Life Line

شاید یه روز وقتی یه آهنگ از خواننده مورد علاقه‌ام شنیدی، دلت برام تنگ شد. شاید یه روز که داشتی توی خیابون قدم می‌زدی و اسم منو از زبون یه غریبه شنیدی، دلت برام تنگ شد. شاید یه روز که تنها بودی و دوست داشتی یکی بخندونتت و تو رو از اون حال و هوا دربیاره، به یاد من بیفتی. شاید یه شب سر عقل بیای و بفهمی من چقدر برات فرق داشتم. شاید اون روز دوباره متوجه بشی چقدر زندگیت منو کم داره. ولی اونموقع دیگه من نیستم.

یکیمون مرگ اون یکی رو میبینه و تا آخر عمر غمگین میمونه ، امیدوارم آدم غمگین این قصه تو باشی...

‏به کیرم که چون زندگی سختی داشتی داری اینجوری رفتار می‌کنی. نه که ما زندگیمون جشنواره بود.

بخواد بلده نخواد بهونه بلده...!

شاید زندگی کنارِ اون یه نفر، قشنگ‌ترین حس دنیا باشه. اما گاهی همون آدم، با رفتارش کاری می‌کنه که به احساسات خودت شک کنی. اولش با خودت می‌گی شاید دارم زیادی حساس می‌شم، اما وقتی همون رفتار بارها تکرار می‌شه، می‌فهمی مشکل از خیال تو نبوده. و بعدش طوری رفتار می‌کنه که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده، و تنها کسی که هر روز‌بیشتر از قبل آسیب می‌بینه، تویی. پس یکم با خودت فکر کن هرچقدر هم که دوستش داشته باشی، هرچقدر هم که خاطره‌های قشنگی بینتون باشه، اگر بودنش باعث شده خوبیه خودت و زیر سؤال ببری، اگر باعث شده از خودت بپرسی مگه من چیکار کردم؟ شاید وقتشه رهاش کنی، نه به خاطر اینکه آدم بدیه، به خاطر اینکه موندن کنارش، داره آرامش و ازت می‌گیره. پس رهاش کن تا بیشتر از این به خوبیه خودت شک نکنی چون مشکل از خود همون ینفره.

حرفی سخنی: https://telegram.me/TeIeCommentBot?start=sc-490322-TcPBNMS

اگه قرار باشه من بهت بگم که چجوری به من توجه کنی ، خب تف تو اون توجهی که تو میخوای بهم بکنی.

خونه من اونجاست که بوی تو باشه؟ نه عزیزم. خونه من اونجاست که طرف مقابلم سر چهارتا فالور بامن بحث نکنه. خونه من اونجاست که وقتی میبینه حال من خوب نیست بجای اینکه دنبال مقصر بگرده یا بحث راه بندازه فقط بغلم کنه و بزاره بفهمم هنوز یه نفر هست که آرامشم براش از هرچیزی مهم تره. خونه من جاییه‌ که مجبور نشم برای دوست داشته شدن خودمو بهش ثابت کنم. جایی که غرور از عشق جلو نزنه. جایی که امنیت داشته باشم نه استرس از دست دادنشو. چون خونه یه آدم نیست یه حسه، حسی که پیش بعضیا هیچوقت تجربش نمیکنی.