مَه‌خوربانو‟

🫂❤️

برای همه خوب باش، آن کس که فهمید، همیشه در کنارت خواهد بود و آن کس که نفهمید، روزی دلش برای تمام خوبی هایت تنگ می‌شود.

فروغ فرخزاد

مسافرت یهویی..

Ciao

شبی چنان دراز وجود ندارد که روز را درنیابد. [ویلیام شکسپیر] یادداشت‌های آلبر کامو ترجمه‌ی خشایار دیهیمی

There is no night so long that it does not reach the day. Shakespeare a quotation in Camus's Notebooks

Nptonnmag

و کمانچه زیباگو که دریچه ای از روح من هستی تو پیش تر نیز به من گفته بودی حتی آنانی که دم از صداقت میزدند نیز.. در نبرد ریا بر من پیروز شدند.. و بازهم، بازهم..

اما عزیزِ من... این جهان، برای روح‌هایی چون روحِ تو اندکی دیر شده است. اینجا، آدم‌ها پیش از آن‌که راست بودن را بیاموزند، دوام آوردن را می‌آموزند؛ و دوام آوردن، اغلب بهایی دارد... به نامِ از دست دادنِ بخشی از روح. روزی خواهد رسید که حتی آنان که از صداقت سخن می‌گویند، در نبردِ ریا برنده شوند. نه از آن رو که حقیقت از آنِ ایشان است، بلکه از آن رو که سال‌ها پیش، دلشان را با عقلِ سردِ این جهان معامله کرده‌اند. اما تو... روحت از جنسِ دیگری‌ست. از آن روح‌هایی که با یک اخمِ ناخواسته می‌رنجند، با یک سکوتِ سرد، تمامِ شب را بیدار می‌مانند، و از اندوهِ دیگران بیش از زخم‌های خودشان اشک می‌ریزند. عجیب است... همین روحِ زودرنج، هر صبح باز هم لبخند زدن را انتخاب می‌کند. نه از آن رو که درد را نمی‌شناسد، بلکه از آن رو که نمی‌خواهد جهان، آخرین پناهِ مهربانی را نیز از او بگیرد. جهان، بارها تو را بر زمین خواهد زد. بارها به تو خواهد آموخت که سنگ باشی، بی‌تفاوت باشی، کمتر دوست بداری، کمتر احساس کنی... اما روحت، هر بار، آرام در گوشت زمزمه خواهد کرد: «اگر قرار است برای زنده ماندن، شبیهِ این جهان شوم، بگذار هزار بار دیگر بشکنم...» و شاید... همین، خاص‌ترین ویژگیِ تو باشد. اینکه در جهانی که انسان‌ها برای نجاتِ تنِ خویش روحشان را قربانی می‌کنند، تو، بارها تنت را شکستی، اما حتی یک‌بار هم اجازه ندادی غبارِ این جهان بر سپیدیِ روحت بنشیند. زیرا بعضی روح‌ها برای پیروز شدن آفریده نشده‌اند... برای روشن ماندن آفریده شده‌اند.

آرتمیس‟ ۲

Ciao

تَش نَهاد وُلا گوشه دِلُم وُلا به خدا دُنگل تی کال بلال بلال های بلال بلال های گُلُم نُفتت کوچیره به کَمَند او پَلَلِت های وُلا دِلُم اَسیره