در مقابل تهدید به نابودی زیرساخت‌های ایران، استراتژی آن‌ها است تا پس از وقوع آن «مظلوم‌نمایی» کنند و اعتبار خود را نزد مردم اندکی بالا ببرند. حالا می‌بینم واقعیت به شدت هولناک‌تر است: آن‌ها هنوز اسیر همان توهمات «زمستان سخت» هستند؛ گمان می‌کنند اگر ۲۰ روز ادامه دهند، ولو به قیمت نابودی ایران، دنیا پیش آن‌ها زانو می‌زند. حتی اگر ایران نابود شود، از جهل خود دست بر نمی‌دارند.

جمهوری اسلامی آغوش خود را برای نابودی زیرساخت‌ها گشوده و «مجتبی» را تنها تصمیم‌گیر معرفی می‌کند. زیرساخت‌ها ارث پدرش نیست؛ دارایی ملت ایران است. از توهم «زمستان سخت» اروپا و «اتمام نفت آمریکا در ۲۰۲۱» درس نگرفتند و با سرعت به سمت فاجعه‌ای می‌روند که هزینه‌اش فقط بر دوش مردم است.

The IRGC prioritizes its own grip on power even at the expense of Iran’s existence. Today, I urge everyone standing against this regime to find that same unity we held against the massacres of the past. We must defend our homeland by unequivocally opposing attacks on our infrastructure. These assets are the heritage of the Iranian people, and they must be preserved.

برای سپاه، حفظ نظام اوجب واجبات است، حتی به قیمت نابودی ایران. از همه‌ی مخالفان جمهوری اسلامی درخواست می‌کنم همان‌طور که یک‌صدا در برابر قتل‌عام مردم فریاد اعتراض بلند کردیم، امروز هم برای دفاع از وطن متحد باشیم و قاطعانه علیه زدن زیرساخت‌ها بایستیم. زیرساخت‌ها متعلق به مردم است.

چند نفر از اعضای نزدیک خانواده‌ی قاسم سلیمانی در آمریکا دستگیر شدند. لعنت بر سران جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران که زندگی معمولی را بر ملت ایران حرام کردند، زندگی و آینده‌ی آن‌ها را به گروگان گرفتند و هم‌زمان، اعضای خانواده‌های خود را با اموال مردم به خارج کشور فرستادند.

«ویرانه شود شهر تل‌آویو به زودی؛ والله نماند اثر از آل سعودی» آن‌ها که به جای خامنه‌ای و نظام جمهوری اسلامی به خاطر ۴۷ سال ستیزه‌جویی با دنیا و کوبیدن بر طبل جنگ، انگشت اتهام را به سوی سایر هم‌میهنان خود می‌گیرند، چه پاسخی برای وجدان خود دارند؟

ایران در صلح باشد یا جنگ، رهبر نظام علی باشد یا مجتبی، اولویت جمهوری اسلامی دستگیری «نسرین ستوده» و امثال او است. بقای جمهوری اسلامی در سرکوب و خفقان است و هرروز ماندنش، خسارت محض برای ایران. جمهوری اسلامی باید برود.

موج تازه‌ای از سرکوب و تهدید جمهوری اسلامی علیه دانشگاهیانی که در لینکدین فعالیت داشته‌اند آغاز شده است. در روزهای اخیر، شماری از دانشگاهیان تماس‌های تلفنی تهدیدآمیز دریافت کرده‌اند که در آن‌ها هشدار داده‌شده به‌دلیل محتوای منتشرشده در لینکدین، اموالشان توقیف خواهد شد و در صورت بازگشت به کشور، بلافاصله در فرودگاه بازداشت می‌شوند. برخی از این تماس‌ها مستقیماً با شماره‌های شخصی این افراد در خارج از کشور برقرار شده و بخشی دیگر با استفاده از شماره‌های ناشناس (Private Number)، که در اختیار نهادهای امنیتی از جمله سازمان اطلاعات سپاه پاسداران است، در داخل ایران و با اعضای خانواده‌ی این عزیزان انجام شده‌است.

Just as I firmly assert that the Islamic Republic must be overthrown, I also emphasize that Iranian civilians, infrastructure, and non-military sites must never be targeted. The people of Iran have long suffered under this regime’s repression, violence, and brutality; harming the country’s infrastructure would only deepen their hardship.

همان‌گونه که بی‌لکنت می‌گویم جمهوری اسلامی باید سرنگون شود، با صراحت می‌گویم که شهروندان، زیرساخت‌ها و اماکن غیرنظامی ایران نباید هدف‌گیری شوند. مردم ایران قربانی سرکوب، قتل‌عام و سیاست‌های این رژیم خون‌خوار بوده‌اند؛ هرگونه آسیب به زیرساخت‌های ایران، تنها بر رنج مردم می‌افزاید.

«درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد؛ نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد» ​رنج بی‌شماری که امروز بر پیکر ایران عزیز و مردمانش نشسته، حاصل ۴۷ سال آبیاری نهال دشمنی توسط حکومتی است که زیستنش در گرو ستیز با جهان بود. مسیری که با آتش‌زدن پرچم و شعار مرگ بر سایر کشورها آغاز شد، به سوزاندن سفارت و شعار مرگ به کشورهای اسلامی همسایه رسید. علی خامنه‌ای که در هر سخنرانی با ده‌ها بار تکرار واژه‌ی «دشمن» دیوار میان ایران و جهان را بلند‌تر می‌کرد و در دل هواداران خود بذر نفرت از دیگران می‌کاشت، خود به بزرگ‌ترین دشمن مردم ایران مبدل شد؛ سرمایه‌هایشان را صرف ستیزه‌جویی با جهان کرد؛ تمام فرصت‌های توسعه‌ی مسالمت‌آمیز را از ایران زدود؛ مغز و قلب و چشم هزاران نفر از هم‌میهنان را برای چند روز قدرت بیشتر نشانه گرفت و کشوری جنگ‌زده بر جای گذاشت. جمهوری اسلامی هرگز با فرهنگ صلح‌جوی ایرانی پیوند نخورد؛ این وصله‌ی ناجور به زودی جدا خواهد شد و آن‌چه جاودانه می‌ماند، ایران است.

روسیاه تاریخ و خائن به ایران کسی بود که تمام منابع کشور، که می‌توانست وقف آبادانی ایران و سرمایه‌گذاری برای نسل‌های آینده شود، صرف آمریکاستیزی ویران‌گر و توهمات آخرالزمانی کرد؛ با سیاست «نه مذاکره، نه جنگ» همه‌ی فرصت‌ها را سوزاند؛ از روز ۳۵ پس از امضای برجام با اعلام صریح قطع منفعت اقتصادی آمریکا از آن، عملاً برجام را بی‌اعتبار کرد؛ به فاصله‌ی کوتاهی پس از شروع اجرای برجام با شلیک موشک با پیام عبری «محو اسراییل» در ابتدای مسیر صلح سیگنال جنگ داد؛ با اعلام محو اسراییل در ۲۵ سال آینده و نصب روزشمار برای آن عملاً اعلام جنگ کرد؛ همواره به دروغ از استفاده‌ی صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای گفت ولی با غنی‌سازی بیش از ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم ۶۰ درصدی، که هیچ کاربردی جز ساخت بمب اتمی ندارد، ایران را یک تهدید موثر برای منطقه معرفی کرد؛ با چراغ سبز به تصرف و سوزاندن سفارت‌خانه کشورهای منطقه از جمله عربستان بارها پیام دشمنی به منطقه ارسال کرد؛ با حمایت از بشاراسد خون‌خوار برای قتل‌عام صدها هزار نفر از مردم سوریه، دست ایران را به خون بی‌گناهان آغشته کرد؛ با سیاست «خودی و غیرخودی» بین ملت ایران خط تفرقه و اختلاف کشید؛ با فرمان «آتش به اختیار» قانون‌گریزی در ایران را بیش از پیش رواج داد؛ شعار اقتصاد داد و از چشم‌انداز ۲۰ ساله و رسیدن ایران به رتبه‌ی اول اقتصاد منطقه گفت ولی در عمل اقتصاد ایران را به قعر کشاند و پول ایران را بی‌اعتبارترین واحد پولی کل جهان کرد؛ اقتصاد ایران را عملاً حیات خلوت چند مافیای بزرگ تحت کنترل خود کرد؛ تمام حرکت‌های مسالمت‌آمیز و حتی راهپیمایی سکوت را بی‌رحمانه سرکوب کرد؛ قدرت مطلقه داشت ولی مطلقا پاسخگو نبود؛ از مورد سوال واقع شدن فراری بود و چند دهه حتی با خبرنگاران مستقل مصاحبه نکرد، چه رسد به پاسخ‌گویی به ملت؛ میلیون‌ها ایرانی را وادار به مهاجرت کرد؛ روابط ایران با کشورهای همسایه و دنیا را تیره و تار کرد؛ هزاران نفر از هم‌میهنان را بی‌رحمانه قتل‌عام کرد؛ کشور آرام با تمدن چندهزارساله و مردم صلح‌طلبی را که می‌توانست پل شرق و غرب و بهترین مقصد گردش‌گری دنیا باشد به یک کشور جنگ‌زده تبدیل کرد؛ و از یک ماه پیش تاکنون منتظر گور مانده است.

