𝙋

و در نهایت؛ خدا ساکت‌تر از آن بود که انتظارش را داشتم.

ما مردیم ؛ با گلوله هایی که در تن های دیگری خورد.

من بد کسی رو نمی‌خوام ولی امیدوارم تو یکی دهنت بد گاییده شه.(M)

عدالت را کشته اند و قاضی مجرم است.

آدم های عصبی، مهربون ترین قلب هارو دارن.

کاش پیر تر بودیم، مثل ‌ریشه ها یا جوان تر مثل شاخه ها، اینجا که ما ایستادیم ؛ فقط تبر میخورد.

انگار زورِ نور هم به تاریکی نمیرسه.

از میان مارها جانِ سالم به در بردم، اما یک پروانه مرا کُشت.

دربارش گریه نمیکنم ولی یه آهنگ رو هزار بار پلی میکنم.

هرچیم بشه من فقط میگم حیف اون ۴۰ هزار نفر و جان‌های عزیزشون.

شاید در جهان دیگری به جای زندهِ ماندن زندگی کردیم.

هرچی سرمون میاد از آدم‌ هایی میاد که میگفتیم : نه این اینجوری نیست.

کاش میشد ازونایی که دنیارو ترک کردند پرسید ؛ اندوه پایان یافت ؟

آنکه سکوت را انتخاب کرده یک بار تقریبا همه چیز را گفته.