Seta
前往频道在 Telegram
2 793
订阅者
-1024 小时
-1097 天
+25130 天
帖子存档
2 793
Repost from ناپیرو
سیگارم را در ماهیتابهی میرزاقاسمی که دو روز است روی میز مانده، خاموش میکنم. گربه نق میزند، میگویم جانم. کدام جان را میگویم؟ روی مبل بیهوش میشوم، خواب میبینم چهارتا تافی خریدهام و شده چهار میلیون تومان. هفتصد هزار تومان دارم و خجالت میکشم بگویم ببخشید آقا! پولم نمیرسد! پس بیدار میشوم. خانه کوچکتر شده، نشده؟ این دیوار همینجا بود یا عقبتر؟ بود اصلن؟ دندانهایم را روی هم فشار میدهم، این چندمین قرص است؟ گربه نق میزند، نمیگویم جانم. بعد فکر میکنم اینها به گربه چه؟ میگویم جانم. گردن و شانههایم درد میکند، من تیر خورده بودم یا تو؟ به گردنم دست میکشم، تو. تلفن زنگ میخورد، جواب میدهم. میپرسد «خوبی؟» میگویم نمیدانم. میپرسد «میخوای بیای اینجا؟» میگویم نمیدانم. میپرسد «میخوای من بیام اونجا؟» میگویم نمیدانم. میپرسد «میخوای حرف بزنی؟» میگویم نه و تماس را قطع میکنم. چشمهام را میبندم، اسم یکیشان را یادم نیست. خدایار؟ خداداد؟ چشمهام را باز میکنم. سومین پاکت سیگار تمام شده، تکانش میدهم شاید یک نخ پیدا شود. نمیشود. چهار طبقه را باید بروم پایین و بیایم بالا، نمیتوانم. سرم گیج میرود و گوشهایم سوت میکشند. از توی سینک لیوان چای دیشب را برمیدارم، آب جوش میآید و یک قاشق غذاخوری نبات میریزم توی لیوان. بیفایده است، هنوز سرم گیج میرود. خدانور بود، خدانور لجهای. دورهگردی دارد ساز میزند در کوچه. پنجره را باز میکنم و با همان صدایی که به التماس بالا میآمد عربده میکشم «مگه عروسی پدرته اینطوری ساز میزنی؟ گمشو برو یه قبرستون دیگه ما عزاداریم.» کدام قبرستان برود که عزادار نباشند؟ با یکلا تیشرت میروم سوپرمارکت. هوا چند درجه زیر صفر است چطور سروصورتم داغ کرده. دارد میترکد؟ بله. دارد میترکد. ویدیوکال میکند، لبخند زدن را تمرین میکنم قبل از اینکه دکمهی answer را فشار میدهم چون دور است. تماس وصل نمیشود. پیام میدهم «همون چند ثانیه که دیدمت خیلی خوب بود ولی. :*» پیام میدهد «من که ندیدمت. :(» ماهیچههای صورتم را دوباره گرم میکنم برای لبخند زدن و هفت ثانیه ویدیومسیج میگیرم، سند نمیشود. سروش پست گذاشته «اگه کلمهها آرومم میکردن اونقدر مینوشتم تا قلم بین انگشتهام به استخون برسه.»
دستم به ماهیتابه نمیرسد، سیگارم را روی میز خاموش میکنم.
2 793
Repost from ᅠᅠtannie’s ྀ
+2
به محمد حسینی که از لحظهی بازداشت تا اعدام حتی یک ملاقاتی هم نداشت. هیچکس رو نداشت که سنگش رو به سینه بزنه و بگه پسر من رو نکشید. توی زندگیش فقط یک دلخوشی داشت اون هم خرید اکسسوری و دستبند بود، دستبندی که فروشنده سرش کلاه گذاشت و هیچوقت هم به دستش نرسید. به محمد که توی زندگیش یه بار یه سفر به رامسر رفت اونم تنهایی که همه پست های اینستاگرامش از اون سفره و توی زندگیش یک آرزو داشت و اون هم خرید یک پراید دست دوم بود، که احتمالا هیچوقت به اون هم نرسید.
2 793
Repost from دومنیکو
آنچه که در روزهای پیش بر ایلام گذشته را فقط در یک کلمه میتوان جای داد و آن هم جنایت است. قتل جوانان انسانیترین کاری است که در این روزها انجام میدهند. شلیک گاز اشکآور در محیط بیمارستان، ضرب و شتم پرستاران و پزشکان به علت ندادن نام بیماران زخمی، رسیدن گاز اشکآور به بخش اطفال بیمارستان و کمبود کپسول اکسیژن، زخمی و سپس زندانی کردن جوانان در مدارس، بازداشت کودکان ۱۵ و ۱۶ سال، ربودن زخمیها در بیمارستان، جابجایی مهمات با ماشین شخصی و معامله با خانواده قربانیان برای پس دادن جنازه فرزند دلبندشان. از وطن فقط غم، گلوله و طناب دار سهم ما شد.
2 793
هیچ چیز نمیتونه من رو وادار به نشستن رو صندلی ای کنه که قبلا خودم از روش پا شدم. دیگه مال من نیست. بده هرکی میخواد مال اون.
