دَشتِ پَروانه‍ ‍‍‌ᥫ᭡

آخی جدیدا چه اهمیت زیادی پیدا کردن قولام

من سر قولم هستم

تو قول دادی زود بخوابی

بسه خودت بخواب

عجب

جالبه

بخواب

آها

ورزش میکنم

خودت چرا بیداری؟

قولت ساعت چند بود؟

یکم دیگه

نمیخوای بخوابی ؟

جوانِ ایرانی بودن یعنی گاهی برای آرزوهات بجنگی و باز هم نرسی؛ چند ماه مونده تا سربازی، چند ماه برای سفر، خنده و نفس کشیدن قبل از روزهایی که باید فقط بگذره. سفری که برایش این‌همه زحمت کشیدیم، سفری برای سربلندی ایران، حالا حتی معلوم نیست قسمتِ رفتنش باشیم یا نه؛ چون ایرانی‌ایم، می‌خندیم، سکوت می‌کنیم و اعتراض نمی‌کنیم؛ نه از رضایت، از ترسِ اینکه یک اعتراض، شاید آخرین سفرِ زندگی‌مان باشد. شاید به خواسته‌هام نرسیدم، اما هنوز چند ماه برای زندگی کردن وقت دارم؛ چند ماه آزادی، چند جاده و چند خاطره... بعدش، سربازی شروع می‌شود؛ و شاید تلخ‌ترین قسمتِ جوانی این باشد که قبل از رفتن، مجبور شوی با آرزوهایت خداحافظی کنی.

تا وقتی که میتونم ورزش کنم دیگه نیازی به سیگار نیست.