«وُهومَن»

باید به تو تقدیم کنم جان و تنم را تا بلکه در آغوش تو یابم وطنم را چشمان دل‌افروز تو مانند به دریاست خاموش مکن شوق به دریا زدنم را

اگر برای تو خیری داشت می‌ماند اگر دوست‌دارت بود حرف میزد و اگر مشتاقِ دیدنت بود، می‌آمد‌‌. - نزار قبانی

ما می گیم خیلی خوشگلی اما سعدی میگه : به زیورها بیارایند وقتی خوب رویان را تو سیمین تن چنان خوبی که زیورها بیارایی

زمستان تا ته مرداد با یادت گذشت آمدم کم کم فراموشت کنم پاییز شد.

بلدم تكیه كنم باز به دیوار خودم یا حصاری بکشم دور و بر غار خودم بلدم آه به آه از تو بگویم هر بار تا بسازم قفس از غصه‌ی بسیار خودم. - هوشنگ ابتهاج