euzahra...

تا پاسی از عصر غرق بشیم…

بابام اومده پیشم یه چی بگه میگم عه بوی وانیل میدی میگه نه کی بو میده میگم بوی وانیل وپودر بچه میدی باز هم تاکید داره نه ادکلن منو نزده:)

بعضی روزها، فقط باید بگذرد. نه برای اینکه فراموشش کنیم، برای اینکه آرام‌آرام از آن عبور کنیم. گاهی زندگی، آرام و بی‌صدا قشنگ‌ترین اتفاق‌هایش را پشت همین روزهای سخت پنهان می‌کند. شاید هنوز نرسیده باشند، اما می‌رسند... روزی که دلت سبک‌تر می‌شود، لبخندت از ته دل می‌آید و می‌فهمی تمام این انتظار، بی‌دلیل نبوده است. به روزهای خوب ایمان داشته باش! بعضی از زیباترین فصل‌های زندگی هنوز شروع نشده‌اند. دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند وندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

حس ارزشمندی درونی،پایه ی فرد را محکم می کند و به او اجازه می دهد احساسات دشوار را تجربه کند،بدون اینکه این احساسات بر او غلبه کنند یا تبدیل به هویتش شوند. _نیک‌سرشت

اضطراب در حقیقت،یعنی ناتوانی در تحمل ناراحتی این حس که نمی توانیم در بدن خود بمانیم،با این باور که باید در همین لحظه،احساس متفاوتی داشته باشیم. _نیک سرشت

بدن ما زمانی احساس آرامش می کند که باور داشته باشد می تواند با احساسات درونی اش کنار بیاید و آنها را مدیریت کند. _نیک‌سرشت

احساسات زمانی در قالب رفتار بروز می کنند که در درون فرد غیرقابل تحمل باشند یعنی بیش از حد شدید باشند و او نتواند به تنهایی آنها را مدیریت کند. _نیک‌سرشت

تایید احساسات یعنی تجربه ی عاطفی فرد دیگری را به عنوان یک واقعیت بپذیریم. نه اینکه سعی کنیم او را قانع کنیم که آن احساس را نداشته باشد یا با منطق آن را از بین ببریم. _نیک سرشت

بعضی روزها فقط باید سرمان را بالا بگیریم و به آسمان نگاه کنیم. به ابرهایی که بی‌هیچ عجله‌ای می‌آیند و می‌روند، انگار آسمان هم میتواند بعضی چیزها را به دست زمان بسپارد. شاید آرامش، همین لحظه‌های ساده باشد. چند دقیقه خیره شدن به آسمان و یادمان بیاید هیچ ابری برای همیشه ماندنی نیست... صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید

می‌دونم مامانم اینا رو گفت که ناراحت نشم... ولی چندین ساعته خودمو یه گوشه خفه کردم و فقط به زمین زل زدم. چون ته دلم حس می‌کنم نامردیه با خودم این کارو کنم. نامردیه دوباره خودمو بفرستم توی مسیری که از همین حالا، فقط فکر کردن بهش دلم رو می‌گیره. نمی‌دونم کدوم انتخاب درسته. فقط می‌دونم این‌بار، بیشتر از اینکه از شکست بترسم، از این می‌ترسم که خودمو نادیده بگیرم.

حقیقتا شاید این آخرین تصمیمی باشه که برای مسیر زندگیم می‌گیرم. شاید برم پی همون علاقه‌ ی بچگی که همیشه داشتم و نشد بهش برسم... همین نوشتنش هم بغضم میگیره که امسال هم نشد. حتی میدونم شاید تهش به شغلی ختم نشه. نمی‌دونم چرا آدم باخت نیستم، شاید هنوز کلی شاید توی ذهنمه و تکلیفم با خودم مشخص نیست. فقط میدونم دارم از همه‌جا فرار می‌کنم. آره، زبان رو دوست دارم، بهترین رتبم رو هم توی همین رشته آوردم، اما ته دلم راضی نیست. دانشگاهی که هنوز پام رو توی حیاط و سالن‌هاش نذاشتم، از همین حالا بهم حس خفگی میده. من نمی‌تونم برای زبان انتخاب رشته کنم. من نه پرستاری رو دوست دارم، نه چیزی که واقعا ته دلمه. قید اتاق عملم زدم و هزاران سرزنش توی سرم اکو میشه. با این حال، همین تصمیمی که گرفتم اینه که برم پی چیزی که دوستش دارم، پی چیزی که شاید بتونم باهاش از میان قلب‌های شکسته، چیزی رو درمان کنم. حال بد بقیه برام مهمه. نمی‌خوام کسی شبیه زخمی، یه گوشه بمونه. شاید تونستم توی این کار موفق بشم و یه روز پام رو بذارم توی یه مدرسه، برای تدریس شاید بیمارستانو.... نمی‌دونم تصمیمم عاقلانه‌ هست یا نه. فقط می‌دونم ممکنه تهش هیچ شغلی هم نباشه، اما این‌بار انتخاب می‌کنم. عاشق بودن بددردیه... عاشقی اونجاش سخته که به چیزی که می‌خوای نرسی. فرصت انتخاب رشته هست، اما ترجیح میدم فردا تمومش کنم، این کابوس بزرگی رو که هرکس به چیزی نرسیده، انگار برای من عالم و آدم میشن و هر کدوم یه زخمی به دلم می‌زنن. خانواده هم راضی نبودن، اما دیدن سرسختم... دیگه تموم شد.

قانع کردن یعنی تلاش برای اثبات اینکه فقط یک حقیقت وجود دارد و آن حقیقت، حقیقت ماست. این نوع برخورد، تلاشی برای درست بودن است که به طور ضمنی طرف مقابل را اشتباه جلوه میدهد. _نیک سرشت

وقتی هدف ما درک کردن طرف مقابل است، تلاش می کنیم احساسات، تجربه ها و دیدگاه او را ببینیم و بهتر بشناسیم. در واقع ما به او این پیام را می دهیم: من یک تجربه دارم و تو تجربه ای دیگر، دوست دارم بدانم درون تو چه می گذرد. _نیک سرشت

پشت رفتار بد همیشه یک کودک خوب پنهان است. اما وقتی والدین بدون درک این کودک خوب، مدام رفتارهای او را سرکوب کرده و به شدت مجازاتش می کنند، او به این نتیجه میرسد که: من بد هستم! و از آنجا که بدی چیزی است که باید به هر قیمتی از بین رود مدام راه هایی برای سرزنش و توبیخ خود پیدا می کند تا بخش های بد وجودش را سرکوب کند. _نیک سرشت

از نظر تکاملی ذهن انسان تمایل دارد بیشتر روی نکات منفی تمرکز کند. یعنی به جای آنکه بر چیزهایی که خوب پیش میروند تمرکز کنیم، بیشتر متوجه مشکلات و چالش ها میشویم. _نیک سرشت

تجربه های کودکی ما تاثیر عمیقی بر نحوه ی درک و واکنش ما به رفتار فرزندانمان دارند. بسیاری از ما در خانواده هایی بزرگ شدیم که در آن، والدین به جای کنجکاوی، قضاوت میکردند، به جای همدلی، انتقاد میکردند و به جای گفت وگو، تنبیه را انتخاب میکردند. _نیک سرشت

برای رهایی به نظرم کتاب خوندن ایدهٔ قشنگیه بریم که اینو شروع کنیم

کار ما دیگه با مدرسه تموم شد:)

کافیه پاتو از مدرسه بزاری بیرون لامصب چقدررر تغییرر معاون پرورشی شده ناظم مشاور شده ناظم ناظم شده معلم عین توپ پاس میکردن اینور اونور