روسیاه تاریخ و خائن به ایران کسی بود که تمام منابع کشور، که می‌توانست وقف آبادانی ایران و سرمایه‌گذاری برای نسل‌های آینده شود؛ صرف آمریکاستیزی ویران‌گر و توهمات آخرالزمانی کرد؛ با سیاست «نه مذاکره، نه جنگ» همه‌ی فرصت‌ها را سوزاند؛ از روی ۳۵ پس از امضای برجام با اعلام صریح قطع منفعت اقتصادی آمریکا از آن عملاً برجام را بی‌اعتبار کرد؛ به فاصله‌ی کوتاهی پس از شروع اجرای برجام با شلیک موشک با پیام عبری «محو اسراییل» در ابتدای مسیر صلح فرمان جنگ داد؛ با اعلام محو اسراییل در ۲۵ سال آینده و نصب روزشمار برای آن اعلام رسمی جنگ کرد؛ همواره به دروغ از استفاده‌ی صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای گفت ولی با غنی‌سازی بیش از ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم ۶۰ درصدی، که هیچ کاربردی جز ساخت بمب اتمی ندارد، ایران را یک تهدید موثر برای منطقه معرفی کرد؛ با چراغ سبز به تصرف و سوزاندن سفارت‌خانه کشورهای منطقه از جمله عربستان بارها پیام دشمنی به منطقه ارسال کرد؛ با حمایت از بشاراسد خون‌خوار برای قتل‌عام صدها هزار نفر از مردم سوریه دست ایران را به خون بی‌گناهان بسیار آغشته کرد؛ همیشه شعار اقتصاد داد و از چشم‌انداز ۲۰ ساله و رسیدن ایران به رتبه‌ی اول اقتصاد منطقه گفت ولی در عمل اقتصاد ایران را به قعر کشاند و پول ایران را بی‌اعتبارترین واحد پولی کل جهان کرد؛ اقتصاد ایران را عملاً حیات خلوت چند مافیای بزرگ تحت کنترل خود کرد؛ تمام حرکت‌های مسالمت‌آمیز و حتی راهپیمایی سکوت را بی‌رحمانه سرکوب کرد؛ قدرت مطلقه داشت ولی مطلقا پاسخگو نبود؛ از مورد سوال واقع شدن فراری بود و چند دهه حتی با خبرنگاران مستقل مصاحبه نکرد چه رسد به پاسخ‌گویی به ملت؛ میلیون‌ها ایرانی را وادار به مهاجرت کرد؛ روابط ایران با کشورهای همسایه و دنیا تیره و تار کرد؛ هزاران نفر از هم‌میهنان را بی‌رحمانه قتل‌عام کرد؛ با «خودی و غیرخودی» بین ملت ایران خط تفرقه و اختلاف کشید؛ با فرمان «آتش به اختیار» قانون‌گریزی در ایران را بیش از پیش رواج داد؛ و بیش از یک ماه منتظر گور مانده است.

زدن نفت‌کش غول‌پیکر کویت در دوبی توسط سپاه پاسداران یک حقیقت را روشن‌تر از قبل کرد: تا زمانی که جمهوری اسلامی باقی باشد، کشورهای منطقه ایران را دشمن بالفعل یا بالقوه خواهند شناخت؛ و در این شرایط، ملت ایران هیچ آینده‌ای نخواهد داشت. جمهوری اسلامی باید برود.

هدف‌گیری زیرساخت‌های ایران برایم بسیار نگران‌کننده است. نگران‌کننده‌تر از آن، هدف‌گیری زیرساخت‌های کشورهای منطقه، چون هم طرف مقابل را برای حمله به زیرساخت‌های ایران تحریک می‌کند و هم خسارت آن را باید ملت ایران در آینده بپردازد. هدف‌گیری زیرساخت‌های ایران و منطقه به شدت محکوم است.

این جماعت که می‌گویند در این جنگ قرار است امام زمان ظهور کند دقیقاً همان‌ها هستند که می‌گفتند در دولت احمدی‌نژاد امام زمان ظهور می‌کند، همان‌ها که می‌گفتند خامنه‌ای قرار است مستقیماً پرچم را به امام زمان تحویل دهد. این جنگ آخرالزمان نیست.

اگر واقعا دل‌سوز و نگران هم‌میهنان داخل کشور هستیم، یک‌صدا از حکومت/رژیم بخواهیم اینترنت را وصل کند تا هم‌میهنان داخل ایران (و نه فقط عده‌ای اندک، عمدتاً دارندگان سیم‌کارت خونی) بتوانند خودشان صدایشان را به جامعه‌ی جهانی برسانند و بگویند که چه می‌خواهند. DigitalBlackOutIran‌

همان‌ها که تا دیروز فریاد می‌زندند «خونی که در رگ ماست، هدیه به رهبر ماست» و در دیدارش با چشمان اشک‌آلود عکس قلب کف دستشان را به او نشان می‌دادند، امروز سر سفره عقد و عروسی نشسته‌اند و آقاجانشان منتظر گور. اندازه‌ی مرگ یک بزرگ خاندان هم حرمت نداشت؟ بزرگ‌ترین move on تاریخ.